دریانیوز :در حالي سال 1387 را آغاز نموديم كه شاهد شتاب مهارگسيخته و رشد تورم در جامعه بوديم ، تورمي كه هر روز بزرگتر و غيرقابل  كنترل تر مي گردد و هرگز  راهكار عملي و اساسي براي كنترل و تعديل آن انديشيده  نشده و اگر هم كاري انجام شده فقط در حد يك نشست و ارائه طرح و كميسون بوده است .
    بايد گفت ؛  مشكلا‌ت  كنوني مصرف  كنندگان فراتر از آن است كه به تصور آيد. آنچه كه امروز تار و پور جامعه را از هم گسيخته، افزايش قيمت ها  به سرعت  نور و باد است، كالا‌يي را امشب با يك قيمت مي خريم و فردا صبح حتماً و قطعاً بايد با چند درصد افزايش  تهيه كرد، طوفان  تورم خزنده
و آرام آرام در حال ويران كردن بنيان و اساس  خانواده هاي  ايراني خصوصاً اقشار آسيب پذير   زير خط فقر جامعه  است .
   حقوق هاي 2000250 هزار تومان و هزينه هاي  نجومي زندگي ديگر انگيزه و رمقي براي زوج هاي جوان باقي نگذاشته و افسردگي  و دلمردگي  جايگزين طراوت  و نشاط  جواني گرديده است . دغدغه  مسكن و غم نان و پوشاك اين روزها همه گير شده تا جايي كه كمتر كسي را مي توان   يافت كه از وضعيت  موجود راضي و خشنود باشد : يك روز  تخم مرغ و گوجه فرنگي و روز ديگر پياز و سيب زميني، روز ديگر مرغ  و نان و ديگر هزينه هاي حمل و نقل  شهري و برون شهري طاقت و توان  جامعه را سلب  كرده است .
 با نگاهي  اجمالي به پيرامون  خود در مي يابيم كه 80 درصد جامعه با مشكلا‌ت  معيشتي شديدي دست به گريبانند و  هستند  خانواده هايي كه  مدتهاست ديگر گوشت و مرغ را از برنامه غذايي خويش حذف كرده اند و پرتقال و موز را براي خود ممنوع  شمرده اند و فرزندان با ديدگاني  حسرت بار و شرمنده از كفش و لباس نخ نما و رنگ و رو رفته  خويش آه مي كشند  كه اي كاش پدر درآمد بيشتري داشت و  پدر شرمنده از تقاضاي  بحق فرزندان و مادر افسرده و خسته از نداري و قناعتي كه مغز استخوانش را هم سوزانده است .
     آري ؛ حكايت  جامعه ما اينچنين است و چشمان و گوشهايي اميدوار به ديدن و شنيدن  خبري  خوش و اميدواركننده تا شايد بتوان لحظه اي زير بار فشار  زندگي كمر راست كرد و لختي به آينده نگريست و حس زيباي زندگي را تجربه كرد  . اگر رايحه عدالت و مهرورزي يكسان بورزد،  اگر چترهاي حمايتي تمام اقشار را كامل پوشش بدهند و اگر مسئولا‌ن  لحظه اي سري به بازارهاي محله و شهر خود بزنند و از رشد تصاعدي قيمت ها آگاهي يابند و به خود بيايند و منابع يكسان تقسيم شود ،شايد بتوان به آينده اي زيبا و برابر چشم دوخت وگرنه كنترل گراني ها آرزويي محال است كه در دل هر شهروند ايراني نهفته است و روي سرخ ماحصل ليلي هايي است كه از شدت نداري و فقر بر چهره زده است.

فروغ مسلم زاده