عاشقان بيمار عشق ودلدادگي حضرت حقند و از درد سر گشتگي  مي نالند، اينجا شكوه واژه پرمعناي زيارت است وزيارت اينگونه تعريف مي شود : آن هنگام كه‌ ايينه دل در پس غبار سراي دنیا صفاي  خويش  را از كف مي دهد ،

 ان هنگام  كه جان تشنه از بی آبي رو به هلاکت مي رود وآن هنگام كه ديده از نگريستن به سراب هستي نماي دنيا خسته مي شود وآن هنگام كه بال هاي روح بلندي خواه انسان از سنگيني  انديشه هاي  پوچ ووسوسه هاي  شيطاني  توان پرواز را مي بازد  زیارت ،بيعت  و پيمان  استوار امام است و در اين بيعت تفاوتي نيست كه دست در دست پرميمنت رسول خدا(ص) نهاده باشي  و مراد ديدار است ديدار با امامي كه اورا هماره زنده و هميشه امام مي دانيم وروز شهادتش آرام  آرام بادلي آكنده از عشق  به سوي آستانه هشتمین امام برداشته ودستي از ادب بسویش دراز می کنیم دست نیاز از سر تقصیر وکوله باری سنگین بر پنجره ضريح او گذاشته  وان هنگام كه در بارگاه مطهرش ناپاكي ها از تن وجان بزدائيم و وضوی معرفت بگيريم  وعطر خوش بيعت  با امام در فضا پراکنده شود چه لحظه شیرین وماندگاری است. امام غريب است وتوهم غريبي  وامید داری که خداوند گناهان زائر اورا بيامرزد وامروز با گام هاي استوار به سوي بارگاه او پيش می رويم و پس از يك ديدارعاشقانه افسون او می شويم وآنگاه جان در آن جاي نهيم ودر سالروزشهادت آن امام همام با دستاني پرو براي دادن فرصت بيعت به ديگران تن وجان را از اقیانوس مواج جمعیت  بيرون می كشانيم. سالروز شهادت امام دلدادگان حضرت رضا(ع) بر همگان تسليت باد.  

عبدالحسین اسدپور