خاطره خنده ونسيم را از ياد برده است واز آن هنگام  كه كاروان بزرگ حج، از زيارت خانه خدا بازگشته ، هر لحظه سيماي  ملكوتي پيامبر(ص) افروخته تر مي شود وسرو بلندش پس از يك عمر تلا‌ش ومجاهدت وپيكار خميده تر از گذشته مي گردد.
علي (ع) پريشان مي شود چرا كه دريافته است پيامبر (ص)آخرين لحظات حيات خود را تجربه مي كند اما اين پيامهاي اسماني  براي پيامبر(ص)نويد پايان رنجهاست. بيست واندي سال تلا‌ش وپيكار دو واقعه تلخ وشيرين وفتنه ها، همچون پاره هاي تيره شب از برابر ديدگانش رژه مي روند به ياد مي آورد كه چگونه برسرش  خار وخاشاك  ريختند و كينه هاي ديرينه  دوران تلخ شعب ابي طالب وناله هاي جانگداز"سميه" وبلا‌ل در زير خروارها عداوت ودشمني  از خاطر مباركش  پاك نمي شود.
 اما اينك در افلاک پيامبران و اولياء خدا  انتظار قدوم مبارکش را مي كشند وملا‌يك به يمن ورودش بهشت را آذين بسته اند فرشتگان ديدگان ملتمس خود را فرش راه او كرده   چشم از زمين بر نمي دارند ؛محمد (ص) در آخرين لحظه عمرش به فاطمه فرمود:دخترم هرسال جبرئيل تمامي قران را يك بار برابر من مي خواند اما امسال دو مرتبه ان را خواند فاطمه (س) نگران ومضطرب پرسيد: پدر معني اين كار چيست ؟ومحمد (ص) فرمود: دختر عزيزم  آخرين لحظه هاي زندگي من است واز آن لحظه ديگر لبخند بر گلزارچهره فاطمه (س) نشگفت وآن چهره بشاش و زيبا به چهره اي افسرده وغمگين بدل شد، رفته رفته نشانه هاي هجرت بر چهره  مباركش نقش مي بندد وتب بر سراسر وجودش خيمه مي زند تا آنجا كه آخرين ساعات حيات مبارکش در بستر آرميده خيل مهاجر و انصارمي آيند هجر یار را ناباورانه نظاره مي كنند افسوس که زمین برای همیشه بهترین ارمغان الهی را از دست داد.

عبدالحسين اسدپور