البته قصدش تحسین وخودنمایی نبود.نه او عاشق بود ؛ عاشق آقایش ، " حاج نبی " را می گویم پیرمردی که هرساله به عشق امام حسین (ع) از شب عاشورا پای دیگهای نذری امام حسین (ع) بی وقفه کار می کرد و عرق می ریخت وهرگز گلایه ای هم نداشت .خودش م یگفت 50 سال است که آشپزی می کند و عاشقانه برای پخت نذری داوطلب می شود.بشاش بود و خنده رو با قدرت 10-12 دیگ بزرگ را جابه جا می کرد و عجب دست پختی دارد این حاج نبی بوی قیمه هایش تا چند کوچه که خوب است تا چند خیابان آنطرفتر هم می رود همه از خوشمزگی غذایش می گویند اما غافل ازاینکه این طعم ومزه غذای نذری خیلی ارتباطی به آشپز و نوع مواد غذایی ندارد بلکه رایحه بهشتی وتبرکی آن است که اینچنین خوشمزه اش می کند.
حاج نبی از ساعت 7 شب عاشورا مشغول می شود کپسولهارا چک می کند ، دیگها را لبریز از آب می کند وهرچند وقت یکبار سری به آنها می زند تا خوب جوش بیاید ، پیازها را در روغن داغ می ریزد و بوی پیاز داغش همه را وسوسه می کند ، سیب زمینی ها را با لم خاصی سرخ می کند وبا روی گشوده بچه هایی که به سیب زمینی های سرخ شده چشمک می زنند سیب زمینی تعارف می کند، همهش می خندد ومی گوید هرکه سیب زمینی می خواهد بیاید وبچه هایی که کمکی هستند هجوم می آورند و خودرا با سیب زمینی سرخ شده داغ سیر می کنند عجب خوشمزه است و می چسبد ، نوای نوحه خوانی فضارا معطر می کند ونوحه " بوی سیب" مرا به یاد سالهای قبل می اندازد .
با صدای صلوات مردها به خود می آیم دیگهای برنج یکی یکی روی اجاق گذاشته می شود و با هر کدام که درش بسته می شود صلواتی هم بلند می شود جمعا 10 دیگ برنج و دو دیگ خورش قیمه بار گذاشته می شود ساعت حدودا یازده شب است و حاج نبی سرشار از انرژی و بدون خستگی همچنان با وسواس ودقت خاص دیگها وآتش به خاکستر نشسته آنرا چک می کند .چشمانش عین کاسه خون قرمز قرمز است اما خم به ابرو نمی آورد عشق حسین چه ها می کند که پیر هفتاد ساله را چون جوانی 20 ساله شارژر وپرانرژی می کند.کم کم جوانترها میدان را خالی می کنند وخواب آلود و خسته جایی برای خواب پیدا می کنند اما بازهم حاج نبی است که استوار ملاقه بدست بالای سردیگها ایستاده و بادقت آتش را نگاه می کند تا مبادا کم یا زیاد شود و فردا صبح خدایی ناکرده شرمنده میهمانان آقایش شود. آری حاجی نبی آشپز هفتادساله همچنان لبخند رضایت بر لب دارد فردا صبح ساعت 9 وقت توزیع غذای نذری است و جمعیت موج می زند امروز صبح عاشورا است او اوبه یاد آقایش اشک می ریزد وزیر لب زمزمه ای می کند جمعیت هر لحظه بیشتر و بیشتر می شود و حاج نبی بازهم پرانرژی در حال تقسیم غذاست .

اجرش با آقاامام حسین(ع)