آقای وزیر مردم بندرلنگه درد دل ها داشتند !
 
مردم در آرامش بی کاری رفته بودند تا کسادی بازار و رکود و سکون و رنج خستگی کار در هوائی داغ و خفقان آور روزانه را از تن بیرون کنند ، بیرون که نه، نوعی تلقین به راحتی که غرش صدای چند ماشین، حریر سکوت  عصرانه بندر را لرزاند پلک هائی پریده و چشمانی  نیم خواب و پرسشگر در سینه ی آسمان شهر دوید  ... ماشین هایی ضد گلوله دایره وار فلکه بادگیر ،بندر لنگه ( شهدا دور زد و سرانجام در محوطه بیمارستان  شهدا از حرکت  باز ایستاد) صدای موتور ماشین ها از گوش شهر افتاد درب برخی از خانه ها هم بسته شد . لحظاتی بعد تنی چند درکنار درماشین حاضر شدند در  گشوده شد؛ وزیر مسکن و شهرسازی بود که پیاده  شد و چند  نفر همراهش وزیرو همسفرانش  وارد  بیمارستان شدند  مختصربازدیدی و...هنوز موتور ماشین  در داغی مسیر راه بستک - بندر لنگه   گداخته بود که از محوطه آسفالت کنده شد و باز غرشش فضای شرجی بندر لنگه را شکافت و دگر بار سکوت  شکسته شد وزیر مسکن وهمراهان را به سمت بندعباس  باز می گرداند  مردم بندرلنگه همان شب خبر ورود و خروج عصرانه و شبانه  آمدن وزیر مسکن را به شهرستان شنیدند. آری وزیر مسکن  در روشنایی عصر آمد و در خاموشی شبانه هم رفت بی آنکه اهالی وجود  ایشان  را در مسجد جامع حس کنند یا اینکه خبرنگارن او را مشاهده کنند ؟ فقط  خبر نگار صدا و سیما  وعده ای از روستاهای چاه مسلم و.... اطلاع داشتند اما خبرنگاران نه.... بهر حال مردم بندرلنگه حرف ها ودرد دل هایشان در انبار کهنگی انباشته ماند حرف هایی از این بندر محروم  داشتند و دارند از این که  هنوز  نقشه  جامع شهر در شهرداری خاک می خورد از اینکه  خانه ها ساخته  شده تخریب می شود از اینکه هنوز بیمارستان شهدا  تحویل  وزارت  بهداشت نشده و...  اما  فاصله بین مردم با وزیر مسکن از زمین ، دریا ،آسمان تا بندرعباس و تهران بود ...
 

عبدالحسین اسد پور -بندرلنگه