دریانیوز: در آیات قرآن امر به معروف و نهی از منکر در کنار همدیگر آمده اند و هیچگاه جدا از هم نیستند که بایستی در تمامی ابعاد و بخصوص حوزه اقتصادی، اجتماعی، معیشتی و... به نیز این موضوع توجه کنیم.در استان هرمزگان نیاز است به این فریضه از زاویه ای دیگر هم توجه شود. وقتی که جوانان و خانواده ها از قاچاق (جابجایی چند قلم کالا، احشام و... برای امرار معاش و نه قاچاق سازمان یافته ) منع می شوند، بلافاصله بایستی به آنها گفته شود که بجای آن چه کاری انجام دهند. زمینه اشتغال را دولت فراهم نماید که دولت بجای اشتغالزایی، گاهی اشتغالزدایی می کنند و آنقدر بروکراسی و... وجود دارد که حتی سرمایه گذاران بزرگ و کوچک هم از سرمایه گذاری منصرف می شوند.

مانع ایجاد می شود برای اشتغال و به مانع زدایی کمتر توجه می شود. دولت و مجلس بایستی برای جوانان هرمزگان که استانی مرزی است، شرایط ویژه ای قائل شود و آنها بتوانند اگر تشخیص می دهند سوخت شان را بفروشند و درآمدی برای امرار معاش داشته باشند، راهکار قانونی برای آن اندیشیده شود. یا اگر بخواهند صید وصیادی کنند ویا اقدام به جابجایی کالاهایی مشروع کنند تا روزی شان را کسب کنند، ممانعتی نداشته باشند؛ نه اینکه جابجایی چند کالا و... از یک شهر به شهر دیگری از استان یا از شهر به روستا و بالعکس ممنوع باشد . از طرفی دیگر بایستی وقتی می گویند که شهروندان فلان کار انجام ندهند، جایگزینش را نیز معرفی کنند وشرایط انجامش را فراهم سازند. متاسفانه روز به روز بر میزان فقر و محرومیت در استان نیز افزوده می شود و نهادهای حمایتی از یک طرف اعلام می کنند نمی توانند مددجویان جدیدی را تحت پوشش ببرند واز طرفی دیگر بدلیل افزایش نیازها و مشکلات اقتصادی، درمانی، معیشتی و... مددجویان و کمبود بودجه و... ، نمی توانند خدمات مورد نیاز را به مددجویان شان به اندازه موردنیاز  ارائه دهند. بسیاری از مددجویان از میزان و نوع خدمات ارائه شده، چندان رضایتی ندارد و نیازمند افزایش خدمات هستند.

از طرفی دیگر بخاطر این فشار های اقتصادی و بی تدبیری دولت در حوزه های مختلف که منجر به افزایش محرومیت و فقر شده است؛ میزان خلاف، سرقت، بزه و... نیز افزایش یافته است که در تمام این موارد دولت ومسئولان مقصرند و برای رفع مشکلات اقتصادی و معیشتی اقدام مناسبی توسط دولت صورت نگرفته است. مردم از خانه دار شدن ناامید شده اند ودولت نسخه ای برای خانه دارشدن شهروندان اعلام نکرده است و متاسفانه کار بجایی رسیده است که برخی مستاجران هم توان تمدیدقرارداد خانه و یا اجاره خانه جدید را ندارند و مشکلات شان چند برابر شده است .

در استانی مانند هرمزگان که قطب اقتصاد و پایتخت تجارت کشور است، اما مردم استان سهمی از سودآوری این تجارت و اقتصاد ندارند و فقط بیکاری، آلودگی، گرانی مسکن و... نصیب شان شده است و در فقر خوراکی رتبه نخست در کشور به هرمزگان تعلق دارد وبسیاری از هرمزگانی ها در شرق و حتی مرکز استان در فقر مطلق هستند و هزاران نفر بدون کولر، یخچال، امکانات اولیه و ضروری هستند و سفره شان هم خالی است. محرومیت و فقر همچنان در محلات حاشیه ای و بافت های فرسوده و مناطق دور و نزدیک روستایی سایه افکنده است. هزاران خانواده محروم هرمزگانی بدون وسایل سرمایشی هستند و در بدترین شرایط در کنار بنگاه های اقتصادی غول پیکری در گرمای خرماپزان زندگی می کنند که برخی از این صنایع و... حتی حاضر نیستند مالیات شان را در هرمزگان بپردازند و مردم سهمی از آن ندارند.

دولت حتی چهارهزار میلیارد تومان از سهم 50درصدمازاد درآمد قانونی استان را به هرمزگان پرداخت نمی کند و مسئولان استانی در افزایش فقر و محرومیت نیازمندان مقصرند و آنها استان را برای پایتخت نشینان گل و بلبل ترسیم کرده اند واز مشکلات و محرومیت های استان بصورت دقیق و واقعی نگفتند و زمانی که مسئولان ارشد کشور به هرمزگان می آیند، آنها را به محلات حاشیه ای و روستاهای محروم نمی برند تا واقعیت ها را ببینند و نسخه ای درمانگر برای رفع محرومیت ها بپیچند. دانش آموزان زیادی بدلیل فقر و نداشتن تبلت و امکانات و... ترک تحصیل کرده اند و آسیب های اجتماعی افزایش می یابد. برای رفع آسیب های اجتماعی که متولیان زیادی در استان دارند، نتوانستند نمره قبولی را دریافت نمایند و مسئولان خود را به نشنیدن وندیدن زدند. همچنان کوچه های برخی از محلات، پاتوق معتادان، اراذل، موادفروشان ومشروب فروشان و... است و حتی در این مناطق از کودکان برای انتقال و جابجایی مواد مخدر، مشروبات و... استفاده می کنند که انتشار گزارش های رسانه ای نیز اثرگذار نبوده است.

زنان بدسرپرست بیشترین مشکلات را دارند و هیچ حمایت قانونی از آنها نمی شود وهیچ نهادی نیز خود را در مقابل آنها مسئول نمی داند. با این شرایط که منجر به افزایش ناهنجاری ها شده است، دولت واقعا پاسخ دهد چه اقدامی را انجام داده است تا از مشکلات بکاهد و چه تدبیری را برای امیدآفرینی در جامعه اندیشیده است؟ از طرفی دیگر شناسایی 982 بیمار در یک روز در استان نشان می دهد که طبق گذشته بخاطر اینکه این استان به لحاظ اقتصادی برای پایتخت دارای اهمیت است، متاسفانه بر ورود و خروج مسافران و... هیچگونه نظارتی وجود نداشته وباری دیگر مردم استان تاوانش را می دهند. از طرفی دیگر در بسیاری از مناطق محروم استان، مردم که حتی توان تامین غذای شان را در سه وعده ندارند، بطور حتم نخواهند توانست ماسک و مواد ضدعفونی کننده مورد نیازشان را تامین کنند که در سرایت بیماری اثرگذار است. متاسفانه دولت و دولتمردان در هیچ بخشی اقدام اثرگذاری را نداشته اند که منجر به وضعیت فعلی شده است. سرپرستان زیادی از خانواده ها جان شان را به بهانه قاچاق از دست داده اند و نه برای اشتغال جوانان استان اقدام مناسبی شده است ونه بین قاچاق سازمان یافته و واقعی و تلاش برای کسب روزی توسط مرزنشینان در استان تفاوتی قائل شده اند که موجب افزایش نارضایتی در این بخش شده اند و انتظار می رود دولت آینده در این حوزه برنامه و اقدام مناسبی را داشته باشد.

علی زارعی/ دریا