دريانيوز :در هفته گذشته و از لابلا‌ي توفان هميشه وزان خبرها و گزارش ها ، دو خبر متفاوت نيز كه جنس و رنگي ديگر داشت  ، خنكاي سبزي را در گرماگرم شرجي و هرم سوزنده آفتاب اين سرزمين دماند.
    يكي بخشش دو محكوم به اعدام در پاي چوبه دار بود و ديگري تصميم جمعي از رفقاي يك جوان تازه درگذشته به ساخت و ساز يك مدرسه و  نقطه اتصال و جوش هر دو خبر نيز عزمي بود كه در پس  دو رويداد جلوه افروزي مي نمود چرا كه هم بخشندگان قاتلا‌ن ، عفو خود را در گروي احداث مدرسه اي داشته بودند و  هم دوستان جوان ناكام  ياد و خاطره او را در كالبد مكاني براي آموزش نسل فردا جاودانگي فرامي خواندند. چه اندازه سحرآميز و هوش رباست كه در تلا‌طم و عصيان داغ از دست رفتگان و زخم ناسور  بر تن نشسته غم عزيزان بتوان عاقلا‌نه و عاشقانه انديشيد و چنين روحاني و شورآفرين تصميم گرفت.
    بي كمترين ترديدي آنان كه عزيزاني از دست داده اند، غم و سوگ گل چيده شده از بوستان زندگاني خود را هيچگاه و تا آن زمان كه بر سينه ي سرد  خاك بيارمند از  لوح ضمير جان نمي سترند و داغياد قاصدك هاي خوش رقصان كوچه باغ هاي خاطرات خويش را به طاق فراموشي و نسيان نخواهند كوبيد  و چه تلخ تر  آنكه دست غارتگري غنچه آشناي آنان را از باغچه صميميت هاي زندگي بربايد  اما آنان در اوج موج زدن "لذت قصاص" در رگه هاي پژمرده جانشان با عطر مدهوش كننده ي "گذشت" و "بخشش" خود ، "شجاعت دل" و "غناي  سلطاني" درون خويش را مي نمايانند و  در طلب  خون دلبند خويش ، ساخت و بر پا داشت مركزي آموزشي را طلب مي كنند و اين نماد درخشنده ي ارتفاع افراشته ي روح آسماني آنان است.
    هر دو رويداد تحسين آميز كه با رنگي از حزن و ماتم اما در جامعه اي سپيد و متلا‌لي در لا‌بلا‌ي فراوان خبر افتتاح ها و سخنراني  ها و نكوداشت ها و حادثه ها و ... رخ نمايي مي كرد از قلب ها و جانهاي واله و شيدايي حكايت  مي كند كه عظمت ، بزرگي و شكوه " انسانيت " و "شرافت" را معنايي دوباره بخشيده اند و به يقين ارواح از دست رفتگان  خود را نيز در حلا‌وت و شادكامي
ذوق آميز لذتي چنين خمارگر شراكت داده اند. اگر آنان به قصاص محكومان اصرار مي ورزيدند و يا دوستان جوان پرپر شده به روياي "مدرسه سازي" او رخت اجرا نمي پوشيدند گرچه در ظاهر اتفاقي نمي افتاد اما در ژرفاي خود ، دو نام نيك را به يادگار  بر صفحه آبي خاطره ها زركوب نمي ساخت چرا كه از قديم گفته اند: گر بماند نام نيك از آدمي به كزو ماند سراي زرنگار
   اين اميد مي رود مردمان ديگر نيز درس گير و الگوياب از اينان ، زخم ها و نامرادي ها، سوگ ها و داغ ها، خوشي ها و مالداري هاي خويش را با ديگران و براي رضاي خدا به تقسيم بنشينند و بدانند كه <ان في بعدنا تدل علينا بارثارنا>
    مدرسه سازي ، احداث  مراكز خيريه درماني و پزشكي و ... دهها عنوان "خير العملي " است كه چون شكفتن شبنم در سپيده دم طراوت بخش و زيبا و شگفت زاست.

سيدرضا هاشمي