به پیشگاه بهاران نوروزآور
سمت اطلسی درختان جاده های انتظار،غلغله ایست .روی تن مارپیچ زمان،احساس وشور،رقصان می آیند.کبکبه همایونی " بهاران سبز"ازدوردست تماشا پیداست و چه شکوه آمیز، بی شکیب وطاقت سوخته ازسینه کش شیب لحظه ها می گذرد.بهارمی آید بالشکری ازسنبله وسوسن ،باسپاهی ازیاس ویاسمن ،باارمغانی ازجنس عطروآب، با سوره های زندگی و آیه های تازگی ،باپیاده نظامی ازطراوات ،نزهت ،پدرام وپاکی ، ،باسواره هایی ازسرزمین های نورو روشنایی .
گردان ونام آوران قلمروی بهار؛رخش تازان هفت خوان گذشته واژدهای زمستان کشته وضحاک سرما برطناب نیلوفرین آویخته ،خرامان وشادان،وجدکنان وشوق افزا، آرام آرام "جمهوری گلهای سرخ "را برپا می دارند تا سارها و درناها و قمری ها و قناری ها ؛ آب و سبزه وگیاه و تک تک از بندرستگان برف وبوران وکدورت ودوری و گمگشتگی و ضخامت وزمختی راجامه مخملین نازونوازبپوشانند وبرکرسی های مجلس "عشق وترنم "بنشانند.
بهارمی آید باسبدی ازگیلاس احساس ،زنبیلی ازشقایق دوستی وآینه ایی تمام قدازشیدایی وسرمستی وپیشقراولانی ازشهد وشکوفه و زایرانی که هزارقندیل شیفتگی برضریح عطش چشمهای خویش آویخته اند. آنکه فصل آشنایی ها و مهربانی ها و صداقت هاست ودرورق ورق دیوان غزل ها و مصرع مصرع مثنوی های دردانه اش ،صبح وسپیده موج می زند ،دوران سلطنت دلهاوفسون اساطیری پلکهای گشاه باران ؛ اکنون فرارسیده وبهار،دست دردست پیرسالفرسود اما هماره گلاب افشان "عمونوروز"ازکوچه پس کوچه های خاطره های شیارخورده یکایک مشتاقان ازگرد راه می رسد.
گل ها ، پرنده ها ، چشمه ها ، جویبارها ،آدمها،عابرها و لحظه ها و...خریداران کرشمه شکوفه های خمارند ، با لبهای پرازآواز چلچله های مهاجر ودستهای فرازآمده حاجت باران .
بهار، نوروز،عطر،عید، سبزه ،ماهی شب عید، سفره هفت سین ،خیابانهای شلوغ وانتظارواشتیاقی که ملتهب وجان آمده درثاینه ثانیه های بازیگوش این روزهاقدم می زنند ، بوی ناب ودلربایی رامیان تمنای عطش لیریزمان می پاشند وسحروطلسمات ساحره های شب گسترسرماخو را باطل می کنند.بهار،آنکه مژده "سیبهای طلایی شور"را درسینی سینه خویش ، ییشکش دلباختگان خویش می کند ورمه های وحشی شکفتن را درصحرای چشمان آرزوداران می دواند وجشن ،سرور،سور، شادی وشوق راسوغات ساکنان شهرهاوروستاهاوآبادی های ایران منتظر می آورد اکنون پشت دروازه های دل های ماایستاده تاباگردگیری وخانه تکانی وزنگارسوزی همه بدی ها،قهرها، دلگیری هاوچرکی هاوچروکی ها،پایتخت وجودمان رابه تاج گذاری سبزش برگزیند وشب های سوت وکورآن رابه غریوهای شادمانه چراغانی دارد.بهارو نوروز دویارپیوسته باورهای اهورایین نیاکان مایند که گواه زلالی است از بلندای قله های تاریخمان که هیچ قوم ونژاد دیگری دراین پهنه خاک،سال نویش راباذائقه بهارانه ،نوشدگی ،پایان سردی ودلمردگی آغازنمی کند وشادباش هیچ عیدسال نویی بابهارطبیعت همسونیست . چه اندازه همقدمی بهاربا میلاد سال نو فریبا وخجسته است وچه بی کران ذوق آفرین و و جان آرا .
پیشینیان و نیاکان ما به نیکی و درستی و راستی،بهاررا برای آغازسال نوی خویش برگزیده اند چرا که شکست سکوت ورخوت تاریکی ننه سرمای پیر و عجوز و قامت خمیده و زشت رو با روشنی ونورافشانی سبزه و پای کوبی گیاه و آوازه خوانی هزاران وگنجشگکان همراه شده است اکنون بهارمیهمان خانه ماست وهمه خط فاصله های یخ بسته وعبوس واخمناک باپا ک کن جادوییش زدوده شده اند اینک گاه دگرگونی درونی ماست ،ستردن کینه ها وکدورت ها، بخشیدن بی مهری ها ودلخوری ها ،
هرس هرز رویید ه های باغزارهای جان وجسم وروح و بهاری شدن .
..بهار،فصل خنده ونغمه سرایی وسبک حالی گل ها ودلهاست .آنانی که مزه شیرین بهار در کام تشنه جانشان ، گوارایی چشمه های پاک بهشتی رابارانده ،اکنون باخنده گلهای بهاری مستند .بیایید دراین کرشمه بازارشکوفه ها؛تقویم گذشته هارابه کنجی افکنیم و"روزی ازنو "رادر"نوروز"دیگری بیاغازیم .بهارهشتادوهشت ونوروزپاک ایرانی وسال نوبرهمه آنانی که بهاری نهان درپنهان خویش دارندوبرای شکفتنش لحظه شماری می کنند خوش وخرم باد.بهاری بمایند.

سیدرضاهاشمی زاده