دریانیوز : زيست‌شناسان دانشگاه سن ديگو نشان داده‌اند زبان رايج ميان نورون‌ها بستگي به الگوي فعاليت الكتريكي در سيستم عصبي دارد.
يافته‌ها حاكي از اين است كه تغيير فعاليت عصبي را مي‌توان به عنوان درماني براي دامنه وسيعي از اختلالات مغزي در نظر گرفت.
به گزارش ساينس ديلي، زيست‌شناسان مي‌گويند برخلاف باور موجود، نوروترنس ميتورها كه در واقع زبان شيميايي سلول‌هاي عصبي هستند و گيرنده‌ها كه همان پروتئين‌هايي هستند كه پيام را دريافت كرده به نوروترنس ميتورها پاسخ مي‌دهند، با يك برنامه ژنتيكي ويژه، مشخص نمي‌شوند.
تغيير فعاليت عصبي طي تكامل، تعيين‌كننده زبان مادري براي برقراري ارتباط بين سلول‌هاي عصبي است.
اكثر اختلالات شناختي مانند افسردگي، اسكيزوفرني و پاركينسون، مستلزم وقوع مشكلاتي در نوروترنس ميتورها يا گيرنده‌هاي آنهاست.
به گفته محققان اگر با تغيير فعاليت الكتريكي مغز بتوان اين ناقلين شيميايي پيام‌هاي عصبي و گيرنده‌هاي آنان را تغيير داد آنگونه كه در سيستم عصبي قورباغه صورت گرفته، مي‌توان به درمان اين اختلالات شناختي در انسان اميدوار بود.
براساس مطالعات جديد ايجاد ارتباط بين اعصاب و عضلات انعطاف‌پذير است. در واقع به جاي يك زبان خاص كه توسط برنامه ژنتيكي مشخصي تعيين شده باشد، سلول‌هاي عصبي به زبان‌هاي مختلف قادرند با هم ارتباط برقرار كنند و به طور مشابه سلول‌هاي عضلاني نيز توانايي درك زبان‌هاي متعدد را دارند.
طي تكامل، سطح فعاليت الكتريكي در سلول‌هاي عصبي تعيين مي‌كند كداميك از چند زبان رايج بين نوروترنس ميتورها به كار خواهد رفت.
محققان مطمئن نيستند آيا مغز انسان بزرگسال به چنين انعطاف‌پذيري دست مي‌يابد يا خير اما براي يافتن پاسخ آزمايشات در مورد تحريك الكتريكي مغز در حال انجام است.
اين مطالعه ديدگاه جديد را درباره روش تاثيرگذاري تحريك الكتريكي در سيستم عصبي ايجاد كرده است. اگر تحريك الكتريكي به عنوان يك درمان پذيرفته شود، شناخت مكانيسم عملكرد آن، انتخاب محل و نحوه تحريك مغز را بهتر مشخص خواهد ساخت.