دريانيوز :گناه ،تبه کاری وخلاف ومعصیت وسرپیچی ازدستور شرع واخلاق وعرف وقانون درحوزه فردی واجتماعی روی می دهد.آنکه درچارچوبه شخصی وتنهایی وخلوت وبه دورازچشم هاوگوشها اتفاق می افتد اثروضعی کاملا محدود ومحصوری دارد ونافرمانی انسانی گردنکش ویاغی به حساب می آید که باغلظت نسیان وخودفراموشی عقیدتی ومرامی ، سجاده ازمی رنگین ساخته است .چنین کوتاهی وتقصیروناپاکی و... به رابطه بنده – خدایی شخص مرتکب صدمه وگزند می زند وبا سایرابعاد جامعه پیرامونی ومناسبات انسانی وارزشی آدمیان دیگرربط ورابطه ایی نمی یابد.درروایات واحادیث اسلامی ودینی برای این سلسله ازلغزندگی هاوفرومایگی های انفرادی ،گرچه مجازات وسزاوعقوبت وتنبیه و...انذارشده ولی مژده بخشش ودرگذشتن وچشم پوشی ونادیده انگاشتن حضرت حق براین نوع ناصوابها به دلیل ذات بنده نوازانه کردگار آگاه نیزبارهاوبارها بشارت داده شده است .منکرات فردی در اندازه های کوچک وشخصی وحریم خصوصی ، صورت عمل می گیرد.هرکس مسئول رفتاروکردارخویش درنهان وپنهان ودنیای برساخته گرداگرد خود است وکسی رادرگورکس دیگری نمی خوابانند اما وجهی دیگر ازکژروی ها ونادرستی ها نه تنها عارضه های پردامنه اجتماعی دارند بلکه فروپاشی وصدمه زنی به باورها ؛اندیشه ها، حسن نظرها وارزشها و...رابه گونه ایی عام و فراگیرسررشته می شوند.طبق قاعده های اخلاقی ، دروغ پردازی کودکان درمواجهه باناراستی بافی بزرگان محلی ازاعراب ندارد وهمین "کذب " و"دروغ زنی " درپیش قامت واقعیت گریزی وتوجیه گری بزرگترهای قوم ودست اندرکاران ومدیران جامعه ،خرد واندک رخ می نمایاند.درجامعه ایی که خویش راوامداروگلچین معانی اخلاق وسیره های عملی دینی وآیینی می داند ذره ترین وکم عمق ترین سرپیچی های قانونی وبداخلاقی های گوناگون سیاسی واجتماعی ومدیریتی ؛ نوع وگونه دیگری تلقی وبرشمارمی شود.اگرموی برون افکنده زنی ودختری وبزک وآراستگی زیاده آنان ، منکروخطا وبرخلاف قاعده های جامعه اسلامی است آیا دروغ گویی ؛پشت هم اندازی ؛فریب کاری ومنفعت پرستی ؛جناح دوستی ؛قلب واقعیت ها ؛ حمایت ازخطاکاران وچهره سوختگان ؛بکارگماری نالایقان ومدیران ناتوان وسفارش شده ؛رفیق بازی ودوست نوازی سیاسی ومدیریتی ؛جعل مدرک وعنوان علمی ودانشگاهی ؛دریافت وامهای چندصدمیلیاردی ،رشوه وارتشاء هویتی و...منکرات بزرگتری نیستند که قادرندسرمایه "اعتمادملی وعمومی " رااز پشتوانه صندوق ذخیره گردانندگان ومدیران بردارند وبه جایگزین ،خوره های مزمن ولاعلاج شک وبدگمانی وناامیدی وتردید و...را درهوای تنفس جامعه بپراکنند.کدام منکرومعصیتی می تواند چون حمایت وپشتیبانی مدیران کوچک وبزرگ ازبزهکاران اداری ؛مال مردم خورها؛تقلب کنندگان و دگرگونه جلوه دهندگان حقایق ؛دروغ بافان ؛جاعلان مدارک قلابی ؛چنگ اندازان بیت المال ملت ؛تهمت زنندگان ومس فروشان طلا نماو...ژرف تروتیزتر ؛طنابهای اتکا وایمان ملی به مدیران ومسئولان را درمعرض تهدید وآسیب وزخم وگسستن بیفکند. چو وارونه و بی بها شد زشت کاری ،تقلب وجعل وریا ودروغ و...براساس معیارها وشاقول های جناحی وخطی وسیاسی تعبیروتعریف می شود بی آنکه بانیان وانجام دهندگان ، عوارض چنین اعمالی رابراعصاب وروان آیینی واجتماعی جامعه مدنظرآورند وآن را مشتی انگارند که برآینه مهروالفت مردم – حاکمیت کوبیده می شود. حمایت وپشت گرم داری مسولان ومدیران بالا دست اززیردستان نابلد وخطاکار وجاعل مدرک و... نه تنها اقتدارو تناوری مدیریتی نیست بلکه لجاجت های کم وزنی راتداعی می کند که اصراروادامه اش جز ضربه زنی وحیثیت سوزی وچهره خراشی باورواعتقاد راستین مردمی نتیجه دیگری ، بدنبال نمی آورد.مسئولان ومدیران دردوره های چرخشی زمانی ،کرسی هاوسمتها ی مختلفی رادراختیارمی گیرند و"روند" و"آیند" آنان درگذرایام ،طبیعی وعادی است واین سیربی رحم روزگار، آرام وناآرام پرده ازابهام وغباربسیاری ازرخدادها برمی دارد ،دراین میانه اما فداکردن اصل هادربرابر حفظ داشت فرع ها؛بدترین شکل ممکن دفاع ازحقیقت هاست وبه قول آن جمله مشهور "برای خراب کردن سازه یک حقیقت لازم نیست کسی به آن هجوم برد بلکه کافی است ازآن بد دفاع شود." وارونه سازی ستایش شده های جامعه ایرانی واسلامی ومدافعه بد ازناراستی ها ،هزاران بارمخرب ترازتمام تلاشهای شبانه روزی رسانه های مختلف آن سوی مرزهاست که درپی دست درازی به گنجینه اعتقاد مردمی ؛میلیون هادلار هزینه می کنند .شجاعت وشهامت مدیریتی درهررده و پستی ؛ پذیرش اشکال هاوایرادها ورفع ورجوع آن است .آیا بربا د دادن سرمایه های پس اندازشده مردمی واعتقادی دردفاع ازبرخی اشخاص به هردلیلی، اقدامی عقلانی وشجاعانه جلوه می کندیا....؟

سیدرضاهاشمی زاده