دريانيوز : از روزگاري كه آدميان خاكي زاد از سليقه ها و ذائقه هاي انتزاعي غار نشيني و جدا هم سري  دست  شستند و به جمعيت گرايي  و هم گروي  دل بستند و تجربه زيست مشترك و محيطهاي اجماعي را آغاز كردند تا به امروز كه مدنيت   و اجتماع مداري،  شاخه ها و گرايش هاي متفاوت  و متنوعي را يافته و در شكلها و   هويتهاي رنگارنگ  هويت پيدا كرده و مفاهيم و مضاميني از قبيل بلوكهاي زيستي و گروههاي اجتماعي همگن پديد آمده است دير سالياني مي گذرد .
 اكنون در هزاره سوم، بشري فراسوي لحظه ها را مي كاود كه  همسان با طلب برآورد نيازها و حاجتهاي اقتصادي و رفاهي و غذايي،  تجارب و پيشينه چند هزار ساله، اجتماع محوري و هم نشيني و شهروندي را نيز پساروي سر دارد و انديشمندان  و ايده پردازان بسياري را نيز در اين  رهگذر پر نشيب و فراز و پست و بالا‌ دار  به روح پروري و قوي سازي باورهاي اجتماعي   خود به ياري خوانده است .
 اينك سكنه شهرها و آبادي هاي سرزمين هاي كوچك و بزرگ منظومه خاكي جهان به تبعيت و پيروي از آئين ها و شيوه هاي همسو با رنگ و طعمي بومي و محلي ،كوشايي فراوان بر اين ورزيده اند كه چه سان سطح روابط  و تعامل اجتماعي و فردي خود را عمق و درازا دهند تا در پر و بال گشايي به هدف ها و غايتهاي خويش با ضخامت هاي چالش برانگيز محدودتري مواجه شوند. بسياري از واقعيتهاي زندگي اجتماعي امروزي ،دست ساخته و آفريده بشري است كه از دروازه هاي ديروز گذشت و با هنر خلا‌قانه و پروار بندي انديشه صعود كننده اش توانست رفاه جمعي ، پيشبرد علمي  و پزشكي ،تكامل فني و صنعتي ،  نظام مندي اجتماعي را از لا‌به لا‌ي دامنه سلسله ارتفاعات تعقل و خرد استخراج دارد ودر بسته هاي مدون وچشم نواز به مردمان هم عصر خويش عرضه كند. رخدادهاي صنعتي، تحولا‌ت پزشكي، امكانات ارتباطي و اطلا‌ع رساني و... خط ريلهاي اندكي از اين وسعت  بي انتهايند كه لحظه به لحظه  و سانت به سانت همچنان مي خزد و خود را از سراشيبها و گردنه هاي امروز و فردا بالا‌ مي اندازد و رو به آن افق  ناپيداي هميشگي مي تازد .
  در اين ميانه  به همان ميزان با وسعت و حجم يافتن دايره هاي شهر نشيني و افزايش و انبساط دسته هاي جمعيتي در قالب شهر ها و آبادي  ها و محله ها و دهستان ها و... بر شمار پنجره هاي بيشتري كه رو به باغزارهاي نياز و ضرورت گشاده  افزون  شده است.اندازه و قواره بالا‌ و بيش از حد انتظار جماعت خواهنده و نياز جو  و مدد طلب و محدوديت و كم وسعي و بضاعت اندك برآورد كنندگان (ادارات سازمانها و نهادها )؛پديد آور نقصانها ، كاستي ها و تنگناهايي براي پاسخگويي در عرصه هاي گوناگون شده است كه رخساره هويداي آن را در گرمسال كنوني  در قطع و خاموشي برق ، سهميه بندي سوخت و منازعه راه افتاده بر سر انرژي مي توان دريافت .
  اكنون مصرف زدگي گاه آلوده به زياده خواهي و چشم هم چشمي هاي پيش پا نگرانه و دمدمي مزاجهاي ساده گرا با جابجايي شاخص دراكثريت و اقليت ،آينده اي نامطمئن و پر دست اندازي  را پيش روي  جامعه ايراني قرار داده است . خواهي نخواهي سرعت پيشرفت عددي جمعيت و بالا‌ رفتن دامنه تغييرات اجتماعي، چراغهاي نياز بيشتري را در زير بخشهاي مختلف انرژي برق ، آب ، سوخت و... روشن مي كند و يكي از پادزهرهاي   موثر و كارآمد در مهار گرداني سيلا‌ب خروشان مصرف زدگي و آينده خوري و فردا سوزي و تنظيم سازي فتيله ولع و حرص ويرانگر ، فرهنگ سازي و بكارگيري و خدمت گماري فرهنگ و هنر و انديشه است. اگر سيا ساكتي و دار و دسته كارتونيزه شده اش و انيميشن هاي تلويزيوني توانستند درس آموز و فرهنگ ساز آموزه هاي ترافيكي باشند، اگر بابا برقي و عمو گازي و دايي آبي مي توانند بر ذهن و روان و روح آدمها نفوذ و رسوخ كرده و اثر گذار و جهت بخش باشند چرا همه سازمانها نهادها و ادارات از كريدور   رسانه هاي ملي و دريچه نشريات و روزنامه ها و سامانه هاي اطلا‌ع رساني بهره نمي جويند تا با فرهنگ سازي غني وبا دوام ، پله نخست بناي همگرايي اجتماعي را پي ريزي كنند.
  اگر مصرف برق و انرژي و سوخت و... بيش از اندازه استاندارد هاي جهاني است،اگر نوشابه  خوري ايرانيان 6  برابر ساير كشورها سنجش شده، اگر شاخصه دارو خواهي هموطنان از چارچوبه هاب دنياي پيرامون فراتر است   غفلت دست اندركاران از فرهنگ سازي را گوشزد مي كند  كه سرمايه گذاري ارزشدار و كارآمدي را در اين مسير و معبر هدايت نكرده اند .

سيد رضا هاشمي زاده