دریانیوز: تو فقط یک زن نیستی که می خواهی در مسابقات مختلف ورزشی برای خود و تیمت افتخار آفرینی کنی ؛ بلکه تو به عنوان نماینده قشر بانوان هستی که می خواهی با ورود خود به هر سالنی شور و نشاطی بی نظیر را در آن طنین انداز کنی و ثابت کنی که ورزش بانوان چیزی کمتر از آقایان ندارد. پس بار این مسئولیت بزرگ بر دوش توست و تو قطعا توانایی تحمل این بار گران سنگ را داری.بانوان همیشه ثابت کرده اند که در هر صحنه ای حضور دارند حتی اگر حضور فیزیکی آن ها هم در صحنه ای نمایان نشده باشد؛ به طور محسوس حضور آن ها پشت پرده ها کاملا نمایان است.

ورزش بانوان نیز پا به پای مردان در حرکت است و تو می توانی یک تنه پرچم ورزش بانوان را در اوج قله های موفقیت بالا و بالاتر ببری.در این شماره از روزنامه دریا به سراغ بانوی ورزشکار "طاهره چوپانی" بازیکن تیم ملی هندبال ساحلی و سالنی رفته ایم.که به گفته خود با پشتیبانی اطرافیان و خانواده با پشت سر گذاشتن مشکلات ، شکست ها و پیروزی هایی که داشته حال بازیکن تیم ملی است و هیچ گاه ناامیدی را در دلش راه نمی دهد .

دریا: خودتان را معرفی کنید؟
طاهره چوپانی هستم 17 ساله از بندر عباس.

دریا:  از چه سالی فعالیت در این رشته را شروع کردید؟
از سال 93 فعالیت خود را در این رشته شروع .

 دریا:  مشوق شما چه کسی بود ؟
مشوق اصلی من پدر و مادرم و مربیم خانم جهانگیری بودند اما خب در کنار اینها دوستان زیادی داشتم که در تمام لحظات من را تشویق می کردند و به من امید می دادند.

  دریا:  در پیشرفت شما خانواده چه نقشی داشت و بیشتر مورد حمایت کدام عضو خانواده قرار گرفتید؟
قطعا خانواده نقش مهمی در پیشرفت من داشتند و حمایت اصلی از طرف آنها بود و در تمامی طول این مسیر هم از نظر مالی و هم از نظر عاطفی از محبتشان برخوردار بودم .

دریا: صمیمی ترین دوست هندبالی خود را نام ببرید ؟
می توانم بگویم "حدیث بازیار" صمیمی ترین دوست من است و من تمام لحظات حضورش را احساس می کردم و با امید دادن به یکدیگر هیچ گاه هم دیگر را تنها نگذاشتیم .

دریا: تیم ملی مورد علاقه شما در جهان؟
تیم ملی نروژ و آلمان.

 دریا: بدترین خاطره ورزشی شما چیست؟
در سال 99 مسابقات کشوری بزرگسالان بود و میزبان مسابقات شهرستان بندر عباس بود و به دلیل شیوع ویروس کرونا تمامی تیم ها قبل از شروع بازی باید تست کرونا را انجام می دادند و به دلیل کیت های تاریخ گذشته تست گیری باعث شد اختلالی پیش آید و تست کرونای من مثبت شود که در واقع خطایی بیش نبود بعد از آن مجدد دو بار دیگر تست را انجام دادم و جواب صحیح منفی بود اما متاسفانه هیئت هندبال به علت مثبت بودن تست اول،  من و یکی از هم تیمی هایم که مشکلی برایش پیش آمده بود را از دور دوم مسابقه محروم کردند و اجازه ی ادامه بازی را به من ندادند .

دریا: چگونه انگیزه قهرمانی در شما ایجاد شد؟
به دلیل علاقه زیاد من به این رشته ورزشی پس از گذشت زمان یک تا دوسال تمرینات حرفه ای تری را شروع کردم و هدف هایم جدی و محکم تر شده بود و انگیزه ام برای موفق شدن و کسب مقام خیلی بیشتر  شد .

دریا: هیچ وقت از تمرینات زیاد خسته شدید ؟
بله به خصوص قبل از مسابقات که تمرینات فشرده تر می شد خستگی جسمی را به همراه داشتم اما این موضوع هیچ وقت باعث نمی شد که ناامید شوم و تمریناتم را قطع کنم و مانع پیشرفتم شود.

 دریا: آیا دریافت اولین مدال قهرمانی چه احساسی داشتید ؟
احساس خوبی داشتم و تمام خستگی هایم طی این مدت از بین رفت و احساس کردم که حاصل این همه زحمات را گرفته ام.
 

دریا: تا به حال شکست باعث ناامیدی شما شده؟
من در طی این سال ها با شکست های بسیاری مواجه شدم بسیار ناراحت کننده بود اما تمام اینها برای من یک تجربه و یک درس بود و اگر قرار بر ناامیدی بود هیچ وقت به این جایی که هستم نمی رسیدم.

 دریا: بهترین خاطره ورزشی شما چیست ؟
خاطرات خوبی را در این مدت داشتم اما بهترینشان دعوت شدنم به تیم ملی سالنی و ساحلی بود که واقعا من را شگفت زده کرد.
 

دریا: یک توصیه به کسانی که می خواهند وارد این رشته شوند؟
هر فردی که می خواهد وارد این رشته شود باید سعی کند هر شکست را مقدمه ایی برای پیروزی بداند زیرا اتفاق هایی پیش روی انسان قرار می گیرد که می تواند آنرا شکست دهد اما هر بار باید از جای خود برخیزد و ناامید و بی انگیزه نشود.

دریا: راه حلی برای ایجاد علاقه در نوجوانان و جوانان برای روی آوردن به ورزش چیست؟
من فردی پر انرژی و پر جنب و جوش هستم و دنبال هیجان بودم این رشته را انتخاب کردم و تا حدودی به چیزی که خواستم رسیدم اگر شما هم مثل من به دنبال هیجان و جنب و جوش هستید قطعا ورزش هندبال می تواند گزینه ی مناسبی برای انتخاب باشد.

 دریا: حرف آخر؟
امیدوارم که از تمام ورزشکاران با استعداد هرمزگانی حمایت شود و آرزوی موفقیت برای تک تک ورزشکاران عزیز را دارم و از روزنامه دریا که این وقت را در اختیار من گذاشت، کمال تشکر را دارم.

بیتا هوشنگی/ دریا