دریانیوز: آنچه که در این سال ها در بندرعباس گذشته، این بود که شهروندان در حوزه‌های مختلف حقوق شان ضایع می شد و می شود وهیچکس هم خود را مسئول و پاسخگو نمی داند. این وضعیت باعث ضرر وزیان مالی وجانی برای مردم شد و آب از آب تکان نخورد. بجای فرهنگسازی، فرهنگسوزی شد و متولیان مربوطه حتی این وضعیت را ندیدند؛ زیرا بیشتر انتصابات سیاسی و جناحی ومنافع انتخاباتی و نه بر اساس تخصص و تعهد بود و گاهی هم فامیلی و... نصب ها صورت گرفت. در حوزه شهری هم که وضعیت اسفناکی داریم. آنقدر از مشکلات شهری در این سال ها نوشتیم که در جلسه ای با مسئولان ارشد استان در حوزه های مختلف گفتیم، ما از نوشتن خسته شدیم ومسئولان از نشنیدن خسته نشدند. گاهی مواردی را در شهر بندرعباس مشاهده می کنیم که در سایر شهرهای کشور شاید پیش پا افتاده باشد ویا اینکه وجود نداشته باشد. در خیابان های شهر بندرعباس شهروندان و عابران حتی به راحتی نمی‌توانند از پیاده رو استفاده کنند.

نمی دانم شهرداران چه میزان مانند شهروندان از خیابان رفت وآمد کرده اند؟ آنها وقتی شهردار می شوند، خود را چه میزان شهروند می دانند؟ وقتی که شهردار برای مناطق و نواحی هم شهردار منصوب می کند، به این معناست که آنها بایستی بصورت جزئی تر امورات شهری را پیگیری کنند. شهرداران اگر می خواهند واقعیت ها را ببینند و لمس کنند، بایستی مانند شهروندان از داخل کوچه های خاکی، پیاده روهایی که مسدود شده اند، خیابان هایی که خط کشی ندارند، کوچه هایی که معتادان واراذل واوباش و مواد ومشروب فروشان نشسته اند، کوچه هایی که فاضلاب در آنها روان است و... عبور کنند و رفت وآمد داشته باشند و با مردم و ساکنان و عابران صحبت کنند تا مشکلات را ببینند. البته شاید هم می دانند و بیشتر از ما هم می دانند، اما رفع آنها برایشان چندان مهم نیست و منتظرند تا انتخاباتی برسد و حتی آسفالت کوچه ها و... را به موضوعات انتخاباتی گره بزنند.از آقای نوبانی شهردار محترم بندرعباس انتظار داریم اولا معاونان و شهردارانی را در مناطق و نواحی بگمارند که روحیه جهادی و انقلابی داشته باشند و روحیه پشت میزنشینی وارائه خدمات شهروندی در قبال معاملات سیاسی و انتخاباتی و... نداشته باشند تا مردم از حقوق شان محروم نباشد. ثانیا خودشان الگویی باشند برای سایر مدیران و روزی چند ساعت پیاده از محلات، پیاده روها و... بروند و با عابران، رانندگان، ساکنان، بانوان و... گفتگو کنند ودرخواست های شان را ببینند و بشنوند و برای رفع آنها اقدام کنند.

در حال حاضر بسیاری از پیاده روها توسط سازندگان مجتمع های تجاری و مسکونی، تعمیرگاه ها، تزئیناتی ها، دستفروشان و... مسدود وتصرف شده اند ویا خاکی و سنگفرش، موزائیک و آسفالت از بین رفته و گویا این شهر شهردار نداشته و حتی شهرداران نواحی و مناطق هم اقدامی نمی کنند و عابران بایستی از خیابان رفت وآمد کنند. در خیابان هم برخی منهول ها درب شان باز است وامکان سقوط در آن وجود دارد. شهرداری که نیروهای زیادی در این سال‌ها جذب داشته که حواشی بسیاری هم داشت، حداقل از آنها بخواهید در شهر و خیابان ها و معابر و محلات بروند و مشکلات و چالش ها را شناسایی و اعلام کنند تا برای رفع شان اقدام شود. الان چند نفر بایستی بخاطر مسدود شدن پیاده روها و استفاده از خیابان و فرهنگ شدن این موضوع، جان شان به خطر بیفتد و تصادف کنند و معلول شوند ویا جان شان را از دست دهند تا شهرداری از تصرف پیاده روها جلوگیری کند؟ اگر هم این موضوع ترک فعل هم محسوب می شود که نیاز است دستگاه های نظارتی و قضایی تذکرات لازم را دهند تا بیش از این جان عابران در معرض خطر قرار نگیرد.

علی زارعی/دریا