دريانيوز : در ايران تحقيقات جامعي در مورد تعداد گونه‌هاي نهنگ سواحل جنوب ايران انجام نگرفته اما بر اساس اطلاعات موجود در مجموع ‪ ۲۳‬گونه نهنگ و دلفين كه تحت عنوان عمومي "پستاداران دريايي" ناميده مي‌شوند، در آبهاي اين منطقه شناسايي شده است.
يك نهنگ عظيم‌الجثه بامداد روز يكشنبه با امواج دريا در محله خواجه عطا در شهر بندرعباس واقع در تنگه هرمز در ساحل به گل نشست كه حدود هشت تن وزن و نزديك به ‪ ۱۰‬مترطول داشت اما به دليل ازبين رفتن سر و باله دمي شناسايي دقيق آن ممكن نشد.
پيش از اين يك نهنگ نيز در سواحل شهرستان جاسك در درياي عمان و نهنگي ديگر در ‪ ۳۰‬كيلومتري غرب بندر لنگه در خليج فارس به گل نشسته بود.
"مهرداد كتال محسني" مديركل حفاظت از محيط زيست استان هرمزگان روز دوشنبه در اين‌باره به خبرنگار ايرنا گفت، به گل نشستن سه نهنگ در فاصله زماني نسبتا كوتاه حساسيت موضوع را افزايش داده است و كارشناسان امر در حال بررسي عوامل بروز اين حوادث هستند.
وي افزود، اگر چه هنوز زيستگاه دقيق اين نهنگ‌ها دقيقا شناسايي نشده است اما تلفات اخير نشان‌دهنده وجود اين گونه جانوري دريايي در آبهاي خليج فارس، تنگه هرمز و درياي عمان است.
كتال محسني خاطر نشان كرد، با وجود آنكه هنوز در مورد علت تلفات نهنگ‌ها نتيجه‌گيري قطعي صورت نگرفته است، اما مي‌توان چند احتمال را عامل بروز اين حوادث عنوان كرد.
به گفته وي گرفتار شدن نهنگ‌ها در تورهاي صيد صنعتي مستقر در منطقه يكي از اين احتمالات است.
ابتلا به يك بيماري خاص احتمال ديگري است كه كتال محسني به عنوان عامل مرگ نهنگ‌هاي به آن اشاره مي‌كند و مي‌گويد با همكاري مركز تحقيقات علوم پزشكي و دامپزشكي و محيط زيست، براي مشخص شدن نوع بيماري احتمالي آنها آزمايش و نمونه برداري از اين نهنگ‌ها جريان دارد.

وي افزود از آنجا كه نهنگ اخير زماني به ساحل رسيد كه چند هفته از مرگ آن مي‌گذشت، متورم شده بود و در حين انتقال به خشكي از هم متلاشي شد نمي‌توان تمامي آزمايشات لازم را بر روي آن انجام داد.
به گفته وي اين آزمايشات شامل نمونه‌برداري از تمامي اجزاي داخلي، دم، مغز، پوست، ژنتيك، زيستگاه و گونه است.
به گفته اين مقام محلي، برخورد با شناورهاي بزرگ و همچنين مرگ طبيعي به دليل كهولت سن احتمالات ديگري هستند كه نبايد آن‌ها را ناديده گرفت.
"شهرام فداكار" مسئول محيط زيست دريايي استان هرمزگان در مورد شناسايي نهنگي كه روز يكشنبه لاشه ان به ساحل آورده شد، به ايرنا گفت با توجه به متلاشي شدن بخشهايي از بدن اين نهنگ، شناسايي دقيق آن ميسر نشد اما با توجه به شيارهاي زير سينه احتمال مي‌رود كه اين نهنگ از نوع "برايد" باشد كه تاييد نهايي اين موضوع باانجام آزمايشات و بررسيهاي ژنتيكي ممكن مي‌شود.
به گفته فداكار، پستانداران دريايي حوزه خليج‌فارس درياي عمان و تنگه هرمز عموما مهاجر هستند و به همين دليل زيستگاه مشخصي ندارند، البته بدليل آرامش و استفاده از محيط بدون تنش غالبا در نقاط دور از ساحل و نوار مياني خليج فارس حركت مي‌كنند.
سرعت حركت نهنگ‌ها نيز نامشخص است، اما سرعت برخي از آنها حدود ‪۳۵‬ كيلومتر در ساعت سرعت تخمين زده مي‌شود.
در ايران تحقيقات جامعي در مورد تعداد گونه‌هاي نهنگ سواحل جنوب ايران انجام نگرفته اما بر اساس منابع اينترنتي و سفارشات تحقيقاتي كشورهاي عربي به موسسات آمريكايي و انگليسي با مجموع دلفين‌ها و نهنگها كه تحت عنوان عمومي پستاداران دريايي ناميده مي‌شوند حدود ‪ ۲۳‬گونه شناسايي شده است.
طبق اين تحقيقات كوچكترين نهنگ آب‌هاي جنوبي ايران ،" نهنگ گوژپشت" است كه وزن آن بين هشت تا‪ ۱۰‬تن است و نهنگ آبي نيز بين ‪ ۱۰‬تا‪ ۲۰۰‬تن وزن دارد.