|
|
|
|
|
|
پاي بساط درد دل مردم اين شهر !
|
|
|
دريانيوز:با خودم كلنجار مي رفتم كه صفحه <در شهر> اين هفته رو با چي پر كنم . كم كم داشتم بي خيال مي شدم، پيش خودم گفتم به سردبير مي گم ...
|
|
|
|
|
|
، 05:47 / کد خبر: 12355 / تعداد بازدید: 294
|
|
|

دريانيوز:با خودم كلنجار مي رفتم كه صفحه <در شهر> اين هفته رو با چي پر كنم . كم كم داشتم بي خيال مي شدم، پيش خودم گفتم به سردبير مي گم ؛ كلي كار داشتم و وقت نكردم كه مطلبي بنويسم هر چند كه چندان بيراه هم نمي گفتم اما ... نمي دونم شما هم مجله موفقيت رو مي خونيد يا نه ؟ با خواندن <تلنگري بر روح > جرقه اي تو ذهنم روشن شد ؛ <مردم!> خودشه. اصلا قراره كه ما براي آنها بنويسيم، مگه غير از اينه ؟ خلاصه اينكه تصميم گرفتم اين هفته پاي بساط درد دل مردم اين شهر بنشينم و هر چه كه طي هفته گذشته از آنها شنيدم ، روي كاغذ بيارم. البته قضاوت با خودتون . آقا ! چرا توهين مي كني ؟ ساعت 20 : 7 صبح شنبه -چهار راه نخل ناخدا (سابق)، تاكسي كمي جلوتر ايستاد. سوار شدم . خانمي به همراه پسرش نيز به ما ملحق مي شوند . خانم در حاليكه ظاهرا ديرش شده ، اسكناس 500 توماني را به طرف راننده تاكسي مي گيرد ؛< من سر چهار راه رسالت پياده مي شم و پسرم هم دبيرستان ... كنار پل هوايي . > راننده تاكسي در حالي كه اسكناس را مي گيرد ، با لحني اعتراض آميز ادامه مي دهد :<خانم كرايه تون 600 تومن مي شه - > خانم: < عذر مي خوام بنده معلمم و هر روز هم اين تيكه مسير رو 200 مي يام ، حالا شده 300 ؟> ! راننده تاكسي كه ظاهرا سر حرفش هست و قصد كوتاه آمدن ندارد ، مي گويد : آهان ، پس معلم ايد! خوب خانم اگه شما حقوق تون نمي رسه ما مقصر نيستيم كه ؟( !ناگفته نماند ؛ به خانم كه برخورد هيچ ، به منم برخورد.) خانم كه حسابي بهش برخورده ، مي گويد : آقا چرا توهين مي كني ؟ بحث سر 100 تومن يا 200 تومن نيست ، حرف اينه كه شما بي هيچ ضابطه اي نرخ كرايه تون رو بالا مي بريد ... خلاصه اينكه خانم ناگزير كسري كرايه تاكسي را هم مي دهد ... و من در ادامه مسير به اين فكر مي كنم كه چرا مردم ما حتي فرصت دفاع از حق خودشون رو هم ندارند ؟! چرا نظارت دقيقي بر روي اجراي قوانين ما وجود ندارد ؟ حالا بگذريم كه شان و مقام يك معلم در كشور ما تنها در حد كلام و شعار هفته گراميداشت معلم خلاصه مي شود !! خوب پدر بيامرز ! هنوز كه هدفمند نشده ساعت 11 صبح روز يكشنبه- حسن آقا از نيروهاي خدماتي يكي از ادارات دولتي است . هر روز صبح نگاهي به تيتر يك روزنامه ها مي اندازد . ظاهرا امروز تيتر يك روزنامه ايران حسابي فكرش را مشغول ساخته! در حاليكه سرش را تكان مي دهد، مي گويد: < همين روزهاست كه يارانه ي نون و آب مون قطع شه. حالا مي دونيد مشكل كجاست ؛ اينكه هنوز يارانه ها رو داريم اما گروني سر به فلك كشيده ! كافيه فقط يه سر به سوپر هاي ميوه بزني اونوقت مي بيني كه با بي انصافي قيمت ها شون رو بالا بردند ، اعتراض هم بكني مي گن يارانه ها قراره هدفمند بشه > در حاليكه مي خنده ، ادامه مي دهد :< خوب پدر بيامرز ! هنوز كه هدفمند نشده > و رو به من مي گويد< تو رو خدا خانم اينها رو بنويسيد ، آخه فردا كه يارانه ها برداشته بشه مردم بايد چه كار كنند ؟> ! ياد حرف هاي استاد "هاشمي زاده" افتادم كه مي گفت :< با تاسف بسيار در طليعه اجراي اين طرح ملي (هدفمندي يارانه ها)، عده اي از مسوولان تنهابه اين روي آورده اند كه باسخنان شيرين وحرفهاي كليشه اي <مردم نگران نباشندو هيچ اتفاقي نمي افتد و همه چيز تحت كنترل است > به مردم روحيه و اميد بدهنددر حالي كه اميد و روحيه بدون آگاهي واطلاع رساني دقيق نمي تواند از رنج و زحمتي كه آزادسازي يك باره قيمت هاايجاد مي كند،بكاهد.> چاله هايي كه شايد هيچگاه بهبود نيابند ! ساعت 6 عصر روز چهارشنبه-پاي صحبت يكي از وكلاي شهر مي نشينيم .آقاي"كناري زاده" از ديد يك شهروند از وضعيت نامطلوب آسفالت كوچه و خيابان هاي شهر مي گويد و اينكه سازمانهاي مختلف در اين رابطه با يكديگر هماهنگ نيستند ؛ ارگاني آسفالت مي كند و ارگاني ديگر براي كار ديگري (انشعاب آب و فاضلاب و برق) خراب مي كند كه در نتيجه ي آن گذشته از استهلاك وسايط نقليه ، ما مي مانيم و طرح هاي كارشناسي نشده ،چاله هايي كه شايد هيچگاه بهبود نيابند و هزينه هاي هنگفتي كه به هدر مي رود ! فكر مي كنم به واقع مسئله مديريت شهري آنقدر مهم است كه هر شهروندي در هر جايگاهي با مشغله زياد فرصت پرداختن به آن را داشته باشد . وي ادامه مي دهد : متاسفانه شهر ما فاقد آسفالت و پياده رو هاي استاندارد است . در هر كوچه و خياباني شاهد تنوع چاله ها هستي و ظاهرا اين وضعيت نمي خواهد سامان يابد . البته نبود جاي پارك در اطراف خيابانها كه مشكل تردد در خيابان هاي كم عرض را بيشتر مي كند. از ديگر معضلات شهر ماست كه شايد بتوان گفت؛ بخش عمدهاي از مشكل كمبود فضاي مناسب براي پارك خودرو در شهر بندرعباس به مشكلات زيرساختي معماري و خيابانهاي اين شهر باز ميگردد. آقاي كناري زاده در ادامه صحبت هايش گريزي نيز به مشكلات مسكن مهر (يكي از موكلينش) مي زند. او مي گويد : اين طرح دولت نهم و دهم براي خانه دار شدن قشر ضعيف جامعه است و ظاهرا قرار بوده كه در ابتدا علاوه بر حق عضويت ،مبلغ پنجاه ميليون ريال را بپردازند اما اكنون اين مبلغ به ده ميليون رسيده كه متقاضيان اين طرح قادر به پرداخت آن نيستند . علاوه بر آن برخي بعد از دو سال تازه موفق به تحويل زمين شده اند؟! وي سوالات ديگري هم دارد و آن اينكه ؛ آيا مسكن و شهرسازي نظارتي بر اجرا و ميزان پيشرفت اجرايي اين طرح ندارد ؟ اصلا چه كسي يا كساني در اين رابطه بايد پاسخگوي مشكلات مردم باشند؟ ون هايي كه منتظر مسافرند ساعت 8 شب سه شنبه - ميدان شهرباني و ون هايي كه منتظر مسافرند . < راستش هيچوقت از سوار شدن به ون به عنوان تاكسي راضي نبودم . > اين را خانمي مي گويد كه ناگزير سوار ون شده و بغل دست من نشسته . بعد از اينكه مي بيند با او موافقم ، ادامه مي دهد : تاكسي ون بيشتر مناسب مسيرهاي بين شهري است تا شهر ، چرا كه سوار و پياده شدن از ون براي مسيرهاي كوتاه واقعا سخته! اين خانم معلم مي گويد : وقتي براي رفتن از مسير بندرعباس - قلعه قاضي (محل تدريس وي ) ناگزير از سواري ها استفاده مي كنيم ، تا رسيدن به مدرسه از ترس نصف عمر مي شيم آخه اين راننده ها تا چشمشون به جاده مي افته پاشون رو تا زانو رو پدال گاز مي گذارند بدون اينكه به جان مسافراشون فكر كنند! حال اگه اين تاكسي هاي ون براي اين مسيرها بودند ، از اونجايي كه زياد سرعت نمي گيرند ، براي ما بسيار خوب مي شد . او در مورد استفاده از سرويسي كه آموزش و پرورش در اختيار آنان قرار مي دهد ، مي گويد: براي استفاده از سرويس آموزش و پرورش ، براي ما كه گلشهريم نمي صرفه بيايم تا مركز شهر و بعد بريم . بعدش هم در برخي مواقع كه سرويس داريم كافيه چند ثانيه دير كنيم ، از همون سرويس هم مي مونيم !او از ديگر مشكلات معلمان حق التدريسي هم مي گويد كه بيانش مجالي مفصل تر مي طلبد و تنها با اشاره به آن حق مطلب اداء نمي شود ... حكايت همچنان باقيست ...
زهرا بيگلري
|
|
|
|