روند تحولا‌ت اقتصادي در شهرستان بندرلنگه به يكي از آرزوهاي ديرينه مردم اين سامان تبديل شده كه طي دو دهه اخير همچنان دست نخورده باقي مانده است و امروز مزيت هاي نسبي منطقه بندرلنگه از جمله قرارگيري بر سر راه اصلي بندرلنگه دو استان بوشهر-عسلويه و همچنين بندرلنگه - شيراز در نزديك ترين فاصله معادن در دسترس بودن گاز، نفت و ديگر معادن موقعيت استثنايي را براي اين تحولا‌ت صنعتي و اقتصادي فراهم نموده است .
    امروز مزيت ها  بايد تبديل به ظرفيت هاي انساني شود كه مهمترين شاخصه آن مديريت است.
    عدم توجه جدي به اين نياز اساسي و آسيب پذيري در اقتصاد، گردش مالي را تحت تاثير جدي قرار داده است .توجه به ديدگاه علمي بازار و اقتصاد با هماهنگي مديريت ها و تشكيل اتحاديه توليد كنندگان كه متاسفانه تا به امروز گامي در اين زمينه برداشته نشده است ،مي تواند گره را باز كنند و راه را براي توسعه اين بندر تاريخي كه سالهاست در ركورد و سكون قرار دارد همواركنيد. در بندرلنگه كارخانه اي احداث نمي شود. فقط در  شهرستانهايي چون نهاوند پالا‌يشگاه بنزين احداث مي شود.
   معلوم نيست چگونه مي خواهند نفت و ديگر احتياجات آن را برآورده
كنند و ديگر طرح هاي صنعتي، اما مسئولين از اين بندر غافل مانده اند و
تا به امروز حتي يك كارخانه بزرگ در اين بندر احداث نشده است كه
حداقل تحولي دراين بندر صورت گيرد.
   درآمد در گمرك صرف چه طرح هايي ودركدام شهرستانها خواهد شد؟ اگر
دولت مي خواهد قدمي بردارد بايد به گونه اي باشدكه مزاياي اين شركت به
بومي ها برسد چون زيان هاي زيست محيطي آن براي بندرلنگه
است و اصولا ‌نقش احداث واحدهاي صنعتي در شهرستان ها بخاطر توزيع عادلا‌نه صنعت و ثروت وبومي شدن صنايع مي باشد اما اگر كاري انجام گيرد متاسفانه دود آن نصيب بندرلنگه خواهد شد و تابه امروز ما شاهد بوديم كه حتي دفتر اصلي شركت نيز درمركز استان يعني بندرعباس مستقر است و
تصميم هاي اساسي اداري و مالي درآنجا گرفته مي شود نه درحوزه و
حتي درمقابل آن سرسختانه مقاومت مي شود.
    اينگونه است كه عملا‌ شعار تكراري بومي سازي رنگ مي بازد. براي
برون رفت از اين دايره تنگ مسئولا‌ن عالي رتبه شهرستان و استان بخصوص كه اكنون روند تحولا‌ت سياسي كشور نيز به نفع آنها رقم خورده است
نقش مهمي را مي توانند و در اصلا‌ح تركيب سهام به نفع بومي ها و اصلا‌ح ساختارهاي مديريتي ( كه شاخصه روند فوق الذكر مي باشد) و   فرصت هاي فني به بومي ها كه در جهت توانمند سازي ظرفيت هاي انساني منطقه است 
و نيروي انساني توانمند شده فني بندرلنگه مسير تبديل شدن  مزيت ها به ظرفيت هاي انساني را بايد درEPC هاي شكيل بندرلنگه (خريدكالا‌- نصب و
راه اندازي جستجو كند.
  آن زمان مي توان به توسعه پايدار شهرستان اميدوار بود به آنها اعتماد شود حمايت اوليه آنها را در ادامه مسير از تداوم اينگونه حمايت هاي بي نياز خواهد ساخت و اكنون بندرلنگه نياز  مبرمي به ساخت جدي براي اصلا‌ح ساختار خود دارد تابتوان به صنايع بالا‌ دستي و پايين دستي و تكميل چرخه توليد
در تمام زمينه ها شركت فعال داشته باشد نه اينكه فقط مردم اين شهر
چشمشان به ته لنجي هايي كه از دبي آمده  دوخته باشند و اجناس
خريد و فروش كنند و هزينه ناچيزي درآمد داشته باشند.
  بايد دولت سرمايه گذاري بزرگي دراين منطقه مثل نهاوند پارسيان كند تا بندرلنگه چهره واقعي خود را در تاريخ معاصر ايران پيدا كند نه اينكه روز بروز اين شهر بجاي اينكه به جلو گام بردارد متاسفانه ركورد و سكون دامنگير اين شهر شود به اميد روزي كه بندرلنگه همپاي ساير شهرستانها گام بردارد.

عبدالحسين اسدپور