دريانيوز : اعتقاد به مشاركت روابط عمومي‌ها در امور مربوط به خود اساسي‌ترين مسئله در طراحي و ايجاد مدل عالي مشاركت است كه تأثير زيادي در راهبرد سازي و ايجاد فرصت‌هاي برابر براي استفاده از امكانات بالقوه و بالفعل دارد .
   به همين سياق مي‌توان گفت:‌سازماني مي‌تواند به تحقق اهداف مورد نظر خوش بين باشد كه توانسته باشد در مرتبه‌ي نخست از نظر هدف، با واحدهاي تخصصي يك نوع هم سويي پيدا كرده و در ثاني منابع انساني مورد نظر را در جهت طراحي مدل عالي مشاركت لحاظ و سهيم كرده باشد . چرا كه فلسفه‌ و علت وجودي سازمان، همان ضرورت‌ها و اهدافي است كه به خاطر آن سازمان تاسيس شده است و اگر از روي قصد و اراده آن را وا نهد، بالطبع علت وجودي خود را از دست خواهد داد. به عبارت ديگر بايد فعاليت و حركت سازمان، منطبق بر علت وجودي و فلسفه‌ي ايجاد و تشكيل آن باشد زيرا بدون رعايت چنين اصولي مشاركت كارگزاران روابط عمومي در تدوين و اجراي برنامه‌ها فاقد معني و هدف خواهد بود و علت وجودي خود را به دليل فراموشي وغفلت و ناديده گرفتن پتانسيل‌ها و توانايي‌هاي ديگران از دست خواهد داد .
   از اين رو نمي توان در تحقق اهداف سازماني و اجتماعي نقش روابط عمومي را ناديده گرفت و بدون در نظر گرفتن تاثير مشاركت روابط عمومي‌ها، به برنامه‌ريزي روي آورد . سازمان، زماني مي‌‌تواند از علت وجودي خود پاسداري نمايد و يا به تحقق اهداف خود بيانديشد كه روابط عمومي‌ها در تصميمات و اقدام هاي سرنوشت ساز مشاركت داشته باشند .
   مشاركت روابط عمومي‌ها در برنامه‌ريزي‌هاي كلان توسعه از چهار جهت حائز اهميت است :1- به عنوان يك حق انساني 2- به عنوان يك هدف حرفه‌اي اجتماعي و سازماني 3-به عنوان يك هدف ارزشي و اخلاقي 4- وسيله‌اي براي جلب مشاركت ناگفته پيدا است در سازمان‌هايي كه مديران آن هيچ‌گونه علاقه‌اي به امر مشاركت نشان نمي‌دهند و نقادي، كنجكاوي و نوآوري را محكوم مي‌كنند، بحث از نهادينه كردن حركت‌هاي روشنگرانه و رقابت آميز معني‌دار نيست .
    چرا كه اگر قرار باشد مشاركت، نهادينه شود در واقع بايد در درجه‌ي نخست، بستر مناسب تفكر خوديابي و تعيين جايگاه خود به مثابه هسته‌ي اوليه‌ي اين حركت فراهم گردد و روابط عمومي حوزه‌ي ستادي و استان‌ها به عنوان بخشي از مجموعه‌ي تخصصي جامعه‌  و سازمان خواهان بيشترين تماس و دخالت در امور مربوط به سازمان خود مي‌باشند . پيش نيازهاي مشاركت در صورت تامين منافع فوايد بسياري براي مديران و هم براي كاركنان در بر دارد البته اگر در مشاركت افراط و تفريط پيش بيايد احتمال دارد هم در رضايت شغلي و هم در انجام كار، نابساماني‌ ايجاد شود .

منبع  : علمي پژوهشي روابط عموميسيروس مجنون پور كارشناس مسئول روابط عمومي سازمان آموزش و پرورش استان هرمزگان