بهت و حیرانی ژرف پروانه ها و قاصدک ها ؛ذوق سرشت بی آلایش گیاهان 000همه آیه های راستین تجلی نوروحلول ناب عشقند درگهواره ی خوشبوی حسن (ع).
عطرخجسته نوزاد نیلوفرگلستان نبوت ؛پیچیده هرجابه مدد بازوی باد؛به یاری مستی باران ...جاری است زمزمه ی بی قرارخبری یکتا ؛کریم اهل بیت ؛گشاه دیده به خاکدان منتظر...کوی وبرزن ؛دشت وهامون ؛کوه وقله ؛جنگل ودریا همگی ترانه خوان شادباش "جشن تولد" اویند.
نغمه داده به گل بیداری درسحرزلال هوشیاری حسن یوسف گلزارفاطمی (ع ) ...هان اینک برخیزید وبه نوای سازملایک درآیید به وجد وسماع ای آهوان دامنه های پرستش ؛ماهیان برکه نیایش ؛شبنمهای شادصبحگاهان ؛برقصید و بخندید ودستجمعی
بکوبید دهل شادمانی روزه داران سفره ی آسمانی مهمانی عشق ..."سبط اکبر" اینک افروخته فانوس بهاردرنیمه ماه مناجات وثنا.
ای همه گلهای رنگارنگ نازبیایید دست دردست نسیم پررازبه درخانه علی وفاطمه روید ومشتلق بهشتی ستانید زجام نور.
افراشته شعله اینک ؛گسترده اکنون شعاع آبشار بی همانند حلم وعلم ؛ قاموس شگرف صبروشکیب ؛سوره ی والای مهروسخا. آفتاب کرم و جود ازشرق بشارت افشانده بال.مجتبای آل علی (ع ) است این قنداقه پیچ راوی بزرگی وشکوه .
اوست :
آینه ی رخشان رخ خورشید. روح صمیمی سپیدار.اوج قله ی معراج بشر. سینه سپرعشق پدر.دلداده ی مهرجوشان مادر.
صحیفه ی کمال عبادت .مجموعه ی جمال کرامت .سجاده نشین محراب اطاعت .بزرگی بی همتای سخاوت .فوران شوررشادت ؛بلندای ارتفاع صلابت ؛مظهری بی بدیل قناعت ؛فخرعظمت شرافت ؛عصاره ی صادق نجابت.
پرچمدارصلح وصفا؛پرده درتزویر و ریا؛انیس ذکرودعا؛همرزم پدر؛همیارمادر؛همدل برادر؛همسوزخواهر.
مجتبی است:
زاده طلوع روشنایی .مولودتکبیرآشنایی .پرورده دامن کبربایی .شاگرد مکتب دانایی .
نیمه رمضان ؛زاد روز فرخنده کریم اهل بیت حضرت امام حسن (ع ) مجتبی برهمه روشن بینان روزگارمبارک وتهنیت باد.

سیدرضاهاشمی زاده