در اینجا وارد دنیای دیگری می شویم ، دنیایی از جنس زیبای رنگها ؛ دنیای آواهای صامت اما گویا! وارد تابلو نقاشی می شویم . دنیای قصه ها نه ، دقیقا تابلو نقاشی . بوی خلیج می آید ، خلیج فارس ! غرق در آبی زیبای دریا می شویم ، پرده نقره فام شرجی موج می زند و رنگ آتشین غروب بر ساحل پاشیده شده ،  روی شن های ساحل انگار کسی می رود ، شاید هم کسی می آید . موج بر صخره می کوبد و آنها را آرام می بوسد و می بوید . همه چیز با تو حرف می زند . اینجا  "خلیج فارس" درست لحظه رسیدن است ، لحظه ای زیبا از یک کوچ !!!! کمی آنطرف تر تابلو دیگری است ، تابلویی با بوی جنگل باران خورده با خانه های ویلایی که شانه به شانه ی هم داده اند در یک صف منظم و اینجا خزر است ، آشنا با زبان باران و سخاوت . اینجا پنجره ها راه به دریا دارند با دلهایی دریایی و این دریایی بودن چه زیبا ترسیم شده ! ترسیم هنرمندانه دستانی هنرمند ! در کوچه پس کوچه های این دهکده زیبا ی هنر در پی نقاش آنیم با ما وارد دنیای دیگری شوید ، دنیای هنرمندان  ...
هنرمندی که هرساله در سالگرد پیروزی شکوهمند اسلامی نمایشگاه نقاشی فرهنگ بومی هرمزگان را برگزار می کند.
هنرمند جوان مرجان ابوترابی اهل کرمان نقاشی را آرامش روح و روان می داند و می گوید: من از کودکی علاقه فراوانی به نقاشی داشتم و بهترین سرگرمی ام نقاشی بود. در آن دوران اولین جرقه فعالیت من با بازدید از یک نمایشگاه زده شد. و فعالیت های هنریم را زیر نظر استادان فن ادامه دادم و بعد ار چندین سال کار طراحی و نقاشی دوره آموزشی را زیر نظر استاد بزرگ امام آغاز کردم.
ابو ترابی مشوق اصلی خود را در این راه خانواده اش میداند و ادامه می دهد: بهترین مشوقم غیر از علاقه شخصی پدر ومادرم بودند و استادانم کمک زیادی برای پیشرفت در هنر نقاشی انجام دادند
وی عاشق تدریس است و می گوید:آموزش به دیگران یکی از اهداف بزرگ من بوده و هست و به همین دلیل در سال 81در شهر بنرعباس آموزشگاه آزاد هنری رعنا را تاسیس کردم
  ابوترابی در ادامه  از ارتباط خود با هنرجویانش می گوید:ارتباط من با هنر هنرجویانم، بیشتر یک ارتباط روحی است. وقتی روحها به هم گره خورد و قلبها به هم نزدیک شد، دیگر فاصله ای وجود ندارد. در بعضی موارد شاید نزدیک ترین دوست آنان به شمار می آیم.. ساعتهایی از کلاس اختصاص به بحث و گفتگو پیرامون مسایل شخصی آنان دارد و ساعتهایی نیز با آنها در مورد معنویت و مسایل روحی صحبت می کنم، زیرا اعتقاد دارم یک هنرجوی تجسمی در ابتدا باید در تکامل روح و روان خود بکوشد، روح را از زنگارهای کینه، حسد و ... پاک کند و خالص و شفاف به دنیا نگاه کند و در مسیر این تکامل روحی، آموزش مبانی طراحی، ... را هم ببیند و زمانی که روح شفاف شد، آماده پذیرش هر هنری  نیز خواهد بود.
این هنرمند جوان معتقد است که آموزش هنر نقاشی باید از پایه آغاز شود و می افزاید:بهترین سن برای شروع این هنر 12 سالگی است .یعنی سن نوجوانی و در مراحل بعدی می تواند دوره های مختلف را آموزش ببیند تا بتواند در این عرصه به موفقیت دست یابد.
ابوترابی در خصوص این سوال که پشتکار مهم تر است یا استعداد اظهار میدارد: به طور کلی هر هنرجو و هنرمندی که می خواهد کار هنری انجام دهد باید مدت زیادی برای گذراندن دوره های آموزشی و فراگیری کامل نکات هنری در نظر بگیرد و این هنررا به شکل علمی پی گیری کند .پس هر دو مهم هستند و استعداد وعلاقه به تنهایی برای پیشرفت کار مناسب نیستند
وی در تعریف خود از نقاشی می گوید: آرامش روح وروان است و افکار واحساسات ادمی را می توان روی بوم به تجلی نشست وچه زیباست خلق هنری برای دیدن.

مريم هاشمي پور