دریانیوز: در کنار کرونا بحران آب را نیز باید بزرگترین چالش برای كشور دانست كه در نتیجه شرایط خاص اقلیمی، بارش کم در زمستان و فعالیت های انسانی ایجاد شده است؛ بحرانی كه علاوه بر وارد آوردن آسیب‌های جدی به محیط زیست باعث پدید آمدن مشكلات جدی و تنش های مردمی شده است. بی آبی در ایران بسیار جدی است و تنها با اظهارنگرانی، هیچ مشکلی حل نمی شود. سیل بی آبی در بیشتر استان ها باعث شده تا جمعیت کثیری از مردم فریاد آب را سر دهند. آبی که اکنون هر یک لیتر آن از یک لیتر بنزین گران تر شده است .

 غصه پر درد بی آبی خوزستان
بهار ۱۴۰۰ با آغاز زود هنگام فصل گرما در استان های جنوبی همراه شد که براساس پیش بینی‌ها، تبعات تنش آبی و خشکسالی با آغاز فصل تابستان در این استان ها بروز پیدا کرد و صحنه‌های دلخراشی را در برخی از استان ها رقم زد.  خوزستان عزیز هرچه به روزهای تابستانی نزدیک تر می شد، تصاویر صدای العطش مردم استان بلندتر می‌شد که کم‌کم صدای فعالان محیط زیست، رسانه‌ها، نمایندگان استان و حتی خود مسئولین از وضع موجود نیز به گوش رسید. قصه پر غصه نبود آب در سرزمین رودهای بزرگ قصه تازه ای نیست، سال هاست مردمان این سرزمین با بی‌آبی و شوری آب دست و پنجه نرم می کنند، سال هاست آب در سرزمین آب و آفتاب خرید و فروش می شود و سال هاست در هر خانه این سرزمین دستگاه تصفیه کننده آب مهمترین وسیله ای است که باید تهیه شود. خوزستان جلگه ای حاصلخیز كه مهد تمدن‌های بشری بوده است، امروزه به وضعیتی دچار شده كه گرد وخاك و آب شور، امان زندگی از اهالی خونگرم آنجا را گرفته است.

مسلم است تا تجربه ی زندگی در این شهر را نداشته باشید درک شرایط برایتان سخت است. خانم حسینی که دوران کودکی خود را در خوزستان گذرانده است تجربه زندگی از 5 تا 15 سالگی خود را در خوزستان اینگونه شرح می دهد :راستش امسال که چند بار قطعی برق را تجربه کردم و از شدت خشم و ناراحتی دلم می خواست به عالم و آدم ناسزا بگویم انگار یادم رفته بود که 15 سال پیش، اینکه حواشی گرم ترین ساعات روز برق چند ساعتی قطع شود، برایمان عادی بود؛ البته اینکه با قطعی برق آب هم قطع می شد گفتن ندارد .آبی هم که از آن صحبت می کنم صد در صد غیر آشامیدنی بود و حتی اگر خوش شانس بودید و زرد نبود باز هم بد بو بود و بعید می دانم کسی حتی حاضر باشد با آن آب حمام کند .در زندگی ما صدای دیگری به جز صدای ماشین آشغالی و نون خشکی و ... وجود داشت و اون صدای سه چرخه های آب فروشی بود. صدایش که می آمد با خواهرهایم دبه به دست به سمت درب خانه  می دویدیم تا بفهمیم الان دقیقا کجاست، چون از صدایش معلوم نبود الان توی کوچه ی ماست یا دو کوچه پایین تر .

حال اگر خوش شانس بودیم و از آن، جا نمی ماندیم و کل روز بی آبی نمی کشیدیم و مجبور نمی شدیم به آب معدنی رو بیاوریم با چیزی حدود 300 تومان می توانستیم یک دبه آب بخریم.دبه های سنگینی که فقط کمی از آن بلند تر بودیم را تا درب خانه می کشیدیم. البته بعضی وقت ها هم فروشنده دلش برای ما می سوخت و آب را تا درب خانه می آورد.الان که دارم این ها را تعریف می کنم یاد پدیده ی عجیبی که هر بار آن را می دیدم از شدت عجیب بودنش برایم کم نمی شد، افتادم .آنهم  زنان جنوبی است که کپسول های گاز را روی سرشان می گذاشتن و آن را تا خانه حمل می کردند چراکه آنجا گاز کشی هم نشده بود .ما کم کم آب تصفیه کن خانگی گرفتیم و برای شب هایی که برق می رفت لامپ های اضطراری داشتیم ولی هنوز بودند خانه هایی که وضعشان از ما بدتر بود . چیزهایی که تعریف می کنم را ده برابر بدتر تصور کنید و یادتان نرود که راجع به 15 سال پیش صحبت می کنم .مردم خوزستان و نه فقط خوزستان بلکه تمام جنوب ایران بسیار صبور هستند. در تمام این سال ها نه آب داشتند نه برق، نه گاز و نه هوا و اکنون که از آنها دورم گمان می کنم کارد به استخوانشان رسیده که معترض شده اند.

 جواب سال ها صبوری، بی توجهی نیست
مسئولین باید این را بدانند که جواب سالها صبوری و ساختن با مشکلات بی توجهی نیست . عدم مدیریت درست آنها وضعیت کشور را به این بحرانی که در آن قرار داریم کشانده است .البته که سخن گفتن از بحران آب در ایران را نمی توان فقط به این استان محدود كرد بلكه هركدام از استان ها به نحوی این بحران را تجربه می كنند؛ هرمزگان و فارس كه در سال های اخیر چنان با كم آبی دست و پنجه نرم می كند كه بخش قابل توجهی از كشاورزی این استان در حالت تعطیلی كامل به سر می برد، مردم بوشهر دبه به دست آب شرب خود را تامین می كنند، كرمان وضعیتی بهتر از دیگر استان ها ندارد و حتی این بحران دامن خطه سرسبز شمال پر آب را نیز گرفته است. هرچند بخشی از بحران آبی به وجود آمده ناشی از شرایط اقلیمی و كمبود بارندگی است اما سیاست های كنشگران این عرصه و عرصه های موازی را نمی توان نادیده گرفت. طی سال های اخیر مستندات فراوانی در رابطه با خسارات برآمده از پروژه های انسان ساخت در بستر طبیعت وجود دارد كه یكی از نمونه های آن طرح هایی است كه توسط نمایندگان مجلس برای توسعه طرح های سازه ای در حوزه آب و كشاورزی و ساخت سد در منطقه خود اعمال می‌كنند تا بتوانند رای بیشتری به دست آورند.امید است این فریادها را پاسخی منطقی باشد.

فاطمه هوشنگی/ دریا