به ارزش کشاورزی بعنوان صنعت سبز پی می بریم.صنعت سبز محو رتوسعه در کشورهای پیشرفته است تا جاییکه این کشورها یکی از منابع درآمدی برگ خودرا برپایه کشاورزی بنا نهاده اند.

 کشاورزی حرفه ای است که از پدران به پسران ونسلهای کنونی به ارث رسیده و این میراث گرانبها بدون زحمت وتلاش شبانه روزی هرگز به نتیجه نخواهد رسید وچه بسا در طی فرایند کاشت وبرداشت تولید کننده ناخواسته هزینه هایی را پرداخت می نماید نمودار سود وی را کاهش خواهد داد. بروز حوادث وبلایای طبیعی از قبیل سیل – خشکسالی – آتش سوزی وشیوع آفات و امراض می تواند تیشه نابودی برریشه حیات سبز وخط تولیدی بزند که تا چند صباح دیگر مواد غذایی کشور را تولید خواهد کرد.

هرمزگان نیز با دارابودن شرایط خاص آب و هوایی و داشتن اقلیم های متنوع گیاهی مرکز تولید رونق کشاورزی است از صیفی گرفته تا مرکبات وبنشن آلات و... بنابراین آموزش و ترویج فرهنگ کشاورزی در میان روستاییان و برداشت کنندگان این محصولات باارزش می تواند از هدررفت و ضایعات این بخش تاحدی موثر واقع شود.ترویج صنایع تبدیلی درروستاها علاوه بر افزایش درآمد تولید کنندگان فرصتهای شغلی زیادی را فراهم می نماید و جوانان روستایی می توانند درزادگاه خود به حرفه اباواجدادی خویش بپردازند و از تبعات حاشیه نشینی و شهرنشینی هم جلوگیری شود.

از طرفی فراهم نمودن زیرساختهای موثر دراین روند می تواند موجبات امیدواری کشاورزان را فراهم نماید : استفاده از تسهیلات بانکی با بهره کم ، تاسیس صندوقهای حمایتی و شرکتهای تعاونی جهت خرید تضمینی محصولاتی از قبیل گندم ، خرما و مرکبات و... .

کشاورزان سربازان بی ادعای عرصه تولید واقتصاد در هرمزگان اینک از بحرانهایی سخن می گویند که اگر از ابتدا ریشه یابی نشود در آینده به معضلی ویرانگر مبدل خواهد شد، پایین بودن نرخ خرید محصولات و قوانین دست وپاگیر اداری ،عدم همکاری بانکهای عامل وگران بودن نیروی کار و ابزار وادوات کشاورزی همچون کلافی سردرگم آنان را بی انگیزه کرده است . ظرفیتهای بالقوه وآماده به کار،نیروی انسانی بیکار وشرایط مساعد منطقه فرصت طلایی اقتصادی را پیش روی سرمایه گذاران نهاده است که با مشارکت و مساعدت بخش دولتی وخصوصی می توان صنعت سبز هرمزگان را به تمام دنیا صادر کرد و هرمزگانیها هم از مزایای آن بهره مند گردند.

 فروغ مسلم زاده