دریانیوز: چند سالی است که مهرماه برای ما حس و حال دیگری دارد، پاییز زیبا با همه قشنگی هایش همان غم عجیب نارنجی رنگش را برایمان به یادگار گذاشته است، غمی همچون بغض دم غروب.انگار دیگر به صورت یک قانون نانوشته، هفته اول مهر در دفتر روزنامه دریا بغضی عجیب  حاکم می شود، بغضی که از غروب حاج ایوب، «بنیانگذار روزنامه دریا» شروع شد  و همچنان ادامه دارد.بعضی روزها بیش از سایر ایام نبودنش را حس می کنیم و این غم فراق همیشه همراهمان است.هستند روزهایی در تقویم که رسماً نبودنش را یادآور می شوند.روزهایی مثل: روز خبرنگار، سالروز تأسیس روزنامه دریا و 7مهرِ هرسال! 7مهر، روزی که دفتر زندگی آخرین برگش را برایش ورق زد و همان روزِ آسمانی شدنش.غم نبودنش همیشه همراهمان است و جای خالیش تا ابد محسوس.همه ما دریایی ها عهد بستیم  باهم و در کنار هم راهش را ادامه دهیم و در این مسیر همچون یک خانواده کوچک دست در دست هم و با هم گام بر می داریم و به رسالت رسانه ای خود پایبندیم.در این مسیر آموخته هایمان از حاج ایوب همیشه چراغ راهمان بوده است. حال و هوای این روزهای نشریات استان که نه ، حتی تمامِ روزهای بعد از رفتن حاج ایوب، باعث شده جای خالیش همیشه محسوس باشد، رفتارهای عجیب و غریب و تغییر رویه برخی از همکاران رسانه ای برای من جای بهت و سوال دارد، همان ها که برای کوچکترین مسائل تنها راه حلی که به نظرشان می رسید؛ دیداری با حاج ایوب و گرفتن مشورتی از وی بود! چقدر روحیه صلح طلب و میانجیگری وی را این روزها کم داریم.او که به درستي مرد اتحاد و همدلي رسانه هاي استان خوانده  مي شد، تمام تلاش خود را در هر زمينه اي که منجر به اين اتحاد مي شد، مي کرد. من سالهاي کوتاهي در دفتر روزنامه دريا با وي همکار بودم، بسيار قانونمند، مدير، مدبر، همچون پدري دلسوز  و البته با حوصله، راه و رسم کار و رسيدگي به امور را به کارکنان آموزش مي داد.او تجربيات خود را بي دريغ در اختيار  هر آن کس که خواهان آن بود قرار مي داد همانگونه که همکاران رسانه اي بسياري به دفتر کاري اش مراجعه مي کردند و در زمينه هاي مختلف از وي مشورت مي گرفتند. کاش تمام آنچه را که از او آموختیم را به کار می بستیم بلکه مطبوعات استان روزهای بهتری را سپری می کرد. روحش شاد.

مریم منصف/دریا