به گزارش ايرنا، پروژه " براندازي نرم يا کودتاي رنگي" عليه نظام عقيدتي- سياسي حاکم بر ايران اسلامي از حدود يک سال پيش با احتساب آخرين شرايط سياسي و اجتماعي کشورمان ابتدا در " موسسه اينتر پرايز آمريکا" مغز متفکر نو محافظه کاران- طراحي و سپس در " موسسه سياست خاورميانه واشنگتن" تکميل شد، اما تهيه نسخه عملياتي آن به زمان نزديک به اجراي پروژه موکول گرديد.
طرحي که در هر دو صورت پيروزي يا ناکامي " احمدي نژاد" در دستور کار قرار داشت و " دنيس رايس" رئيس موسسه مطالعات سياسي يهوديان در اسرائيل - که اخيرا به عنوان مسئول خاورميانه و ايران به کاخ سفيد نقل مکان کرده- اين محور از برنامه را تدوين و تئوريزه کرده بود.
اگر چه برخي عناصر شاخص مدعي اصلاحات، دوستان اجنبي خود را در تهيه نرم افزار اين پروژه کمک کردند، اما نسخه اجرايي آن تنها 10 روز قبل از انتخابات 22 خرداد ماه به فرستاده آنها تحويل شد و بالافاصله در تاريخ 17/3/88 در ستاد اصلي آشوب طلبان در " منطقه قيطريه تهران" در باره سازماندهي شبکه هاي سياسي، مالي و ميداني (اوباش)تصميم گيري و هماهنگي به عمل آمد.
پروژه مذکور بر اساس هدف حداکثري" براندازي موفق رژيم" و هدف حداقلي" ايجاد اختلال در عصب مرکزي حاکميت" (فلج کردن نظام کلان تصميم گيري) تعريف شده بود.
از بين رفتن نا امني اقتصادي و توقف رشد سرمايه گذاري خارجي( با تعبير "کودتاي اقتصادي عليه دولت احمدي نژاد") به عنوان کمترين و بدترين دستاورد پروژه مذکور مورد توجه قرار گرفته بود.
فرستاده اصلاح طلبان در مذاکرات با آمريکايي ها وقتي از دستياران اوباما شنيد که واشنگتن فقط به " رژيم چنج" ( براندازي نظام) و بر پايي يک دولت (حکومت) مقبول امريکايي در ايران مي انديشيد، به آنها گفت: "زمينه تغيير اساسي حکومت" در شرايط فعلي وجود ندارد، اما همفکرانش ( اصلاح طلبان ساختار شکن) براي تغيير دولت و کنار زدن احمدي نژاد، به عنوان ضرورت انجام تغيير ساختاري مصمم و متحد هستند و حتي بعضي شخصيت هاي مهم محافظه کار ( اصولگرا نماها) را هم در کنار خود دارند، وي به آمريکايي ها تفهيم کرد پروژه " رژيم چنج" ، صرفا مي تواند بعد از قطع ( توقف) حضور احمدي نژاد در دولت و روي کار آمدن يک دولت سکولار در دوره دهم اجرا شود.
فرستاده مجريان طرح آشوب در مذاکرات سري خود با هيئت عاليرتبه آمريکايي همچنين توضيح داد که شانس پيروزي نامزد اصلاح طلبان زياد نيست و آنها بايد براي شنيدن خبر پيروزي محافظه کاران در انتخابات 12 جون 2009 ( 22 خرداد 88) آماده باشند.
با اينکه مقامات رژيم واشنگتن از عوامل خود در ايران انتظار داشتند نامزد اصلاح طلب ر ابه شيوه اي مديريت کنند که بتوانند کودتاي رنگي (پروژه مخملي) را با نتيجه براندازي نظام محوريت کند، اما در نهايت پذيرفتند که حداکثر به " دولت بدون احمدي نژاد" تن بدهند و يا حداقل شاهد روي کار آمدن " احمدي نژاد ضعيف شده" باشند.
امريکايي " احمدي نژاد ضعيف شده" را با دو شاخص " اراي پايين و اقتصاد ضعيف" تعريف کردند و تمام اميدشان اين بود که گستردگي و عمق اغتشاشات در تهران و 8 شهر بزرگ ايران چنان باشد که بتواند: 1- محيط سياسي را نامطمئن (دچار بي اعتمادي) کند 2 - مناسبات ديپلماتيک تهران را با کشورهاي توسعه يافته بر هم بزند 3- مسير سرمايه گذاري خارجي در ايران را مسدود سازد.
در طرح موسسه اينتر پرايز و موسسه سياست خاورميانه واشنگتن آمده بود که حتي در صورت پيروزي نامزد اصلاح طلب هم بايد به ميزان آراي احمدي نژاد اعتراض و با القاي بروز تقلب به نا آرامي هاي گرم دامن زد.
يکي از ناظران آمريکايي پروژه مذکور - مستقر در دوبي( يکي از محل هاي ملاقات نماينده مدعيان اصلاحات با هماهنگ کننده آمريکايي) - هفته گذشته در آخرين تماس اينترنتي خود به عوامل آشوب در تهران پيغام داد مطابق دستور العمل بعد از انتخابات (شنبه) بايد حداقل تا يک هفته اعتراضات آرام و بدون درگيري برپا مي شد و پس از آن وارد فاز " شورش گرم" ( تخريب و آتش سوزي و کشتار) مي شديد، اما در گيريهاي زود هنگام و شتابزده "( از شنبه شب) حکومت را هوشيار و مردم را ناراحت کرد و در نتيجه پروژه را ناکام گذاشت. در طرح اوليه پروژه رنگي نيز بر اساس نظر دنيس رايس آمده بود که تبديل زود هنگام جنبش اجتماعي به حرکت خشن موجب جوانمرگ شدن جنبش مي شود.
در گزارش محرمانه موسسه سياست خاورميانه واشنگتن که دوشنبه شب (1/4/88) به عنوان نتيجه ارزيابي تحولات بعد از انتخابات ايران در اختيار " دنيس رايس" قرار گرفت تاکيد شد ضعف ديپلماسي عمومي آمريکا در قبال ايران و ناهماهنگي سفارتخانه هاي کشورهاي هم پيمان واشنگتن در تهران سبب شد، پروژه تابستان داغ 2009 ( براندازي نظام يا تضعيف نظام) به درستي فرماندهي نشود.
اين گزارش از قانون شکنان و اغتشاش گران به عنوان مردم کم تعداد ، داراي نياز ( عقده) تفريح و سربازان بي فرمانده نام برد و با تحليل رفتار نظام در قبال تحولات مذکور تاکيد کرد: جمهوري اسلامي، محاسبه گر و زرنگ است.
باراک اوباما رئيس جمهوري آمريکا يک روز قبل از برگزاري انتخابات رياست جمهوري در کشورمان طي کنفرانس خبري در کاخ سفيد (21/3/88) گفت: از مشاهده منازعه جدي در ايران خوشحال و هيجان زده ايم، در سخنراني ام در قاهره پيام شفاهي ( به ايرانيان) دادم که انجام تغيير امکان پذير است و اکنون مشاهده مي شود که مردم ايران به گزينه ها جديد تمايل دارند. هر کس در انتخابات پيروز شود، همين که منازعه جدي در ايران اتفاق افتاد به پيشرفت ما کمک زيادي خواهد کرد.
اوباما در قاهره چه گفته بود؟ رييس جمهور تازه کار آمريکا اواسط خرداد ماه سال جاري به ميزباني دانشگاه قاهره و دانشگاه اسلامي الازهر در پايتخت مصر طي سخناني ابتدا" مقابله به افراط گرايي خشونت طلب در همه شکل ها" را نخستين دغدغه خود دانست و سپس با اشاره به موضوع سلاح (!) هسته اي ، "تنش ميان آمريکا و جمهوري اسلامي ايران" را مطرح و بلافاصله به بهانه بحث درباره دموکراسي اظهار کرد: با نتايج انتخابات مسالمت آميز مخالف نيستيم . رييس جمهوري آمريکا گويا در چيدمان واژه ها در اين عبارت دقت کرد تا اين خط را به دوستان خوب واشنگتن القا کند که اگر " انتخابات مسالمت آميز" داشته باشيد، نمي توانيم برايتان کاري کنيم، مگر آنگه يک انتخابات پر تنش و پر منازعه برگزار شود تا دست کاخ سفيد براي کمک سياسي، رسانه اي و مالي به کودتاچي ها باز باشد. اوباما در ادامه سخنانش از موضع حاکم جهان خطاب به دولت ها گفت: شما بايد قدرت خود را با رضايت مردم و نه با زور و فشار حفظ کنيد و ...
رئيس جمهور ايالات متحده انگار از تمام مراحل تدوين شده براي ايجاد آشوب هاي بعد از انتخابات در ايران خبر داشت که پيشاپيش از قانون شکنان و عوامل اغتشاش و آشوب به عنوان نماد نارضايتي مردم(!) که البته با " زور و فشار" سرکوب مي شوند(!) ياد کرد.
گفتني هاي بيشتري درباره جزييات اين طرح براندازي، هويت عناصر اصلي ستاد آشوب در تهران، کيفيت انتقال نيروهاي ناراضي يا دانشجويان يک دانشگاه غير دولتي به تهران، چگونگي پيوند زدن بعضي اقشار با اغتشاشگران خياباني، تامين کنندگان منابع مالي آنها و به ويژه پشتيباني رسانه اي آشوبها از سوي انگليس درسطح جهان و منطقه - مطابق تقسيم کار صورت گرفته ميان واشنگتن، لندن و اصلاح طلبان افراطي وجود دارد، اما اکنون که به فضل الهي و با تدابير هوشمندانه رهبري و غيرت ورزي مردم، طراحان و مجريان کودتاي رنگي به کمترين اهداف شوم و ضد ايراني خود نيز دست نيافتند، انتشار جزئيات بيشتر به زمان ديگري موکول مي شود.