دریانیوز:   کمتر روزی نیست که چندین پیام و تماس نداشته باشیم از خانواده هایی که برای معیشت، درمان، پوشک بچه، اجاره خانه، نداشتن کولر، یخچال، وسایل اولیه زندگی و.... درمانده شده و نیازمند کمک هستند. فقر با سرعت موشکی در حال اوج گیری است ودولت هم گویا صعود آن را فقط نظاره گر است و برخی هم باور ندارند  و نخواسته اند اقدامی در این حوزه داشته باشد. زنان بی سرپرست و بدسرپرست در حال افزایش است و هیچ نهادی هم خود را در مقابل آنها مسئول نمی داند. خانمی مشکل معده داشته و دکتر داروهایی برایش تجویز کرده و تاکید کرده این داروها بایستی تا پایان عمر استفاده کند که بدلیل مشکلات اقتصادی، از سال گذشته نتوانسته دارو را خریداری کند و مدتی است که بیماری معده اش بدتر شده است. خانواده دیگری دخترشان از زمان تولد مشکل کلیه داشته و مدت ها تحت نظر دکتر بوده و الان دو سال است دختر درد می کشد وبایستی معاینات دوره ای دریافت کند و نمی توانند. پیرزن روستایی دیگر بایستی هر سه ماه برای معاینه قلبش برود دکتر و الان دیگر توان رفتن به شهر برای دکتر ندارد.

خانمی دیگر نیاز به چشم پزشکی ودکتر دارد و دهها مورد از خانواده هایی که توان مالی برای درمان ندارند. از آن طرف خانواده هایی دیگر هستند که حتی برای خورد وخوراک معمولی درمانده اند و سه وعده غذایی شان را نمی توانند در سفره داشته باشند. کودکان زیادی در محلات حاشیه ای و روستایی سوء تغذیه دارند. هرمزگان در فقر خوراکی در جایگاه نخست کشور قرار دارد که مایه شرمساری متولیان است که استانی که در صدر استان های درآمدزای کشور است، اما بدلیل ضعف مدیریت شان و بی توجهی به هرمزگانی ها، حال بایستی در فقر خوراکی و گرانی و بیکاری و... هم در جایگاه نخست باشند و احتمالا مسئولان به این شاگرد اولی شان افتخار هم می کنند.

مشکلات و معضلات و آسیب های اجتماعی در استان و حتی مرکز استان مورد بی توجهی مسئولان قرار دارد. اواخر سال گذشته که نماینده یکی از موسسات خیریه تهران را به برخی از محلات  حاشیه ای بندرعباس بردیم و با فعالان یکی از مراکز نيکوکاري از تعدادی از خانواده های محروم بازدید کردیم و وضعیت کوچه ها، فاضلاب های روان، خانه های بالا و زیر کوه ها در محلات و تنگی وتاریکی کوچه و نخاله ها و زباله، معتادان رها شده در کوچه ها و... را در محلات دیدند، به هیچ وجه باورشان نمی شد که چنین مناطقی هم در بندرعباس پرآوازه در اقتصاد و تجارت وجود داشته باشد و این فقر و محرومیت برای شان غیرقابل باور بود. دولت که در این سال ها نسبت به این وضعیت و محرومیت زدایی نتوانسته کارنامه درخشانی را داشته باشد. شوراهای شهر هم در رانت و بازی های سیاسی و جناحی غرق هستند وحتی مصوباتی را برای رفع مشکلات محلات شهر نداشته اند.حال که کمتر از یک هفته تا انتخابات ریاست جمهوری و شوراها باقی است، انتظار می رود مردم کسانی را بر مسند مدیریت کشور بنشانند و  کشتی شورا را به دست کسانی بسپارند که محرومیت و مشکلات و معضلات موجود را برطرف کنند.

علی زارعی/ دریا