دريانيوز : امروزه  ضرورت واهميت اشتغال زايي ، كارآفريني و كاهش نرخ بيكاري در توسعه اقتصادي كشورها  بر كسي پوشيده نيست .
     اشتغال در جامعه كنوني ما فراز و نشيب هاي بسياري را پشت سر گذاشته است و وضع موجود نشانگر وضعيت نامطلوب اشتغال مي باشد.
البته اين وضع در روستاها به مراتب وخيم تر از مناطق شهري است ، چرا كه در روستايي كه نه آب باشد و نه امكانات لا‌زم ، بي شك تنها فكري كه به ذهن هر مرد روستايي  خطور مي كند فقط مهاجرت و هجرت  است و بس .
   وضع نامطلوب اشتغال  در روستاها ناشي از تمركز گرايي و بخشي نگري در برنامه ريزي ها و استقرار صنايع بزرگ وپول ساز در مراكز استانها و شهرهاي بزرگ و كوچك مي باشد . بطوريكه  كمتر روستائي را مي توان در هرمزگان ديد كه با پارامترهاي توسعه يافتگي جور درآيد.
   از طرفي بي توجهي به بسترهاي كارآفريني و هنرهاي بومي هر منطقه عامل ديگري در ترك روستاها و تمركز جمعيت روستايي در حاشيه شهرها مي باشد كه اين مساله هم به خودي خود زمينه بسياري از ناهنجاري ها را فراهم مي نمايد. وقوع جرم و جنايت ، عقده هاي رواني، بروز ناهنجاري ها و بزهكاري هاي اجتماعي خصوصا در نوجوانان و به تبع آن افزايش آمار طلا‌ق و خودكشي در اين مناطق  به مراتب بيشتر از مناطق شهري وروستايي مي باشد.
   عليرغم وجود منابع متعدد خدادادي طبيعي در روستاها و انجام اقدامات عمراني گسترده در سالهاي پس از انقلا‌ب به دليل نبود  زمينه اشتغال  متناسب با خواسته هاي روستاييان ، عدم وجود طرح هاي اشتغال زا و عدم وجود نيروي ماهر و متخصص و پايين بودن رشد اقتصادي و ... متاسفانه شاهد بيكاري جوانان روستايي و روي آوردن آنان به مهاجرت و مبادرت به انجام كارهاي سخت فيزيكي  با درآمد پايين مي باشيم .
    طي سالهاي اخير با اقدامات سودبخش دولت در زمينه عمراني و رفاهي شاهد كاهش شكاف بين شهر و روستا بوده ايم . اما در زمينه ايجاد فرصت هاي شغلي مناسب و مرتبط با بخش كشاورزي كمتر كاري انجام گرفته است. از آنجايي كه كشاورزي در پويايي اقتصاد كشور نقش بسزا  و مهمي داشته بنابراين توجه به كشاورزي مي تواند زمينه بروز فرصت هاي شغلي فراواني را بوجود آورد و جمعيت زيادي را مشغول  نمايد. تا زماني كه اقتصاد در روستا شكل نگيرد  شكوفا ، پويا و پررونق و پرجاذبه نباشد و نتواند رفاه عمومي ساكنين روستا را تضمين نمايد نمي توان  فقط با توسعه زيرساخت ها در اين مناطق موجب ماندگاري روستائيان را فراهم نمود.
     بنابراين بايد تلا‌ش شود تا با حمايت از كارآفرينان روستايي ، آنان را به فعاليت و پرورش هنرهاي بومي و منطقه اي اميدوار كرد چرا كه روستاها با داشتن پتانسيل هاي فراوان، جاذبه هاي بسياري براي ايجاد كارآفريني و جلب علا‌قمندان به اشتغال دارد.   بنابراين لا‌زم است كه ارتباط بين بخشي كشاورزي و صنعت در كنار روستا شكل بگيرد و نواحي صنعتي روستايي به مراكز صنايع تبديل مواد اوليه كشاورزي به كالا‌هاي مختلف تبديل شود.
بدون ترديد  روابط اقتصادي  از مهمترين عوامل در جوامع  شهري و روستايي مي باشد . در زمان هاي دور نيازهاي غذايي جوامع شهري را روستائيان زحمت كش فراهم مي كردند و مي توان گفت كه جامعه روستايي ،جامعه توليد كننده وجامعه شهري، جامعه مصرفي مي باشد و بدون حضور روستائيان در عرصه توليد و سازندگي ، جامعه شهري  محكوم به فنا و نابودي مي باشد.
   امروزه جامعه شهري و روستايي لا‌زم و ملزوم يكديگرند و اگر بخواهيم برنامه ريزي صحيح ، موثر وكارآمدي براي توسعه اشتغال درمناطق روستايي داشته باشيم بايستي پيوند بين شهر و روستا را در ابعاد اقتصادي ، اجتماعي وفرهنگي به خوبي بشناسيم و در برنامه ريزي ها مورد نظر قرار دهيم.
البته هيچ كس منكر نقش و جايگاه مهم صنايع بومي و محلي در توسعه اقتصادي روستاها نبوده و نيست اما بايد نيازها و خواسته هاي روستائيان را نيز جويا شد و در جهت ساماندهي و برطرف نمودن خواسته هاي آنان گام برداشت چرا كه  رونق و رواج صنايع محلي و بومي هر منطقه نيازمند هزينه هاي زيادي است كه روستائيان به تنهايي قادر به پرداخت آنها  نمي باشند و لا‌زم است در اين مسير نقش ارگان هاي دولتي در حمايت و جذب سرمايه گذاران وروستاييان بيشتر شود تا شاهد آباداني و ترك مهاجرت  روستاييان به شهرها و حاشيه شهرها باشيم، چرا كه روستاييان متعلق به آب و خاك اجدادي خود هستند و بايد هميشه در عرصه سازندگي و توليد فعال و  حاضر باشند.

فروغ مسلم زاده