تا شب زدگان غفلت پناه را به هدايت  و ايمان و پاكي بخواني تا بت سازان كژراه وخسته پا و رخوت نشين را به "قولوالا‌اله الا‌الله" مژده آوري كه نهايت روندگان و پايان جويندگان مائيم و آن همه ديگر نقش و نگاره هاي عبث بر سينه زمين و پهناي زمان . ترانه سركن سپيده را، اي رسول مهر وآفتاب ، اي خانسالا‌ر فصل عشق ، از حراي حجاز ، انسانهاي همه دورانها را به پروردگارت بخوان ..اقرا بسم ربك الذي خلق ....
اكنون كه پاي در سنگلا‌خه ستبر كوهستان سپردي و خاشاك و خار ره به شيشه زمردين باورت افكندي جبرائيل بهار ، دستان هماره برآمده ات به راز ودعا را ضميمه هفت آسمان مي دارد كه تمام اين ساليان، نفس ها و سجده ها وثانيه ها و قدمها و حضورتابنده ات را مي پاييديم  . اينك در بيست و هفتمين شب رجب المرجب گاه زايش نور در تختگاه زمين فرا رسيده و قلب هميشه تپنده و مهر افروزت گلجاي فواره هاي سبز خواهد شد كه پرچم يگانگي را  بر سرسراي زمين و زمان به فراز آوري .
اكنون پيام آور والا‌تبار مايي كه بر كوير عطشناك بندگان ما ، باران بيداري و عطر سحر برپاخيزي بيافشاني . به روبرو بنگر و از عباي بر خود پيچيده بگذر،حرا گلستان شرابآيات ماست ،به شكوه و هيمنه خورشيدافروخته ات،ايوان كسرائيان تجمل و غرور فروانداختيم و برانگيختيمت تا نقل و نور و نيايش را در واحه هاي خشك تنهايي بشر بباراني و پرده هاي غبار نشسته ناروايي گم گشتگان آب حيات معرفت و حقيقت را بدراني و تكبير بلندآوازه جهانگير راستي و رستگاري بسرايي .اي شعله سرمستي و اكسير گل چكه بر صحاري تيره و تار روزگاران ، تبر ابراهيمي ات را بردار و طاغوتچه هاي عصر جهالت و ناداني را از معبدگاه جاودانه مردمان برانداز و گنج پاك نهاد  زرين توحيد را از زير خروارها چرك وشرك نمايان آر كه ديگر پيغمبر جانهاي ملتهب و محو كنده ي بوجهل ها و بولهب هاي ننگين زمانه اي . تو جلوه دار آينه ي تمام نماي رافت ،عطوفت وسخاوت  مهرباني مايي كه تبر ابراهيم و عصاي موسي و نفس مسيحا را در عمق نازنين ديدگانت عطيه داشتيم تا همه از راه ماندگان و سودازدگان و ظلمت ‌انديشان را به سفره رحمت و سرورابدي دعوت داري و شب دلگير و مرگزاي خفتگان را با انفجاري از انرژي هسته اي نيلوفر و زنبق روشن سازي و تن هاي پژمرده بردگان هماره زمين را از تندي عريان شلا‌ق هاي ستم نجات بخشايي . يا محمد (ص ) آمده اي از بلنداي حراي عشق و پرستش تا آبشار هلهله محبوس بندگان بر فرق زمين سرازير  شود تا عشق در همه عصرها و نسل ها گران گوهر الهي پر درخشش گردد تا همگان آواز بلند نور سر دهند و... اكنون و ديگر روز و هميشه همچنان دستان برخاسته به التماس و التجاي خاكي زادگان را تا بي نهايت عرش كبريايي افراشته كن كه تو عصاره ناب گلا‌ب خلقت مايي . تشنگي كوير باور خلق ما به جرعه اي از تبسم اقيانوس تو سيراب مي شود .
محبوب من ، منبر آفتابين تو ، ستيغه قله هاي معراج وصعود است .
سلا‌م دمادم ما و فرشتگانمان بر تو و خاندان اطهرت كه گل سرسبد باغ آفرينشيد .

سيدرضا هاشمي زاده