دریانیوز: هفته گذشته جهت خريد يك دست ليوان به بازارچه 22 بهمن كه سراسر دستفروشي هستند رفتم ،بااينكه وسط هفته بود اما شلوغ تر از روزهاي ديگر و انواع و اقسام اجناس چيني در تلا‌لو چراغ هاي كم نور سوسو مي زد و گرماي هوا فروشندگان و خريداران  را كلا‌فه كرده بود. اين بازارچه كه روزگاري ارزاني اجناسش زبانزد خاص و عام بود و به همين دليل هم معروف شد اما امروز تمامي اجناس را به قيمتي بالا‌تر از مغازه هاي شهر بفروش مي رسانند . ظروف  ،پوشاك ،كفش ،مواد غذايي و... همگي در رديف قيمت   بازار هاي آنچناني  و مغازه داراني است كه با انواع هزينه هاي برق ،آب ،ماليات و عوارض و... دست و پنجه نرم مي كنند. البته فلسفه دستفروشي در تمام دنيا ارزان فروختن اجناس است نه اينگه گرانتر از بازار كالا‌يي را عرضه نمايند. وقتي كارمندان ترجيح مي دهند از دستفروش خريد كنند يعني بضاعت مالي اندكي دارند و توانايي خريد از مغازه هاي آنچناني راندارند. اي كاش بر روند كار دستفروشان هم نظارتي مي شد و قيمت هاي آنان مورد بازرسي و بررسي قرار مي گرفت كه حداقل از مغازه ها گرانتر نفروشند!