که مسلمانان ذخایرمعنوی خویش را به آن مستند می کنند.بیان واقعیتهای راستین عاشورا و فلسفه زنده نگه داشتن عاشورا آن چیزی است که باید مدنظر قرار گیرد تا همگان خصوصا نسل جوان ونوجوان ما با حقایق اسلام آشنا شوند وبدانند ائمه اطهار برای زنده نگه داشتن اسلام وبرپایی حکومت عدل الهی چه مصایبی را برخود هموار کرده اند. مدح گفتن بدون استناد به اسناد واقعی تاریخ خرافه گویی - شرکی است که باید از آن جدا جلوگیری گردد .

درعزاداری وبرپایی مجالس روضه خوانی رثای سالار شهیدان ویاران باوفایش، باید به بررسی اهمیت وجایگاه این قیام بزرگ حسینی و شجاعت وآزادگی بزرگوارانی چون ابالفضل (ع)- امام سجاد(ع)-حضرت زینب(س) و..پرداخته شود نه عنوان کردن چهره هایی رنجور وبیمارکه نعوذبالله رقت قلب شنوندگان را برانگیزاند . مداحان دراین ایام می بایست با مطالعه کتب تاریخ اسلام ونهضت عاشورا به بازگویی حقایق پرداخته نه تحریف این نهضت بزرگ  وگریاندن شنوندگان ورونق وگرمی بازار کسب خویش.

عاشورا وکربلا دو واژه مفهومی در فرهنگ لغوی ما بوده که با بررسی وکارشناسی دقیق می توان به اهمیت وجایگاه آنها پی برد چرا که قیام امام حسین (ع) چیزی جزآموزش رهایی ازدام فریبنده دنیا ودنیازدگي نبوده ونیست.

واقعه کربلا برای عبرت ودرس گرفتن محبان وعاشقان اهل بیت است تادر برابر جوروجفای ظالمان ونامردمان کوتاه نیاییم وآگاه باشیم که آزادگی ومردانگی لازمه انسانیت است نه برای گریاندن ورفتارهایی سخیف که در شان ومقام ائمه اطهار نباشد، دربیان این واقعه باید تفکر وتعقل نیز دخالت داشته باشد و اندکی هر شنونده با خود خلوت کرده و به عمق این پیامد تاریخی بیاندیشد تا پیام نهفته درآنرا کشف نماید و درزندگی بکاربندد.

دراین ایام وظیفه مبلغان دینی و روحانیون سنگین تر از همیشه است چرا که باید معارف دینی درراستای هدایت افکارعمومی واحیا فرهنگ حسینی درجامعه حرکت نموده وبه رشدوبالندگی برسد.

پاسداشت فرهنگ عاشورایی درجامعه وظیفه شرعی همگان مي باشدچرا که فلسفه قیام امام حسین (ع) زنده کردن امر به معروف ونهی از منکراست واگر درجامعه اسلامی امر به معروف ترویج گردد دیگر نیازی به دادگاههای رسیدگی به جرایم نمی باشد. ارتفا فرهنگ دینی وحسینی درخانواده ها بعنوان رکن اصلی جامعه می تواند درمعماری افکار اسلامی نقش بسزایی داشته باشد. بنابراین دستگاههای فرهنگی وآموزشی که متولی تعلیم تربیت جامعه بوده می بایست با تبلیغ وترویج فرهنگ اسلامی ومعروفها به رد فرهنگ منحط ومذموم غربی وضداسلامی پرداخته واذهان وافکار درجهت رسیدن به آزادگی واعتقادات مذهبی رهبری نمایند.

تاريخ دايه سخنگويي است كه همچنان درگوشها زمزمه مي كند:سخنان زينب و سجاد«ع‏»در طول اسارت،لذت پيروزى‏نظامى را در ذائقه يزيد و ابن زياد،چون زهر، تلخ ساخت و جلوى تحريف تاريخ راگرفت و به بازماندگان و خانواده‏هاى شهدا درس داد كه شهيدان با خونشان و بازماندگان‏با رساندن پيام خون،بايد حق را يارى كنند،شهيدان كارى حسينى كنند و ماندگان،كارى‏زينبى!اسارت هرگز به معناى تسليم شدن و انگيزه و هدف را فراموش كردن نيست. همانگونه که،آزادگان سرافراز دفاع مقدس ،در اسارتگاههاى عراق،ادامه دهنده جهاد رزمندگان بودند و صبر و استقامتشان را از كاروان اسراى اهل بيت آموخته بودند.زينب‏«ع‏»قافله سالار كاروان اسارت بود و مردانه و صبورانه،آن دوران تلخ را به پايان رساند. فراموش نکنیم ما وارث شهادت و ايثاريم ،بنيانگذار عزت و آزادى، ما شور پر شراره ايمانيم ما به پيشواز اسارتها می رویم  تا كاخهاى ظلم براندازيم تا در زمان قحطى حق- جويان آبى به آسياب حق اندازيم ما رهسپار شهر خموشانيم شهرى كه سايه‏بان زده از وحشت شايد به تازيانه يك فرياد بيدارشان كنيم.

فروغ مسلم زاده