دریانیوز:  درحالی هرمزگان به عنوان قطب اقتصاد ایران مطرح بوده و در حوزه درآمدزایی برای کشور در صدر استان های کشور قرار دارد و جایگاه ویژه ای برای پایتخت نشینان دارد که خود هرمزگانی ها از شرایط موجود در استان شان رضایت چندانی ندارند و از شرایط معیشتی، درمانی، مسکن، ورزش، آموزش و... به هیچ وجه رضایت ندارند وهرمزگان در فقر خوراکی،گرانی و بیکاری هم در صدر استان های کشور ایستاده است و دولت هیچگونه توجهی به استان نکرده است و روزبه روز بر مشکلات استان افزوده شده است.هرمزگان از آن طرف دارای بنادر، گمرگات، پالایشگاه های نفت و گاز، آلومینیوم و فولاد، معادن، کارخانجات، مناطق آزاد و تجاری و صنعتی و معدنی و... است و بسیاری از اقوام کشور در این بنگاه های اقتصادی با بهترین درآمد اشتغال دارند و بومیان سهم چندانی از اشتغال در این بنگاه های اقتصادی ندارد و از طرفی در ادوار مختلف مدیران پروازی و پرسنل اتوبوسی از سایر استان ها به هرمزگان رفت و آمد کردند و گویا در این استان قحط الرجال و قحط المدیر و قحط الکارشناس و...  بوده است واز آن طرف از گذشته تاکنون بسیاری از این مراکز حتی مالیات شان را در پایتخت پرداخت کرده اند.

مدیرکل اقتصاد ودارایی هرمزگان میزان 9درصد ارزش افزوده ای که پالایشگاه نفت ستاره خلیج فارس بایستی براساس ماده 110 قانون مالیات های مستقیم به استان محل فعالیت یعنی هرمزگان را در طول یک سال بپردازند، 1700میلیارد تومان اعلام کرد که نمی پردازد و بنادر هم مشخص نیست چه میزان مالیات بایستی به استان بپردازد که نپرداخته است و سایر بنگاه های اقتصادی بزرگ و کوچک که محل فعالیت شان هرمزگان بوده است و در این سال ها به تهران پرداختند و حتی حساب های بانکی شان هم در تهران بود. دولت هم چهارهزار میلیارد تومان از سهم 50درصدمازاد درآمد استان را به هرمزگان نداد. نتیجه این وقایع هم فقر مطلق مردم هرمزگان بخصوص در مناطق حاشیه ای و روستایی و شرق استان است که هزاران خانواده بدون کولر، یخچال و... هستند.

خانواده های زیادی توان پرداخت هزینه های درمان را ندارند. صدها هزار خانواده در حال حاضر برای معیشت با مشکل جدی مواجهند و حتی توان تامین مواد غذایی برای خورد وخوراک ندارند. بسیاری هم توان خرید خانه که نه، حتی رهن و اجاره را ندارند و در آستانه آوارگی قرار دارند. دولت بیشترین ظلم و اجحاف نابخشودنی را در حق مردم استان کرده است که خانواده ها حتی در مرکز استان که دو سوم آن را بافت حاشیه ای و فرسوده تشکیل می دهد، در بدترین شرایط زندگی می کند و دولت فقط صنایع استان را می بیند که از درآمدش منتفع گردد و فقرا و محرومین که روزبه روز در حال افزایش هستند را نمی بیند وتبعیض و بی عدالتی همچنان نسبت به هرمزگانی ها ادامه دارد.در شرایط کنونی نیاز است که صنایع و بازرگانان و خیرین، آستین همت را برای رفع مشکلات محرومان بالا بزنند و هزینه های تامین کولر، یخچال، فرش، درمان، معیشت، رهن و اجاره خانه و... محرومان را تامین کنند و بنگاه های اقتصادی به انجام مسئولیت های اجتماعی شان واقف باشند ودستگاه قضایی، دولتی ها، نمایندگان مجلس و رسانه ها این موضوع را از آنها مطالبه کنند.

حق مردم این نیست که برای هزینه های دارو ودرمان و خوردوخوراک و اجاره و... التماس کنند؛ آن هم در استانی که صنایع و بازرگانان، بیشترین سود را می برند و محرومان سهمی ندارند. از آن طرف نباید اجازه داده شود که مالیات حقه هرمزگان در پایتخت پرداخت شود. حساب های بانکی این صنایع هم بایستی بطور کامل در استان باشد.

  علی زارعی/ دریا