دریانیوز :بدون هيچگونه مقدمه چيني :
1-بندر عباس فردا را چگونه و با چه هدفي ميخواهيم بسازيم ؟
2-براي ساختن مركز استان هرمز گان "بندر عباس " به چه كساني نياز داريم ؟
3- براي اينكه اين كسان بتوانند هرمز گان امروز و فردا را چنانكه ميخواهيم بسازند چه آموزش هاي بايد ببينند ؟و از چه امكانات مديريتي بايد برخوردار باشند ؟

     پاسخ پرسش اول را تلاش تحسين انگيز عده اي از خود گذشته كه از جان و مال خود در راه سازندگي استان تا پاي مرگ و واپسين هاي دم كشيدن مردانه ايستاده و يا همه "ي "شدائد، معضلات و عدم توجه اولياي امور تصميم بر آن گرفته اند يك شهر صنعتي متكي به خود در جهت رفع نياز هاي صنعتي مردم با برنامه ريزي هاي شگرف و سرمايه گذاريهاي عظيم تر درراه صنعتي شدن ديگر راه بازگشت را بسته اند و با صرف هزاران ميليارد تومان براي تاسيس دهها پروژه بزرگ و استقراض از بانك ها و پرداخت اقساط كمر شكن مي خواهند در قرن بيست و يكم يكي از چند استان پربار و درجه اول كشور باشند و همواره سعي بر آن داشته اند تا با آموزش جوانان استان و بدون كمترين همياري مسئولان، افرادي متخصص و كار آزموده تحويل جامعه دهند .
   اگر چه اشتباهات در مديران و موسسان وبوجود آورندگان شهرك هاي صنعتي را بفراموشي سپرده اند اينك و با صد ها دليل " واضح و مبرهن" سرآغاز انشاء نوشتن كلاسهاي ابتدائي " تامل پذيرش بي توجهي اوليا امور را نخواهند داشت و مصرانه مي خواهند كه مسئولان چاه نكند، منار نكارند، يعني اگر به هر دليلي برق و كرنا سر مي دهند كه جايگاههاي مطمئن براي ايجاد كارو كسب و رشد صنايع ملي و حياتي سر مي دهند " به مثال آنكه " انسانها در خانه هايشان دهها وسيله برقي مدرن و دو ،سه تلويزيون ريز و درشت رنگي داشته باشند اما برق كه لازمه استفاده ا ز آنهاست نداشته باشند مي توان گفت : ايجاد يك شهرك صنعتي مدرن براي امروز و فرداي كشور و استان داريم ؟
پاسخ پيشا پيش آماده است ، اگر مي خواهيم يك شهر و استان صنعتي مدرن و رافع نياز مردمش داشته باشيم مسلماً به وجود صدها مهندس - تكنسين، به طراح ماشين آلات صنعتي ، متخصصان برق ، كارشناسان فني و كارگران ماهر در تمامي رشته هاي صنعت داشته باشيم كه سرمايه گذاران خود و بدون همياري مسئولان اين گروه كار آمد را يا هزاران خون و دل از گوشه كنار كشور پيدا و بكار گمارده اند تا بشود در اين چهار ديواري بي درو پيكرو آب و برق هميشه گريزان و تلفنهاي دو سه روز در هفته بخواب خوش خرگوشي فرو رفته كه حتي دارندگان آن بدليل كمبود كانال قادر بگرفتن يك شماره شهري نيستند و بلعكس از درون شهر به شهرك و صدها صدا هاي درگلو خفته سرمايه گذاران هرگز بگوش پنبه گذار مسئولان نرفته و شايد هم هيچگاه نرود و نخواهد رفت.
      اين سئوال پيش بيايد آيا مسئولان شهرك كه با صرف ميليونها تومان در جهت تبليغات و مصاحبه هاي " گزارشي " صفحات روزنامه ها را با عكس و تفصيلات مي خرند و مي گويند كه اين ما هستيم كه رستم بود پهلوان، آيا هيچگاه به عقلشان رسيده است كه در  هرشهرك ايجادي در سطح استان خصوصاً شماره يك اقدام به ساخت و ايجاد ساختمان ولو كوچك بنام در مانگاه شهرك كه مي تواند در حداقل امكان قادر به تزريق يك آمپول " پانسمان يك زخم ، گرفتن فشار خون كارگران و كار فرمايان كه ضمن تماس با انواع اقسام
ماشين آلات سنگين صنعتي وآهن آلات برنده سر و كار دارند و همه روزه چند نفر دچار آسيب كاري مي شوند ناگزير از آن نباشند كه براي پانسمان و بستن يك زخم كوچك مسافت شهرك را تا اواسط شهر و به درمانگاه و بيمارستان نروند؟
     آيا مسئولاني كه مي خواهي شرفياب حضورشان شوي بايستي با گرفتن وقت قبلي و ... بتوان به زيارتشان آنهم فقط براي چند دقيقه كه مزاحم اوقات ذي قيمتشان نگردي صرف نظر از ايجاد درمانگاه براي كارهاي مقدماتي حادثه ديدگان بفكر شان رسيده است كه اين شهرك با داشتن صدها كار فرما و هزاران كارگر و كارمند نياز به يك سالن اجتماعات حتي يكصد متري براي گردهمائي مردمي كه محروم از كليه مزاياي شهرك نشيني و سرمايه گذاري در آن هستند لااقل دلشان با آن خوش باشد كه هر از گاهي در طول هفته ها و ماهها چه كارفرما يان و چه كارگران در آن سالن گردهم آيند از دستاوردهاي خود بگويند و از تجربيات و اقدامات ديگر همكاران اطلاع بدست آورند ؟
      آيا ايجاد درمانگاه و سالن اجتماعات قانوناً بعهده سرمايه گذاران در شهرك ها مي باشد و يا بنياد گذاران آن ؟ و اين سئوال بمثال آن است كه كسي خانه اي بخرد كه فروشنده در آن آشپزخانه و توالت نساخته باشد و بخريدار بگوئيد كه فضايي براي ايجاد آن و جود ندارد و....
     اگر چه سياست ايجاد شهركهاي صنعتي در استان و عليرغم ديگر شهرك هاي صنعتي كشور و حتي در شهرستان سير جان فقط و فقط يك آكرو باسي انديشمندانه در جهت نام و نام آوري مسئولان و بنيان گذاران آن بوده و هست و نه به معناي واقعي كلمه كه جاي بحث فراوان دارند.
      بد نيست در اينجا از راد مردي بزرگ ايران يعني امير كبير وقتي كه دارالفنون را در خيابان ناصر خسرو آنروز تهران بنياد گذارد با سياستي عاقلانه و منطقي و واقع بينانه ضمن عنوان نياز هاي فوري جامعه آنروز تهران توجه كرده و دستور داد ضمن آموزش رشته هاي طب و جراحي و مهندسي نظامي و .... اولين كاري كه بايد انجام شود ايجاد يك درمانگاه با كليه امكانات آنروزي زمان خود بوده و همواره عنوان مي كرد اين بچه هائي كه از در و دريوار راست بالا و پائين مي روند و ضمن سرو كول يكديگر زدن دچار حادثه اي مي شوند نبايد ناگزير باشند تاچهار راه حسن آباد و بيمارستان سينا پياده يا با درشكه و گاري بروند كه همين طي طريق ممكن است تا رسيدن به بيمارستان يا شكستن دست و پا و خون ريزي بيني و ... از پلي در آيند و چنين شد كه دستور داد قبل از هر كار ابتدايك درمانگاه بسازند و بعداً اقدام به ساخت و سازساختمانهاي مورد نياز نمايند كه چنين هم شد.
     حال ياد آوردن اين خاطر ه از آن بزرگ مرد ايران آيا براستي حق نيست و يا نبوده و شايد نخواهد بود كه مسئولان شهركهاي صنعتي در اولين فرصت ممكنه اقدام به ايجاد يك درمانگاه و يك سالن اجتماعات نمايند ؟گرچه اگر مي خواهند از كمبود هاي شهرك و نقائص وجودي آن قلم فرسائي شود " بحق و براستي " مثنوي هزار من خواهد شد اين اميد هست كه مدير شهركهاي صنعتي استان هر چه زودتر و با توجه به مسئوليت  همه جانبه اي كه در ساخت و ساز اين شهركها دارند و بعنوان بازوي پرتوان و همراه و هميار سر مايه گذاران و كارگران و بطور كلي افرادي كه در اين شهركها مشغول بكار هستند در جهت رفاه حال و تامين آسايش خاطر آنان در اين مهم و رفع نقايص يادشده خصوصاً تلفن سريعاً اقدام لازم را معمول و بيش از اين نخواهند كه افراد ساكن در شهرك از فرياد بي مسئوليتي دست بسوي خدا بردند.