دریانیوز: هرچند در سال های گذشته بارها  گزارش هایی را از کودکانی در برخی از محلات حاشیه ای و بافت های فرسوده بندرعباس منتشر کردیم که از کودکان و نوجوانان برای انتقال مواد مخدر، مشروبات الکلی و... استفاده می شود که در این سالها میزانش بسیار افزایش یافته است و برخی از معتمدان و فعالان فرهنگی واجتماعی محلات نسبت به این موضوع هشدار می دهند؛ اما متاسفانه اقدام اثرگذاری در این حوزه ها صورت نگرفته است.

با نهایت تاسف باید گفت فقر مالی در این محلات سیر صعودی داشته و در 15ماه اخیر وباشیوع کرونا که بسیاری از سرپرستان خانوارها بیکار شده اند و معیشت سختی را این خانواده های حاشیه نشین می گذرانند وسفره های شان کوچکتر شده و تعداد وعده های غذایی شان نیز کاهش یافته است. بسیاری از خانواده ها در این مناطق چشم انتظار بسته های معیشتی هستند و توان خرید مواد غذایی را هم ندارند. فرزندان شان به سوء تغذیه مبتلا شده اند و بیماران توان پرداخت هزینه های سنگین درمان را ندارند. این وضعیت باعث شده است تا برخی بخاطر فقر و نداری و گاهی هم اعتیاد گاهی شنیده می شود که فرزندان شان را در اختیار دیگران قرار می دهند. از آن طرف شرایط موجود باعث سوء استفاده مشروب فروشان، موادفروشان و... شده و از کودکان و نوجوانان در ازای پرداخت مبلغی، برای جابجایی مواد و مشروب و... در محله استفاده کنند وبا توجه به اینکه کودکان و نوجوانان مورد شک قرار نمی گیرند، خلافکاران با کمترین هزینه، مواد و مشروب شان را منتقل می کنند.

  از طرفی دیگر با توجه به اینکه کوچه های باریک وتاریک محلات به پاتوق معتادان تبدیل شده ودر ملاء عام تزریق و استعمال و... را انجام می دهند ودر برخی کوچه ها سی، چهل معتاد زن و مرد و گاهی به همراه کودکان شان دیده می شود، این وضعیت باعث الگوگیری کودکان و نوجوانان و اعتیاد زودهنگام شان شده است که علی رغم انتشار گزارش های بسیاری در این حوزه در چند سال اخیر، اما متاسفانه اقدام مناسبی در این حوزه صورت نگرفته است و وعده جمع آوری معتادان و برگشت به شهرهای شان در برخی محلات گویا اجرایی نشده است که کوچه ها و خانه های خرابه همچنان پاتوق است و متولیان مربوطه در این حوزه فقط سکوت می کنند. فقر در محلات در حد بالایی است که بسیاری از مسئولان از عمق دره فقر بی اطلاع هستند و گویا نمی دانند این فقر زمینه ساز آسیب های اجتماعی می شود که اثرش فقط بر محلات حاشیه ای نیست و کل جامعه متاثر از آن می شود. زنان بدسرپرست هم بیشترین آسیب ها را دارند و مورد حمایت قرار نمی گیرند و مشکلات شان بیشتر است.

خانمی در یکی از محلات برای زنان و دختران جوان خانواده های محروم که دمپایی ندارند، باهمکاری دوستانش هر یکی دو هفته چند جفت دمپایی می خرد و بیشتر اوقات قرضی می آورد و بعد پرداخت می کند. کودکان هم نیاز به مسواک و خمیر دندان دارند و دندان های شان خراب شده و خانواده های فقیرشان نمی توانند هزینه های سنگین دندانپزشکی را بپردازند. متولیان مربوطه بایستی به آسیب های اجتماعی و اثرات فقر در حوزه های مختلف در این مناطق توجه نموه و برای رفع مشکلات و معضلات چاره اندیشی و برنامه ریزی علمی و عملی مدونی داشته باشند.
علی زارعی/ دریا