حوض نقاشي من بي ماهي است...
دریانیوز:شنهای ساحل دیگر احساسم را نوازش نمی دهد ، کاری از امواج دریا نیز برنمی آید انگار باید آرامشم را از جایی دیگر وام بگیرم . قدم هایم کرخت می شود ، پاهایم دیگر لمس شن ها را نمی خواهد .
نگاهم بر بی رحمی انسان به طبیعت زیبای هستی زوم می ماند درحالیکه افکارم هنوز قادر نیست تکرار دوباره تراژدی مرگ و میر آبزیان «خلیج فارس» را هضم کند!
یاد «سهراب» می افتم که می گوید : " چه خيالي ، چه خيالي ، ... مي دانم پرده ام بي جان است .
خوب مي دانم ، حوض نقاشي من بي ماهي است... "
ارزشمندی «خليج فارس» تنها در حد کلام !
به این می اندیشم که انبوه خبر های مرگ و میر ماهیان بی نوای سواحل خلیج فارس ، سوغات تلخ این روز های استان است . خودم را دلداری می دهم ؛ وقتی در خبرها مكرراً ميخوانيم كه: سالانه متجاوز از ۲۰ ميليون تن فاضلاب تصفيه نشده به آبهای داخلي و آزاد كشور (از جمله دريای خزر و خليج فارس) سرازير میشود؛ هر ساله حدود 2/1 ميليون بشکه نفت خام معادل ۱۶۰ هزار تن فقط در آبهای خليجفارس و درياي عمان وارد می شود و روزانه نيز حدود ۶/۲ ميليون بشکه آب مخلوط با نفت خام به دريا میريزد؛ به نحوي كه ميزان آلودگي آب در خليج فارس را بيش از 50 برابر آبهاي آزاد اعلام كرده و از خليج فارس با عنوان آلودهترين زيستبوم آبي آزاد جهان ياد ميكنند، ديگر چرا بايد از مرگ این همه ماهی بی نوا حیرت زده شویم ؟!
... و افکارم در پیچ و تاب این بی مهری ، آویز این نوشتار در خطاب به دولتمردان مسوول می شود ؛آهای دولتمردان ! سزاوار و شایسته نیست ارج نهادن به خلیج همیشه فارس و حساسیت به حق در برابر تجاوز به اين نام مقدس،تنها در حد کلام بماند و تصور شود با شعارهایی چون ؛ «مردان خليج فارس» برای قهرمانان مان و نامگذاری کوچه و خیابان های شهر هامان به نام خليج فارس حجت بر ما تما تمام شده است چرا که بایستی در برابر نسل فردای این دیار نیز پاسخگو باشیم. بی تردید در برابر این اجحاف ما در حق طبیعت آنان ، این فریاد شنیده خواهد شد که ؛ در خليج هميشه فارس، ماهيها حوضشان بي آب است؟ گناهي كه گمان نكنم هيچ يك از آنها بر ما ببخشایند!
رفع مسوولیت به جای چاره اندیشی !
به روز های اخیر بر می گردم . این ماجرا نیاز به تحلیل دارد و یافتن راه حلی منطقی . این در حالی است که مسوولان ما به جای چاره اندیشی سعی دارند تا این تقصیر و کوتاهی را به یکدیگر نسبت داده و از خود رفع مسوولیت نمایند و در نهایت کسی پاسخگو نیست ! و علت همچنان در بوته ابهام و شفاف نشده باقی مانده است .
به گفته ی رييس موسسه تحقيقات شيلات ايران ؛علت تلفات دسته جمعي ماهيان در منطقه بندر عباس ناشي از ورود حجم انبوهي از فاضلاب به دريا و بالا رفتن ميزان مواد آلي بوده است و هيچگونه پديده جلبكي در منطقه مورد نظر صورت نگرفته است . این در حالیست که وی در ادامه از احتمال شکست شکوفایی پلانکتونی خبر می دهد .
همچنین کارشناسان و محققین زیست محیطی پس از بررسی منطقه ، ورود زبالهها و ضایعات و فاضلاب شهری و صنعتی به دریا را مهمترین عامل تشدید و تقویت کشند در منطقه به خصوص استان هرمزگان عنوان کردند. اما میزان این حجم انبوه فاضلاب و اینکه چند درصد آن خانگی و چند درصد صنعتی و اصلا کدام صنایع را شامل می شود ؟ هنوز مشخص نشده است . ناگفته نماند سهم خلیج فارس از آلودگی های نفتی به عنوان متهم دیگر پرونده مرگ و میر آبزیان نیز مورد غفلت واقع شده است . از طرفی دیگر برخی مسوولان از این حقیقت تلخ می گویند که ؛ ورود فاضلاب به دریا اتفاق ناخوشایند دیروز و امروز نیست بلکه طی 20 اخیر نیز شاهد تکرار این تراژدی بوده ایم و شاید این دلیل (ورود حجم انبوه فاضلاب ) چندان هم قابل توجیه نباشد؟
«همیشه فارس» بودن بی «خلیج » معنا ندارد
شاید بهتر باشد کمی منطقی تر بیندیشیم ؛ رفع مسوولیت مشکلی را حل نمی کند . حقیقت این است که ؛ ساماندهی سیستم فاضلاب شهری و صنعتی شهرهای حاشیه دریا همه می دانند که مهمترین اقدامی است که میتواند از بروز آسیبهای جدیتر در آینده جلوگیری کند اما کسی نمی خواهد باور کند این ساماندهی تنها در قالب مدیریتی واحد از سوی مسوولان استانی و کشوری شکل می گیرید . شاید مردم عادی کمتر بدانند اما آنچه بدیهی است اینکه ؛مسوولان ما از چالش های پیش روی اجرای طر ح های فاضلاب کاملا مطلع اند و همیشه نیز از اهمیت اتمام این طرح ها گفته اند بی آنکه تلاشی جدی در جهت رفع مهمترین چالش اجرای این طر حها (کمبود اعتبار) انجام دهند . بالاخره دولت بایستی خارج از حرف و شعار برای حفظ این «خلیج همیشه فارس» وارد عمل شود یا خیر؟! آیا نمایندگان ما در مجلس نمی خواهند در اعتراض به آلودگی خلیج فارس ، داد سخن سر دهند و بفهمانند که «خلیج فارس» غرق در آلودگی ناشی از بی رحمی ما انسانهاست و شدیدا نیازمند حمایت دولت .از شما دولتمردان می پرسم ؛ براستی برای جاودانگی خلیج همیشه فارس ؛ این میراث گذشته ، حال و آینده سرزمین مان چه کرده ایم جز حرف و شعار ؟
فاضلاب ، متهم اصلی پرونده
در حالیکه مسوولان محیط زیست از بالا بودن میزان آلودگی میکروبی فاضلاب بندرعباس می گویند، مسوولان آب و فاضلاب ضمن رد این موضوع این آلودگی را ناشی از عبور فاضلاب از خورها ی انباشته شده از روان آبهای سطحی و زباله ها می دانند و اینکه کنترل آنها در حیطه وظایف آنها نیست. باز در حالی که مسوولان محیط زیست از عدم ساماندهی سیستم فاضلاب غرب شهر بندرعباس می گویند ، مسوولان آب و فاضلاب بافت نامناسب شهری برخی محلات ، عدم همکاری شهروندان برای مشارکت جهت نصب انشعابات فاضلاب ، عدم ارائه طرحی جامع از سوی سازمان مسکن و شهرسازی استان برای اجرای طرح فاضلاب در برخی محلات و مهمتر از همه ی این ها؛ کمبود و حتی نبود اعتبار لازم را از جمله مشکلات پیش روی این طرح عنوان می کنند . ... و این بازی با کلمات همچنان ادامه دارد بی آنکه کسی از راه حل این مشکل بگوید . انگار تلاشها تماما معطوف اثبات بی گناهی مسوولان ماست و کسی در فکر بی گناهی ماهیان خلیج فارس نیست ؟
راستش به این می اندیشم که سهم اعتبار و اهمیت ساماندهی طرح فاضلاب بندرعباس از این سفرهای استانی هیات دولت و مصوبات بی شماری که برای استان رقم می خورد ، چقدر است ؟ و آیا به گفته ی مسوولان آب و فاضلاب این طرح در موعد مقرر (سال 93 ) به پایان خواهد رسید یا کماکان با کمبود اعتبار مواجه خواهند بود ؟ و اینکه تکلیف تعهدات وزارت نیرو در خصوص تکمیل این طرح چه می شود ؟ آیا «فاضلاب» این متهم اصلی پرونده بالاخره از خلیج فارس رخت بر می بندد یا اینکه ساماندهی آن می ماند برای وقتی دیگر !
احساس ناخوشایندی دارم ،انگار این گفتن ها و نوشتن ها فایده ای ندارد !ناگزیر دلتنگی های قلمم را لابه لای واژه های اشعار «سهراب» عزیز فریاد می زنم.
آهاي...
« تو اگر در تپش باغ خدا را ديدي
همت كن و بگو:
ماهيها
حوضشان بيآب است »
زهرا بیگلری