دريانيوز : درست سر ميدان ابوذر(اتوتاج) ، شلوغ و پر ترافيك! در گرماي شرجي زده هوا كه شديداً طاقت فرسا ست ترجيح مي دهي يك نوشيدني خنك بخوري ... و توقف مي كني، درست همانجا سرميدان ... ، درست حدس زدي ،ايستگاه ...  را مي گويم ، همان ايستگاهي با ظاهري خوش رنگ در آن گرما خودنمايي مي كند .
  در حالي كه عرق از سر و رويت مي چكد ، خود را به ايستگاه مي رساني. ناگهان منصرف مي شوي ، حسابي آزاردهنده است! مي دانم كه تو نيز متوجه منظورم شده اي . چيزي كه آزار دهنده است ، بوي فوق العاده نامطبوع جوي گندآبهاست كه دقيقاً از مقابل اين ايستگاه  طي طريق مي كند . 
  گرما شديد و شديد تر مي شود و اين بوي ناخوشايند نيز تندتر و غير قابل تحمل ! چند قدمي بالا‌تر كه بروي بوي ساندويچي و كبابي تركي حسابي گيج ات مي كند ، مي ماني كداميك مشامت را آزار مي دهد ؛ بوي جوي گندآبهاست يا ... ؟
  تردد وسايل نقليه و آدمها با آن ترافيك سنگين از مقابل اين ساندويچي،آن ايستگاه و منظره چكه كردن روغن و ...
همه ي رمقت را مي گيرد ، كم مي آوري و در حاليكه حسابي از شدت گرما كلا‌فه شده اي، خنده ات مي گيرد ...و ياد دعواي رسانه اي برخي مسئولا‌ن مي افتي ، دعوا بر سر اينكه چه كسي در ايجاد اين سناريوي تلخ و پايان ناپذير روان آبهاي سطحي ، جويهاي فاضلا‌ب و يا بهتر بگوييم گندآبهاي كوچه ومعابرعمومي،بيشتر از ديگري مقصر است . مسئله اي كه چندان خوشايند شهر و شهروندان نيست ودردي از معضلا‌ت بهداشتي شهر را درمان نخواهد كرد ! و از خود مي پرسي متهم نمودن يكديگر چه فايده؟ وقتي اين معضلا‌ت ريشه اي تر و عميق تر از آنند كه وانمود مي شوند ! و آيا واقعاً با
پاس دادن معضلا‌ت به يكديگر مي توان گره هاي پيچ در پيچ آنها را گشود و آيا وقت آن نرسيده كه با ايجاد تعاملي منصفانه و درك متقابل در صدد رفع اين معضلا‌ت برآييم؟ و شايد بهترباشد  كه حواسمان را جمع كنيم تا با اتلا‌ف وقت و دست روي دست گذاشتن؛ اين معضل ديروز و امروز شهرمان را به فرداي آن كوچ ندهيم.
  ...افكار پراكنده ات را يكجا جمع مي كني ، انگار گرماي هوا نمي خواهد بي خيالت شود، يك تاكسي در بست مي گيري تا از اين معضل بگريزي ! ناخواسته و در حاليكه با خود تكرار  مي كني " اين قصه سر دراز دارد " ياد چاله ، چوله هاي شهر مي افتي ، يكي از مشكلا‌ت شهري كه با وجود اينكه موضوع انتقادي همه محافل است ، كمتر توجهي به آن مي شود .
  چاله هايي كه تاخير در ترميم آنها مي تواند مشكلات عديده اي را براي شهروندان ايجاد كند و اين افكار راحتت نمي گذارد و مي انديشي كه چگونه حقوق شهروندي ات را احياء كني ؟! 
  به مقصد نزديك مي شوي ، سر كوچه پياده مي شوي و ثانيه هايي از خورجين حواست را روانه ي دنياي اطرافت مي كني و دقيقا روي اولين چاله زوم مي كني و جوي آبي كه بوي ماندن مي دهد !اولش فكر مي كردي برخي قسمت هاي شهركه بافتي ناآشنا با معماري شهرنشيني دارند ، مستحق آنند كه در قعر محروميت بمانند اما بعدش مطمئن مي شوي كه  نه ، انگار فرقي نمي كند كجاي اين شهر باشي چرا كه هر كجا باشي علاوه بر آسمان ، اين معضلات بي پايان شهري نيز با تو هستند و اين مسئله كمي افكارت را قلقلك مي دهد ... 
  به اين فكر مي كنم كه معضلات شهري و عوامل ابتلا به آن، از عناصر طبيعي نيست بلكه با روزمرگي به وجود مي‌آيد و اينكه اگر مسئولان مربوطه در حل مشكلات سهل انگاري كنند، حوادث تغيير ماهيت داده و گره‌ها ديگر با دست باز نخواهد شد.
   در حقيقت  زيبايي‌هاي محيطي يكي از عوامل آرام بخش  و اصلي‌ترين دليل غرور شهروندي است و آنان به اعتبار شهروندي خود از زيبايي‌ها و امكانات شهر بهره مي‌جويند. بنابراين مي‌توان گفت از نگاه مديريت شهري،مفهوم شهري داراي ويژگي‌هاي خاص بوده كه علاوه برايجاد بهداشت محيط شهري ( از طريق اجراي كانال هاي جمع آوري آبهاي سطحي و جلوگيري از ايجاد گندآبها  در كنار ايجاد شبكه فاضلاب)،ازمعماري تاساختار خيابان‌ها، پارك‌ها ، رنگ آميزي مغازه‌ها، نماي خانه‌ها حتي رنگ خودروهاي عمومي و خصوصي در افزايش روحيه و شادي شهروندان موثر بوده و باعث حفظ بهداشت رواني آنان مي‌شود. 
  بگذاريد برگرديم به شروع مطلب مان ؛ سر ميدان ...و گرمايي كه ديگر نفس گير مي شود،ظاهرا هنوز اينجاكار ناتمامي داريم. در ذهنت مرور كن ؛ گرماي طاقت فرسا، شلوغي و ترافيك ، ساندويچ و نوشيدني كه بايد آن را در سه متري اين همه ازدحام ميل كني وتوقف !
   اين همان علامت سوال بزرگ ذهن من وتوست كه از ابتدا با آن درگير بوديم و حال ناگزير بي آنكه پاسخي براي توجيه بهداشت جسم و روانت داشته باشي،بي خيال غرورشهروندي ات مي شوي!بي شك موافقيد،پس نقطه آخر خط ...

زهرا بيگلري