درحالی که قریب به یک دهه از بروز خشکسالی د راستان هرمزگان می گذرد وتاکنون مسکنهای کوتاه مدتی به مبتلایان تزریق شده که عمدتا راهگشا نبوده وکشاورزان و تولید کنندگان روز به روز فقیرتر وگلایه مندتر بوده باید بگوییم این آتش دامن همه را اعم از تولید کننده ومصرف کننده گرفته است وهر روز هم تعداد بیشتری را به کام خود خواهد کشید.
هرمزگان وساحل نشینان به مدد همجواری و همسایگی با دریا می توانند در صورت فراهم شدن زیر ساختهای مناسب مانند ابشیرین کنها  از آب دریا هم جهت آبیاری مزارع و باغات خود بهره مندشوند و اثرات تخریبی خشکسالی را به حداقل برسانند.
دراین میان منکر اقدامات بهسازی وعملیاتی سازمانهای متبوع نیستیم چرا که دراین خصوص هرمزگا ن نسبت به سایر استانها کارهای اجرایی وعمرانی بیشتری انجام شده از جمله آبرسانی به روستاها واستفاده از سیستم آبرسانی قطره ای وکشتهای دیم و... تا حدودی اثرات تخریبی خشکسالی را مرتفع نموده است اما هنوز هم کافی نیست واین آتش هر روز شعله ورتر از روز پیش تاروپود زمین را می سوزاند و نباتات را به کام نیستی می کشاند.امروز تدبیری نماییم چرا که فردا دیگر اثری از حیات ونبات نخواهیم داشت.