پيمان دستغيب جزو اهدا كنندگان  خون است داراي كارت عضويت مستمر اهداي خون و كساني كه در لحظات بحراني سريعا خود را به پايگاه مي رساند تا بتواند جان انساني را نجات دهد .
    وي  كارمند آتش نشاني ارتش است متاهل و داراي يك فرزند دختر به نام بهار است . براي اين خانواده آرزوي سلا‌متي و موفقيت داريم و مصاحبه اي با اين اهدا كننده داريم مي خوانيم.
از چه طريقي با فعاليتهاي سازمان انتقال  خون آشنا شديد و تصميم گرفتيد جزو اهداكنندگان مستمر خون باشيد؟
   اولين بار در سال 1376   بود و به اتفاق پدرم كه وي نيز جزو اهداكنندگان خون بودند با سازمان آشنا شدم با توجه به اطلا‌عاتي كه از طريق كادر پزشكي پرسيدم و بروشورهاي اطلاعاتي كه در سازمان بود كه آقايان هر 3 ماه يكبار و خانمها هر 4 ماه يكبار مي توانند خون اهدا كنند و وزن بايد از 50 كيلو بيشتر و سن هم 17 سال تمام باشد و اين كار چه اثرات خوبي برروي روح و جسم انسان وارد مي كند تصميم قاطع براي اهداي خون گرفتم .
پس از اهداي خون چه احساسي داريد؟
واقعا احساس غرور و شادماني چون مي دانم يك كيسه خون جان 3 انسان را نجات مي دهد اين بيمار مي تواند يك مادر باشد يك نوزاد يا يك بيمار در حال مرگ . من بعد از اهدا هيچ مشكلي برايم پيش نيامده و خيلي راحت به فعاليتهاي طبيعي و روزمره خودم ادامه مي دهم.
با كساني كه از نعمت سلامتي بر خوردارند اما خون اهدا نمي كنند چه صحبتي داريد؟ سلا‌متي نعمت بزرگ زندگي است و خون هديه زندگي ما از طرف خداست پس آنرا به بيماري نيازمند هديه كنيم چون خون اهدايي ما 48 ساعت پس از اهدا به ما باز مي گردد و هيچ خوني با اهدا كم نمي شود . خداوند در قرآن كريم مي فرمايد : هر كس در نجات جان انساني بكوشد مانند اين است كه در نجات جان همه انسانها كوشيده باشد.
به اعتقاد شما براي اينكه ديگر هم سالا‌ن شما اهداي خون داشته باشند چه بايد  كرد؟
     بايد رسانه ها با تبليغات مردم را به اين امر مهم آشنا كنند چون اين رسانه ها خصوصا صدا و سيما در تمام منازل وجود دارد و آنها به راحتي مي توانند درد بيماران را به سمع و نظر مردم برسانند .چون هر روز وقت ياري است.
شغل شما آتش نشان است با سازمان انتقال خون چه وجه تشابهي دارد ؟
    ببينيد آتش نشان هدفش نجات جان ومال انسانهاست و انتقال خون نيز هدفش برگرداندن سلا‌متي و نجات جان انسانهاست و اين دو مقوله جداي از هم نيست .
     شغل ما با حوادث و واقعيات زندگي روبروست و هميشه خطرات را به وضوح مشاهده  مي كنيم و احتياج مبرم حادثه ديده ها را لمس مي كنيم و ما نيز به عنوان عضوي از اعضاي جامعه از درد و رنج ديگران دچار رنجش خاطر مي شويم بدون آنكه
آنها را از قبل بشناسيم. كاركنان انتقال خون نيز به ياري بيماران ، نوزادان ، مجروحان
تصادف ، و مادران جواني مي شتابند كه آنها را نمي شناسد و در پي ذخيره سازي خون سالم براي آنهاست .
   به ياد دارم قبلا‌ كه سازمان انتقال خون به اين صورت در بندرعباس فعاليتي
نداشت همراهان بيمار چقدر به افراد ديگر التماس مي كردند خون اهدا كنند تا بيمارشان از مرگ نجات پيدا كند اما اكنون با همت مسئولين اين امر به راحتي صورت مي گيرد و بدون دغدغه نبود خون ، بيماران نجات پيدا مي كنند و نشان مي دهد سازماني وجود دارد كه بدون دريافت هيچ هزينه اي به فكر نجات ديگران است.
    قدر آب را ماهي ، قدر خشكي را غريق ، قدر خون را هم ، يك همراه بيمار نيازمند به خون، مي داند.

پيام شما؟

 تا بخشش هست زندگي ادامه دارد خصوصا اين بخشش حيات باشد و اين حيات اهداي خون باشد.