دريانيوز: اصولا خبر وخبرنویسی  در کشور ما مقوله ای نه چندان جدی بوده که همگان به آسانی از کنارش گذشته وبعضا با دیده اغماض به آن می نگرند اما غافل از اینکه خبرنگار دردآشنای دردمندی است که به راحتی به لایه های زیرین ومخفی جامعه نفوذ کرده و به نوعی زبان گویای اقشار جامعه است.

با نگاهی به وضعیت خبرنگاران در کشور خصوصا در استان هرمزگان درمی یابیم که این قشر با حداقل امکانات بیشترین تلاش وجدیت را در عرصه کاری خود به خرج داده نا فرایند خروجی کار را به بهترین کیفیت تبریل نمایند چیزیکه که کمتر در سازمان یا ارگانی به چشم م یخورد . تمامی مجموعه رسانه ها پرتلاش ترین وخستگی ناپذیرترین قشر بوده که هرگز خستگی و بیکاری در جسم وجانآنان راهی نداشته وآنچه مهم است رساندن تازه ترین اخبار ورویدادها واطلاع رسانی بموقع به مخاطبان واقعی است.

خبرنگار و جایگاه والای آن امروزه بر کسی پوشیده نبوده و همگان بخوبی می دانند تا ردپای خبرنگاری در واقعه ای نباشد هرگز به سرانجام مطلوبی نخواهدرسید. رشد وترقی جامعه وپیشرفتهای پی درپی با وجود نقدهای سازنده واثرگذار میسر خواهد بود واین مهم فقط وفقط به دست توانمند دردآشنایان جامعه گشوده خواهدشد. دردآشنایانی که با کم ترین توقع وانتظاری بزرگترین کارها  ونامحسوس ترین خدمات  کلیدی جامعه را ارائه می دهند ودرقبال آن فقط انتظار توجه به خواسته های عمومی وبحق خودرا دارند. اما دریغ از کمترین توجه والتفاتی ، چرا که همیشه در گذرتاریخ ذینفعان با اصحاب رسانه برخوردی نامهربان وخشن داشته اند وخواسته اند آنان را به تملک خویش درآورند وچه بسیارند آزادقلمانی که قلم زدن برای رضای خدا وخلق خدارا به رضای صاحبان زر وزور ترجیح داده اند. کوتاه کلام آنکه درآستانه روز خبرنگار به یاد ایثارگریهای مردان این عرصه باشیم وفراموش نکنیم :شهید صارمی – شهید دقت – شهید آوینی  و صدها قلم بدست بی توقع وبزرگ اندیش ومتعهد را که از رفاه وآسایش خویش برای خدمت به جامعه می گذرندو لحظه ای هم دم بر نمی تابند. آری خبرنگاران دردآشنایانی که همیشه در صحنه های زشت وزیبا – تلخ وشیرین حاضرند را پاس بداریم ویک روز را مختص به خبرنگار ندانیم بلکه تمامی ایام سال را به آنان تقدیم نماییم.  

فروغ مسلم زاده