اعیاد شعبانیه را اینگونه آغاز می کنیم : سلام بر رشادت دستان حیدری ات ،سلام بر توفندگی شمشیر ذوالفقارت ! سلام بر جانبازی و عشق و برادری ات، سلام بر تو ای زیباترین واژه قاموس فروتنی ،سلام بر تو و بر دستان آب آورت ! سلام بر لبان خشکیده ات که سرچشمه آب بقاست و آب را در حسرت جرعه ای از خنکای خود وانهاده است! خاک بوی بهشت می گیرد، آسمان، پایین می آید و خانه مرتضی (ع) را به آغوش می کشد. نوزادی مبارک پا بر ابرهای احساس می گذارد ..
وصل دلها به کوی حسین واباالفضل (ع) ورسیدن به سرشت نیکو وخلق الهی شان چیزی نیست جز سعادتی بیکران که باید نصیبمان شود ودراین ماه خودرا لایق گردانیم لایق بهترین توجهات وبرترین کرامتها واینگونه می شودکه ما هم جامه انسانیت برتن می کنیم و دلهارا از کینه و حسدمی شوییم ، چشمهارا پاک میکنیم و لبها را با ذکر الهی متبرک ودستانمان با انفاق وصدقه آشنا وآشناتر می شوند واینچنین است که ما هم مقرب می شویم وسعادتمند .
چه سعادتی نصیبمان گشته که روزهایی این چنین پر برکت را می بینیم... کمکم کن تا در این ماه راهی بیابیم به سمت با تو و تنهای تنها با تو بودن و برای تو و فقط و فقط برای تو بودن را... می دانیم می شنوی ندای درونی قلبمان و می دانیم که می دانی حاجت تمام حاجت مندان را و می دانیم که خوبتر می دانی صلاح بندگان محتاج را...
چه لحظات شیرین وجاودانه ای است که ذره ذره برای رسیدن به تقرب پاک شویم وفقط یک معبود را می جوییم معبودی لایزال و ابدی ودل را از غیره وذالک می زدایم و دنیا و تعلقاتش را باشجاعت و شهامتی راسخ پشت سر می گذاریم .آری این است رمز اعیاد شعبانیه و وصال حضرت دوست وقتی که جرات می یابیم ونفس ونفسانیت را از دلمان پاک می کنیم وهمه سروتن خدایی می شویم و آرامش عمیقی را میهمان دلهای ناآراممان کنیم .
آری این است حس زیبای رسیدن به الوهیت ولمس شیرین لذات شعبان وحس خوب پاکی وطهارت از لوث پلیدی ها وزیاده خواهی ها .

فروغ مسلم زاده