تا مصرف کننده نباشد هرگز تولید و چرخه جاری آن مفهوم وجودی نمی یابد مثلا تا من وشما از پوشاک روز استفاده نکنیم دیگر تولید جدیدی بازار را اشغال نخواهد کرد ویا تاشهروندان بسوی استفاده از دکوراسیون مطابق روز وتازه نروند هرگز خلاقیت وایده های نو در طراحی مد نظر طراحان قرار نمی گیرد.
• بنابراین استفاده از تولیدات شیک ومدرن در جایی معنای مصرف گرایی وتجمل به خود خواهد گرفت که بیشتر از حد نیاز به ریخت وپاشها وافراط گرایی پرداخته شود تا جایی که مبلمان خانه ای متوسط، میلیونها تومان خرج بردارد وچیدمان اتاقها نیز هزینه ای گزاف در برداشته باشد . این نمونه ای از مصرف گرایی تجملاتی است که متاسفانه این روزها به فرهنگ عمومی جامعه تبدیل شده و کمتر کسی را می توان یافت که از چشم وهمچشمی های خانمان برانداز بدور باشد و در قیدو بند ماشین آخرین مدل و خانه آنچنانی و جواهرات شیک وخیره کننده نباشد و تا زمانی که این فرهنگ بر افکار عمومی سیطره زده باشد باید گفت مصداق مصرف گرایی افراطی به وفور در تاروپود جامعه رسوخ کرده است . این رسوخ فرهنگی به حدی است که تاثیر سویی برروند ازدواج جوانان گذاشته که در درازمدت تاثیرات منفی آن در جامعه نمودار می گردد،خریدهای آنچنانی ، مهریه های گزاف ومراسم باشکوه ورویایی وصدها خرج دیگر از جمله مواردی است که منشا آن چشم وهمچشمی های سوزنده خانواده هااست و دودش بیشتر از همه به چشم جوانانی می رود که با دست خالی قدم در راه آغاز یک زندگی کوچک اما شیرین نهاده اند .
بنا برتعالیم اسلامی و روایت مکرر بزرگان دین مبین اسلام اسراف وتفریط هر دو از مصادیق مذمومی است که باید رویه ای متعادل وهماهنگ در پیش گرفت تا بتوان درراه رسیدن به اهداف وآرزوها گام برداشت . البته فرهنگ سازی وآموزش مهارتهای زندگی در طی دوران تحصیل از جمله راهکارهای مهم واصولی است که باید مورد توجه مربیان وبرنامه ریزان فرهنگی واجتماعی قرار بگیرد چرا که اگر فردی از ابتدا با نحوه درست استفاده کردن وبهره مندی متعادل از منابع موجود آشنا شود هرگز در نیمه راه زندگی به بیراه نخواهد رفت و در سراشیبی زیاده خواهی و حرص گمراه نمی گردد . چون از ابتدا با شان وشخصیت خود آشنا شده ومیزان ارزش گذاری افراد را براساس سطح فکر وفرهنگ والایشان ارزیابی می نماید نه مدل ماشین و مارک لباس وموقعیت مکانی خانه و صفرهای حساب بانکی شان که این خود طرز فکری بسیار نازل و بیمقدار است که متاسفانه این روزها بشدت همه گیر شده و کمتر کسی یافت می شود که به ظواهر و مادیات بی توجه بوده و هراقدامی را با میزان مادی آن سنجیده وقیمت گذاری می نماید و وای به روزی که افراد هر کدام قیمت وبهایی داشته باشند که آن روز روز مرگ ارزشهای انسانی است .
متاسفانه جامعه امروزی ما دست ودلبازی را با ریخت وپاشهای آنچنانی اشتباه گرفته و هر روز بسوی مصرف بیشتر وخرید کالاهای غیرضروری پیش می روند تا جایی که کشوری همچون چین بازار های ایران را قبضه کرده و هر روز تولیداتی مطابق با خواست وسلیقه ایرانی و قیمتهای بسیار مناسب عرضه می دارد که همگان با هر بودجه ای قادر به تهیه تمامی مایحتاج زندگی خود هستند.
هرچند این رویه به تولیدکنندگان داخلی ضربه بسیار مهلکی را وارد خواهد کرد وچرخه تولیدداخلی را به رکود ورخوت خواهد کشاند که می بایست با حمایت های بموقع ومناسب تدبیری اندیشیده شود وجوانان تولید کننده و خلاق داخلی روبه ورشکستگی ونابودی نروند.
من وشما مصرف کننده ای هستیم که باید مطابق با نیاز واقعی وبودجه جاریمان نسبت به خرید وسایل ولوازم اقدام کنیم نه بنا به چشم وهمچشمی
در پایان باید گفت مصرف یا تولید هدف نیست بلکه درست مصرف کردن و تولید بهینه وبا کیفیت مدنظر است .امیداست روزی برسد که تمامی کالاهای مصرفی ایرانی بادوام وباکیفیت بوده و شهروندان ایرانی با میل ورغبت زایدالوصفی نسبت به مصرف تولیدات داخلی تولیدکنندگان را مسرور نمایند.

فروغ مسلم زاده