دریانیوز:يكشنبه بندرعباس شاهد حادثه اي بود كه نمونه اش كمتر در مخيله شهروندان نقش بسته است،حريق در يكي از غرفه هاي هزارتوي بازارچه22بهمن وسرايت آتش به سرعت به تمامي غرفه هايي كه مواد قابل اشتعال داشتند.بعداز 3 ساعت از وقوع اين حادثه بالاخره آتش مهارشد و در واقع
مي توان گفت مواد قابل اشتعال نيز تمام شد و تمام هست و نيست عده اي از شهروندان كه اين محل تنها ممر درآمدي ومعيشتشان بود در برابر چشمانشان خاكستر شد وبه هوا رفت.
   قصد بازگويي ماجرا را نداريم وهدف واكاوي اين ماجرا و تبعات منفي آن در صورت تكرار چنين حوادثي است؛بازارچه اي كه عده زيادي از دستفروشان را ساماندهي كرده و در مكاني غير كارشناسي و غيراستاندارد و ناايمن از هر نظر گرد هم آورده و بعدازظهرها و ايام تعطيلات پذيراي تعداد زيادي از شهروندان وميهمانان فصلي بندرعباس بوده وشهرت آن هم به علت عرضه اجناس ارزان قيمت چيني و ايراني به صورت دستفروشي بود.
اين بازار از نظر جغرافيايي در مكاني غير استاندارد و در مجاورت منازل مسكوني 400 دستگاه و22بهمن واقع شده است بطوريكه وقوع هر گونه حادثه اي مي تواند به منازل اطراف نيز سرايت كرده و منجر به خسارات مادي و معنوي فراواني گردد.هر چند اين حادثه در ساعاتي رخ داد كه به علت گرماي هوا و وضع بازار (دستفروشي) كه بسيار خلوت بوده و تعداد افراد حاضر در آنجا بسيار اندك بوده اند و اگر خدايي ناكرده اين حادثه در بعدازظهر و غروب كه همزمان با ترافيك سنگين خيابانهاي اطراف بازار و اوقات بيكاري و خريد خانواده ها همراه است توام مي شد آن وقت فاجعه انساني بي نظيري در بندرعباس به وقوع مي پيوست كه ديگر براي جبران مافات بسيار دير بود.  از طرفي عدم فرهنگ سازي در خصوص مواقع بحراني وحادثه اي در ميان جامعه در روز يكشنبه مشكلاتي را بوجود آورد؛عده اي از موتورسواران براي تماشاي حادثه در خيابانهاي اطراف پراكنده بودند و خودروهايي كه براي كسب اطلاع از واقعه در آن حوالي دور مي زدند راه را بر خودروهاي آتش نشان و آمبولانسها سد كرده و هجوم وتجمع ساكنان منطقه و عابران در اطراف بازار و داخل بازار مانع از فعاليت امداد رساني ماموران آتش نشاني و پليس مي شد بطوريكه در بين راه خودروهاي عبوري حاضر به دادن راه به خودروي آتش نشاني كه آژيركشان مي خواست راه خود را باز كند نبوده و حتي با وي كورس هم مي گذاشتند! 
اين حادثه نشان داد كه مديريت بحران در بندرعباس امري سخت و دشوار وشايد غير ممكن باشد كه در صورت بروز حوادث بزرگتر بايد منتظر فاجعه هاي انساني نيز بود؛بافتهاي فرسوده و قديمي در شهر خود گوياي اين واقعيت اند.اگر زلزله ،
 آتش سوزي و حادثه اي در اين مناطق رخ بدهد باز هم امداد ر ساني به دليل تراكم بيش از حد منازل و نبود مجراي ورودي مناسب غير ممكن است و بايد عده اي در زير بار اين حوادث جان بسپارند.
نبود فرهنگ صحيح امداد رساني و نوع دوستي در ميان مردم نشان مي دهد كه  شهروندان در مواقع بحران نمي دانند كه چگونه بايد به ياري و امداد حادثه ديدگان بشتابند يا به كارشناسان و نيروهاي امدادي،پليس و... اجازه فعاليت راحت وبي دردسر را بدهند نمونه اش ترافيك سنگين موتورها و خودروهايي بود كه در روز حادثه در اطراف بازار دور مي زدند.از طرفي دير رسيدن هميشگي وجدي نگرفتن تماسهايي كه با اورژانس،125 و... مي شود باز هم مزيد بر علت است چنانكه در اين حادثه نيروهاي امدادي با تاخير به محل حادثه رسيدند و كمبود امكانات ونداشتن آب كافي جهت خاموش نمودن حريق باز هم دليلي بر نداشتن آمادگي لازم در برابر بحران را نشان مي داد .
اميد است با روي دادن چنين حوادثي اندكي به خود آييم و تغييري در شيوه مديريت افكار،برنامه ها و فرهنگ نوع دوستي و انسان دوستي مان دهيم.

فروغ مسلم ز اده