آنچه که در این مقوله به آن خواهیم پرداخت این است که چه کسی باید پاسخگوی وقت و زمانهای از دست رفته این معضل نو پا شهر بندرعباس باشد ؟ آیا کسی به این نکته توجه کرده است که طلای گرانبهای زمان در خیابان های شهرمان به حراج گذاشته اند و مفت این طلا را عرضه می داریم .برای رسیدگی به کوچکترین  امورات روزانه از هر طرف که بخواهی خود را به مرکز ارائه خدمت نزدیک کنیم  باید به راحتی قید زمان از دست رفته را بزنیم .
با این تفسیر که اگر طلا اینقدر باارزش است پس چرا به راحتی آن را به حراج می گذاریم، آیا قابل قبول است؟
این روزها بسیاری از مردم شهر نیم میلیونی بندرعباس ساعت ها وقت خود را در ترافیک می گذرانند و به طور قطع از این معضل موجود بسیار احساس نگرانی می کنند .راه بندی های طولانی و خسته کننده ، شنیدن صدای بوق های گو ش خراش ،اعتراض مردم وچانه زنی های راننده ها برای عبور از بن بست و...فقط بخشی از وضعیت موجود است .
مردم شهر بندرعباس دراین ایام خوش هوا وقت و هزینه فراوانی برای  رفت وآمدهایشان به هدر می دهند .این درحالی است که یکی از ویژگی ها و شاخصه های محیط شهری مطلوب ،دسترسی آسان ،سریع و مطمئن شهروندان به نقاط مختلف شهر و بهره مندی  از کاربردهای گوناگون موجود در سطح شهر است .
بدین ترتیب دسترسی آسان به همه نقاط شهر را می توان حق عمومی برای تمام ساکنان شهر دانست که اختلال در آن ،کیفیت زندگی شهری را پایین می آورد .
زمان از جمله نعمت های گرانبهایی است که جنبه کاملا" شخصی داشته و تنها مصرف کننده آن یک نفر است ،بنابراین  هیچ کس نمی تواند به جای فرد دیگری از وقت او استفاده کند .با نگاهی گذرا به معضل ترافیک بندرعباس آیا تا به حال شده است که مسئولین مربوطه ساعت 6 عصر و 8صبح خود را درخيابانهاي پر ترافیک  شهرببیند .
اگر شبکه حمل ونقل به عنوان محور و استخوان بندی اصلی برنامه ریزی برای شهر پذیرفته  شود برنامه ریزان  ترافیک و حوزه مدیریت شهری  باید با بررسی تمام جوانب طرح سامان دادن به وضع ترافیک بندرعباس را سریع مرتفع سازند.زيرا آنچه كه  نمي توان كتمان كرد به اوج رسيدن اين معظل در روزهاي پاياني سال است  هرچه به نوروز نزديكتر مي شويم  دغدغه شهروندان دو چندان مي شود كه خدا به دادمان برسد .
هرچند که مطرح نمودن چنین  طرحهایی فقط در حد ارائه برنامه بوده و مشکل تازه ای حل نشده است .  با رشد جمعیت و توسعه های اقتصادی نیاز مردم به یک زندگی  راحت و آسان بيشتر احساس مي شود  .
یک کلام ختم کلام ؛ تنها راه برخورد با اتلاف وقت ،استفاده درست از آن است .
وقت غیر قابل برگشت وتغییر است ،پس بايد برنامه ریزی دقیقی  در این شهر صورت گیرد تا تکرار جملاتی همچون " در ترافیکم و " " فرصت نکردم " و...را از آرزوهای مان در این شهر ندانیم.
آنچه که امروزه حلقه مفقوده شهرنیم میلیون نفری  را بیش از پیش نمایان ساخته است عدم کارایی سیستم جابه جایی روزانه مردم به وسیله حمل ونقل عمومی است  که نتواسته اعتماد مردم را جلب نماید .از طرفی زیر ساختهای حمل ونقل و ترافیک  شهر نتواسته همپای توسعه اقتصادی خود را به پیش ببرد و شاهد از دست دادن هزینه های بسیار هنگفتی در بحث درمان ،آموزش و... به خاطر همین معظل بوده ایم .
در حال حاضر خیابانهای شهر کشش حجم بالای خودرو وتردد آن ها را ندارد و فقط یک سازمان و شورا به تنهایی حلال تمام این مشکلات نیست وباید به سمتی برویم که مردم خودشان در این اوضاع به حل این مشکل کمک کنند .باید سطح فرهنگ عمومی ترافیک ترویج داده شود که در نهایت روان سازی ترافیک را به همراه خواهد داشت .
به هر حال آنچه كه براي همگان روشن است، بايد راهكاري انديشيده شود تا در زندگي هاي شهري بتوانيم نهايت استفاده از وضعيت موجود را ببريم و نگذاريم اينقدر از وقت و زمان پش رو به سرگرداني در خيابان وپشت صفهاي متراكم خودروهاي شهربگذرد.
بخشي از اين موقيعت به دست خود شهروندان  است تا از دست دادن اين نعمت گرانبها بتوان جلوگيري كرد چرا كه ترددهاي بي مورد و غير ضروري يكي از عوامل شلوغي خيابان هاي شهر است كه به ايجاد معضل ترافيك كمك مي كند .
اميدواريم طرحهاي دردست اقدام شوراي ترافيك استان كه اين روزها به مرحله اجرايش نزديكتر مي شود گامي بلند در رفع اين مشكل شهر باشد تا تمامي شهروندان بتوانند در فضايي بسيار راحت تردد نمايند .

عليرضا بهاري