دریانیوز: هم‌نشینی با کرونای افسارگسیخته موج پنجم این ویروس را با قدرت هر چه تمام‌تر در کشور رقم زد و موج جهش یافته نه فقط رنگ شهرهای ایران را یکی پس از دیگری‌ قرمز کرد بلکه شمار مبتلایان را افزایش داده است به نحوی که سیستم بهداشتی در چهار گوشه کشور از شرق تا غرب و از شمال تا جنوب ایران درگیر بحران همه‌گیری کرونا و یا به نوعی دلتا ویروس شده ‌که از شدت همه‌گیری و ابتلای فراوانی برخوردار است.پیک پنجم کرونا در کشور بیداد می‌کند و در عین حال در آستانه ورود به پیک شسشم قرار داریم . عادی‌انگاری‌های مردم و عدم توجه به پروتکل‌های بهداشتی و عدم اعمال نظارت‌ و رسیدگی شدیدتر مسئولان، کشور را با یک فاجعه کرونایی همراه کرده است.  کرونا در همه کوچه، پس‌کوچه‌ها و حتی خانه‌های این شهر جولان می‌دهد و قربانی اصلی این ویروس منحوس، کسانی هستند که پروتکل‌های بهداشتی به‌ویژه زدن ماسک را رعایت نمی‌کنند. سونامی مرگ نقطه به نقطه شهرهای کشور را نشانه گرفته است و در این میان آرامستان‌ها یکی از اماکن پرخطر هستند .

 آرامستان های نا آرام

اینجا در انتهای جاده زندگی از در و دیوار غم می‌بارد، صدای شیون و گریه همه فضا را پر کرده است؛ چشم‌ها گریان و و چهره‌ها در هم رفته، برخی هم فریادشان را در سینه حبس کرده‌اند. همه جا را رنگ سیاه گرفته و صدای آژیر گوش‌خراش خودروهای حمل متوفی دلهره عجیبی دارد؛ صدای لا اله الا الله بلند می‌شود. در خودرو باز می‌شود و تابوتی را تحویل چند نفر می‌دهند. صدای ضجه بالاتر می‌رود، اما عده‌ای با فاصله ایستاده‌اند، انگار همه از کاورپوش مشکی می‌ترسند. چند نفر تابوت را به سمت ایستگاه تطهیر می‌برند، جایی که آب پاکی روی دست آدم‌هایی که تا همین چند ساعت پیش نفس می‌کشیدند ریخته می‌شود و عزیزانشان مرگ آن‌ها را عیان‌تر به چشم می‌بینند. بهشت زهرا پر از تصاویر پیر و جوان است، جوان‌های شاد و خندانی که کرونا جانشان را گرفته و اکنون جمعیتی گریان به تماشای‌شان نشسته‌اند.در قطعه تدفین فوت شدگان وضعیت شکلی دیگر دارد؛ یکی عکس دوستش را بالای سرش گرفته و در سکوت اشک می‌ریزد و تعدادی بر سر مزارها بنرهایی بزرگ نصب کرده و با تاج های گل در مسیری که با رفت و آمدها پر از گرد و خاک است منتظرند تا عزاداران جنازه را برای تدفین بر سر مزار بیاورند.نوشته های روی بنرها اما بیشتر از ضجه مادران، خواهران و برادران دل ها را می سوزاند؛ چشم دوختن به بنری که نوشته «فرزندم دامادیت مبارک» سخت و طاقت فرسا است. از این بنرها در بهشت زهرا(س) و در این روزها بی شمار است، چرا که ویروس کشنده کرونا پیر و جوان نمی شناسد و حتی به کودکان و نوزادان هم رحم نکرده است.
 چنین غریبانه سخت است. این روزها آرامستان ها بیشترین میزان تدفین تاریخ خود را به تلخی تجربه می کند.مراسم تشیع غریبانه جانباختگان کرونا، که فقط چند نفر اجازه دارند در مراسم باشند و مراسم وداع با میت ندارند، میت از سالن غسالخانه داخل خودروی مخصوص گذاشته می شود و تا نزدیکترین مکان دفن برده می شود، غریبانه بر او نماز خوانده می شود و از آنجا نیز با نظارت بهداشت توسط همکاران دفن می شود. به خانواده متوفی اجازه یک دل سیر عزاداری کردن برای عزیز از دست رفته شان داده نمی شود و حتی نمی توانند برای آن ها مراسم بگیرند. این نحوه ی تشیع غریبانه واقعا غم انگیز است.

 انباشت سوگ در جامعه

پس از شیوع کرونا شاهد شیوع سوگ پیچیده در جامعه هستیم. ما در این برهه از زمان، شاهد به سوگ نشستن بسیاری از اطرافیانمان هستیم و همین طور از دست دادن دوستان، همکاران، اعضای خانواده و چه بسا عزیزترین افراد زندگی خودمان و این موضوع منجر به ایجاد نوعی سوگ پیچیده در جامعه شده است.از زمانی که محدودیت‌های دوران کرونا و لزوم رعایت فاصله‌گذاری اجتماعی، امکان برگزاری مراسم سوگواری بعد از مرگ عزیزان را از بازماندگان گرفت، سوگ‌های معمول زندگی تبدیل به سوگ‌های پیچیده شد و داغ دیدگان در دالان‌های این غم گرفتار شدند. این اتفاق به نوعی جامعه را با انباشتگی سوگ مواجه کرده است. در همه فرهنگ‌ها، آداب و رسوم و ظرفیت‌هایی برای مراحل سوگ تا بازسازی زندگی وجود دارد. از زمان شیوع ویروس کرونا، انگ اجتماعی، شرایط و محدودیت‌های کرونایی با اختلال در فرآیند سوگ به نوعی بحران سوگ را در جامعه رقم زده است.
 

سربازان گمنام

در حالی که ظرفیت بیمارستان‌ها تکمیل شده و نیروی کادر درمان دیگر به انتها رسیده‌است؛ پرسنل آرامستان‌ها نیز با شرایط دشواری روبرو شده‌اند به گونه‌ای که در برخی از استان ها مانند مشهد از کارگران روز مزد برای تدفین و حفر قبرها استفاده می‌شود.کادر درمانی بیمارستان ها، عمده افرادی هستند که تاکنون بارها درباره حضور آنها در خط مقدم مبارزه با ویروس کرونا یاد شده است با این حال افراد دیگری هم هستند که بنا به شرایط شغلی شان باید از نزدیک خطر ویروس کرونا را به جان بخرند؛ افرادی که در بهشت زهرا کار می کنند و از راننده های آمبولانس‌های حمل میت تا کارگران بخش تدفین را شامل می‌شوند. پرسنل سازمان آرامستان‌ها، جزو نیروهای بی‌نشان عرصه مبارزه با بیماری کرونا هستند که مجاهدت‌های خاموش آنان هیچ گاه به چشم نخورد و همیشه با بی‌توجهی مسئولین شهری رو به رو بوده‌اند. پرسنل سازمان آرامستان‌ها در تمام مراحل کاری خود از زمان حمل متوفی، انتقال به سردخانه، نگهداری، تغسیل، کفن و دفن و حتی در زمان ساخت و ساز و عملیات عمرانی در آرامستان‌ها با خطر جدی ابتلا به انواع بیماری‌های خطرناک و عفونی از جمله کرونا هستند.البته مردم عادی هم که هنوز خطرناک بودن این ویروس را جدی نگرفته‌اند، در معرض خطر بالایی قرار دارند.بارها از سوی مسئولین به مردم در خصوص شرکت نکردن در مراسم های تشیع جنازه و خاکسپاری هشدارهای لازم داده شده است اما متاسفانه برخی از هموطنان همچنان به هشدارهای بهداشتی بی توجهی می کنند و با اعمال و رفتار خود نشان می دهند حتی بیماری کووید - ۱۹ و قدرت سرایت و میزان کشندگی آن را باور نکرده اند و از این رو خود را موظف به رعایت پروتکل های بهداشتی برای قطع زنجیره ویروس کرونا نمی دانند.

با وجودی که در ماه‌های اول شیوع کرونا از سوی وزارت بهداشت، پروتکل هایی برای تدفین اجساد کرونایی در آرامستان ها و بهشت زهرا وضع شد و سازمان بهشت زهرا نیز اجرای آن را مورد توجه جدی قرار داد اما انگار با پیک پنجم شیوع کرونا و از نوع دلتا، اجرای پروتکل ها به خود عزاداران سپرده شده و هیچ نظارتی بر آن نمی شود. کرونا، ویروسی که بیشتر بخاطر رعایت نکردن پروتکل های بهداشتی، ساده انگاری، دورهمی های خانوادگی این روزها در اکثر شهرها و از جمله هرمزگان  بی رحمانه جان هموطنان را می گیرد و خانواده ها را عزادار می کند. گرچه تزریق واکسن در حال انجام است، اما رعایت پروتکل های بهداشتی همچنان مهمترین و بهترین عامل برای جلوگیری از ابتلا به کروناست بویژه اینکه به نظر می‌رسد نوع دلتا که این روزها زیاد از آن سخن گفته می شود، از انواع پیشین خطرناک تر است و حتی کسانی که قبلا مبتلا شده اند یا حتی کسانی که واکسن زده اند نیز در برابر این نوع ویروس، ایمنی کامل ندارند. از این رو مردم باید تا پایان واکسیناسیون جمعی پروتکل ها را رعایت کنند و از شرکت در مراسم عروسی، عزا و .... خودداری کنند .

زهرا دبیری نژاد/ دریا