دریا نیوز







هرچه باشم زمین مادرمن است

دريانيوز:چیزی به روزهای پایانی حیاتش نمانده ؛ این را رنگ وروی نزار ودود زده اش می گوید.سرفه های خشک ودردآلودش بندبند بدنم را به لرزه در می آورد و لرزش بی امان دستها وپاها ورگهای خشکیده وسیاهش نشان از بیماری پیشرفته ومزمنی دارد >>>
، 14:36   /   کد خبر: 10864   /   تعداد بازدید: 211


دیگر شاید از دست کسی کاری برنیاید چرا که بدنش ترک ترک شده وخونش خشکیده وروحش در حال مردن است.
نفس های پردرد ودودآلود ،نفسهای بی جان ومنقطع نشان از مرگی زودرس وسکته ای ناقص دارد ؛ چه باید کرد مادرم در حال احتزار است وکسی به دادش نمی رسد .
این روزها دیگر رایحه خوش سبزه ها ونوای خوش الحان پرندگان در کنار دریا و رودخانه ها به گو ش نمی رسد اما یک چیز را خوب می بینم ومی شناسم لاشه های بیجان ماهیها ودلفین ها وگاه لاشه غول پیکر نهنگی بر رد ماسه های ساحل گرم جنوب نقش می بندد و فقط تاسف است و اشک وآه بر دامن پرمهر زمین این مادر بیمار ما!
این روزها حتی دریا هم بوی مشمئز کننده ای دارد وآسمان تیره وتار ؛ کبود از بی مهری وجفای فرزندان نالایق  حتی قدرت گریستن هم ندارد چرا که ابری در دلش باقی نمانده ودودهای سمی وآلوده کارخانجات وصنایع است که در کنج کنج دلش لانه کرده ، دیگر حتی کلاغها هم از آسمان شهرمان پرواز نمی کنند وکرکس شوم حرص و آز میهمان ناخوانده آسمان تیره غبارآلود شهرمان است.
هرچه باشم ،هرجا بمانم بازهم زمین این بزرگ بی انتها مادرم است وچه مهربان وعاشقانه گنجینه وجودش را در اختیارمان می نهد وما این جفاکاران حرص زده چه بی رحمانه تاروپود وجودش را می آلاییم ونابود می کنیم، ناجوانمردانه دل مهربان وآبی اش را می شکنیم وبه صدای ناله های دردمندش بی توجه ایم.
چه خوش روزگاری که این مادر بی انتها ؛ این هستی جاودانه سرسبز وباطراوت فرش مخملین سبزگونی را زیرپایمان گسترانده بود ودرختانش تا قلب آسمان رخنه کرده بودند وجنگلهای انبوه وبی امانش امان هر تازه نفسی را می گرفت ،رودهای خروشان وپاکیزه اش نوای زندگی می سرایید واسمان آبی اش خالص وناب روبه خدا به قنوت می ایستاد .
هنوز در گوشه وکنار این جسم نحیف وزخمی رگه هایی از سلامتی را می توان یافت آنجایی که هنوز دستان زیاده طلبان دراز دستی نکرده و آلوده اش نساخته اند .آنجا که هنوزردپای کارخانه و صنعتی دیده نمی شود وهرچه است زاییده بکر مادر طبیعت است وبس.
مادرم زمین، این روزها حال وروز خوشی ندارد وبس بی تاب و بی قرار درانتظار دستانی مهربان وتیمارگراست تا درد ورنجش را کاهش داده ومرحمی بر زخمهای کهنه اش بنهند. کجایید ای دستهای طبیب گونه وغمخوار وای دلهای رئوف وپاک، تا لحظه ای درنگ کرده وتامل. شاید مادرم از رنج بزرگ  دود وتیرگی ، خشکی وخشکسالی ،سیل وگرما وسروصدا وزباله های صنعتی و خانگی برای همیشه خلاص شود وچون گذشته پاک وناب وبکر باشد وبرای نسلهای آینده هدیه ای بی همتا وناب بماند.
روز زمین پاک را قدربدانیم وهر روز از ایام سال را به پاکیزگی محیط زیست وشهرودیارمان اختصاص دهیم و قدر زمین مادر مهربان ودلشکسته مان را ارج نهیم.

فروغ مسلم زاده