دريانيوز : هرساله سالگشت تاسف بارشهادت استاداندیشه وتفکرمطهری این پاره تن امام (ره ) باتکریمداشت وارجگذاری مقام ومنزلت منیع انسانهایی پیوندمی خوردکه قافله سالاران صبوردشتهای بیداری ومعرفت هستندوسربازان قلم بردوش سپیده وروشنایی .مردان وزنانی که شوق آموختن وپروریدن فرزندان این کهن بوم آشنا،کوره جانشان راگداخته ودرزبانه کش آتش درونش ؛ شورعشق وشیدایی موج می زند.راستین مردمانی که پیشانی مبارکشان سجده گاه آموزگاربی همانندهستی سازاست وسینه های سبزوستبرشان مزرعه رویش ورعنایی .آنانی که درپنهان خویش بهارانی برای شکفتن دارندوازبلندای دستان آسمان سایشان ؛خورشید بینش وآگاهی سربرمی افروزد.معلمان ؛دبیران وآموزگاران چشمه های جوشان ترانه وترنم ؛پاکی وشرافتندکه شمع جان بی قرارشان فراراه فردای دختران وپسران این سرزمین رویایی می سوزد وراه شناس وهمدل آنان درگذرازفرازونشیب های اشتیاق والتهاب علم آموزی ودانش طلبی است .معلمی رانمی توان درزمره شغل هاوپیشه هابرشمردازآن روکه جزءبا اکسیر
دلبازی وکیمیای شیفته سری به لهجه زمانه هاترجمه نمی شود وجزء ازیکتاباغبانان بوستانهای امیدومهررنمی آیدوچه پرارج وبزرگ جایگاه است شان ومسندمعلم درمکتب اعلای اسلام که فخرپیامبرش "انی بعثت معلما" است ونوشیدن شبنم دانایی وآگاهی ازشاخساردرختان فلک سا ی باغ کران نایاب معرفت توصیه وسفارش اکیدبزرگان واولیایش آن چنان که یک جرعه برکام ریختن ازاین رودخانه جاری خجسته امام علی رابه خروش درمی آورد"من علمنی حرفا؛فقد صیرنی عبدا".
یادآموزان ومعلمان معماران چیره دست وتوانگری اندکه باچینش گوهرمینایی اندیشه وتحقیق ؛تدبروپرسش ؛ جوانان ونوجوانان این گلخاک دیرینه رابرکشتی اقیانوس پیمای آینده روشن وفردای صعودبه قله های کشیده قامت خواسته هاوآرزوها جمع آورده وبرشانه های تلاطم امواج خروشنده وناآرام تیرگی هابه پیش می تازانند وبی هراس وخوف آزردگی هاونامهربانی ها جزیره گنج دانستن وفهمیدن رامی کاوند.
آنان چلچراغ سقف بلنددانایی وفانوس سوزان دشتهای آموزش وپرورشندکه هیچ اجروپاداشی ازجنس سکه وزرنمی تواندذره ایی ازدستمزد آنهاباشدچرا که علم ودانش قطره ای ازشکوه ذات خداوندگاربی همتاست وهم اوست که پسنده ترین بندگانش رابه تیشه همت واراده برآن داشته تاازسختی صخره های نادانسته های گوناگون ؛ابریشم دلنشین وزربفت آگاهی ببافند ودرچهارسویه زمین به نیروی درون وقدرت خلاقه فکر ،خیمه گاه معرفت وکشف حقیقت برپادارند.
رایحه حضورناستردنی معلمان وفرهنگیان این دیار ازدیروزسنگرنشینی خاکریزهای حماسه تابه امروزنیمکت نشینی کلاسهای انس والفت ؛آنچنان درلحظه های تقویمهاویادهاپیچیده که بی تعظیم درپیشگاه ارزنده تلاش اسمانی آنان نمی توان ازخیابانهای خاطره هاعبورکردوچه گواه ترازقابهای آلاله های معلم که امروزه سند پایمردی هاورشادتهای آنان است ویانسل سبزی ازجامه سبزان ایثارگری که گمنام وناشناس درلابلای کلاسهاوهمهمه شادنوآموزان به خاموشی ایستاده اند.
چنبره گشوده سختی هاومشقتهای معیشتی امروزه معلمان نیزگرچه شایداندکی ازگنجایش قلب لبالب ازرافت وعطوفت زلال آنان راتصرف کرده باشد اماجلال وبزرگی صفت دانش گستری وروان پروری آنهاچنان باعظمت وپروسعت است که آن اندک نیزدرپرتوی شعاع تابان روح صیقل خورده شان درآبگینه سرمستی وراستی ، چنان حبابی درلحظه ایست .
روزهایشان رابزرگ می داریم که همیشه وهماره بنده محبتهاوکرامتهای تمام ناشدنی همه آنان هستیم وبریکایک زنان ومردان عرصه علم ودانش درودمی فرستیم که عشق آموزان مکتب نورواخلاص وایمانندوزمزمه گران نوای محبت ها؛ دوستی ها؛آموختن هاوساکن منظومه دانایی شدن .

چونکه این قصه نداردانتها هرچه گویم گفته ام از ابتدا

سیدرضا هاشمی