دریانیوز :در ادامه گزارش مردان دريا با دريانوردي گفتگو مي كنيم كه بيش از 6 دهه را بر روي دريا به تجارت پرداخته است .ناخدا مصطفي رئيسي كه متولد محله سورو بندرعباس است  در گفتگو با ما به بيان خاطرات سفرهاي خود پرداخت .

 ناخدا؛لطفا خودتان را براي خوانندگان بيشتر معرفي نماييد؟
 من مصطفي رئيسي هستم متولد سال 1315محله سورو بندرعباس و از سال 1325 با كشتي هاي بادباني شروع به دريانوردي نمودم .

از روزي كه براي نخستين بار روي لنج رفتيد، بگوييد؟
روزي كه من به روي لنج رفتم 7 سال بيشتر نداشتم و با هيچ يك از فنون دريانوردي آشنايي نداشتم بخصوص اينكه لنج ها بادباني بودند و كار با طناب و بادبان ها قدرت و مهارت زيادي مي طلبيد كه من در آن سال ها اين دو فاكتور اصلي را نداشتم. البته اولين سفر من بيشتر كسب مهارت بود تا شغل. به هر حال پس از مدتي به يك ملوان باتجربه تبديل شدم و تمام كارهايي را كه به من محول مي شد به خوبي انجام مي دادم .

اولين سفرتان به كدام مقصد بود؟
 اولين سفر ما به كشور كويت بود كه پس از بارگيري محموله ميوه و سبزيجات كه از كشاورزان ايسين و تازيان خريداري كرده بوديم به سمت كويت به راه افتاديم و پس ازسه روز دريانوردي به كويت رسيديم و محموله خود را تخليه كرديم و براي فروش به بازاري كه در نزديكي بندرگاه وجود داشت برديم. خوشبختانه استقبال از ميوه هاي ايراني در بين آنها بسيار خوب بود و ما مشكلي از بابت فروش ميوه ها نداشتيم.پس از اينكه ميوه ها را بفروش رسانديم به همراه ساير ملوان ها به بازار رفتيم وبا پولي كه از بابت فروش ميوه ها به دست آورده بوديم براي خانواده مقداري سوغات كه معمولا آجيل بود خريداري كرديم .

از كويت كالاي خاصي براي فروش در بندرعباس خريداري مي كرديد؟
خير؛ معمولادرسال هاي گذشته در سفر به كشورهاي عربي كالاي خاصي نمي خريديم؛ البته مسافران ايراني هم بودند كه آنها را به كشور مي آورديم .

مدت سفر به كشور هاي منطقه در سال هايي كه با لنج هاي بادباني سفر مي كرديد چقدر به طول مي انجاميد؟
سفر هاي ما معمولا با احتساب مدت رفت ،اقامت و برگشت بين 30 تا 40 روز  به طول مي انجاميد.

پس از اينكه به بندر بازگشتيد، دومين مقصدتان به كدام كشور بود؟
 در اواخر زمستان ما از سفر كويت برگشتيم و در تابستان سال آينده به بندر كراچي پاكستان سفر كرديم .گروه تجاري ما محموله خرماي خشك را از بندر تياب ميناب بارگيري كرد وبه سمت پاكستان حركت نمود .پس از يك هفته با گذشتن از درياي عمان كه در آن سال ها به درياي مكران معروف بود و بخشي از اقيانوس هند به بندر كراچي پاكستان رسيديم؛چند ساعتي را در لنج استراحت كرديم و سپس محموله خرما را تخليه و به افرادي كه براي خريد به بندرگاه آمده بودند فروختيم .حدود سه ماه در پاكستان مانديم و پس از فروش خرماها و خريد مقداري برنج و پارچه به سمت كشور حركت نموديم.سومين سفر ماتابستان  سال بعد از آن به كشور هند و بندر بمبئي بود كه به مانند پاكستان خرماي خشك را از تياب ميناب بارگيري كرديم و پس از 10روز دريانوردي به بندر بمبئي هندوستان رسيديم . افرادي كه در اين كشور كارگاه هاي فرآوري خرما داشتند اشخاصي را براي خريد خرما در بندر مأمور مي كردند تا به محض رسيدن لنج ايراني، محموله ي خرماي آنها را خريداري كند.زيرا تجار زيادي از بندرعباس به اين كشور خرما تجارت مي كردند و خرماي ايراني براي آنها شناخته شده بود .پس از حدود سه ماه اقامت در بمبئي مقداري پارچه و بادام زميني به عنوان سوغات خريديم و به مقصد بندرعباس حركت نموديم.

تا چه سالي با لنج هاي بادباني مسافرت مي كرديد؟
  لنج هاي بادباني تا سال هاي 30 تا 35  فعاليت مي كردند اما با ورود لنج هاي موتوري؛اين لنج ها براي هميشه كنارگذاشته شدند ودوران جديدي در عرصه دريانوردي آغاز شدهر چند با موتوري شدن لنج هاو افزايش سرعت و اطمينان آنهاگستره مسافرت آنها كاهش يافت به گونه اي كه پس از دهه50 ديگر هيچ لنجي به كشورهاي پاكستان و هند مسافرت نمي كرد. البته اين موضوع دلايل خاصي داشت  ازجمله ورود كشتي هاي تجاري غول پيكر و عدم وجود مشتري براي خرماي خشك زيرا طبق شنيده هاي ما هندي ها و پاكستاني ها از خرماي خشك براي ساخت خمر استفاده مي كردند و با ورود ساير مشروبات الكلي و صنعتي ديگر كسي تمايل به استفاده از اينگونه خمر ها را نداشت به همين دليل محدوده مسافرت ما به كشورهاي عربي منطقه محدود شد.

شما از چند سالگي ناخدا شديد؟
من از سال 35 موقعي كه 30 سال سن داشتم ناخدايي را آغاز نمودم و هم اكنون بيش از 50 سال است ناخداي لنج هستم .

در اين سالها به چه كشورهايي مسافرت نموده ايد؟
به كشورهاي قطر، كويت، بحرين ، عمان و امارات كه هم اكنون به كشور امارات  فقط سفر مي كنم. 

آيا فرزندان شما براي دريانوردي علاقه نشان مي دهند؟
 خير هيچ يك از فرزندانم وارد عرصه دريانوردي نشده اند .
ناخدا از اينكه وقت خود را در اختيار ما قرارداديد سپاسگزاريم.

سیدیعقوب حسینی