دريانيوز : شايد تا كنون اين جمله را به كرات شنيده ايم كه  در سايه  رشد جمعيت و توسعه شهر ، جايي  ديگر براي سوزن انداختن در شهر بندرعباس نيست و به ناچار بايد به فكر احداث پاركها ،شهركها و مناطق مسكوني در اطراف شهر باشيم.  اين گزارش قصد نقد و بررسي پيرامون موضوع  زمين  ومسكن و اين حرفها راندارد، بلكه  با ذكر آدرسي، توجه  مسوولان محترم را به واقعيتي مهم در همين شهر بندرعباس جلب مي نمايد با هم مي خوانيم.آيا تا كنون نگاهي به قد وقواره  شهر بندرعباس انداخته ايد؟
   اينكه اين شهر چه استعدادهاي بكري براي توسعه رفاه و آسايش مردم  دارد ولي  كمتر مورد امعان نظر قرار گرفته است. به نمونه  جالب توسعه و ساماندهي ساحل شهر بندرعباس توجه كنيد ،ببينيد  مردم از چه  ظرفيت بالقوه اي  براي تفريح و به اصطلاح هوا خوري، سالهاي سال محروم بودند و در سايه التفاتي شايسته تقدير، اكنون چه چشم انداز زيبا و جالبي در حاشيه ساحل شهربراي عموم ايجاد شده است. نگارنده در اين گزارش باذكر نمونه اي ،توجه مسوولان محترم رابه اين مهم جلب مي كند كه اين شهر باهمه اوصاف و احوال و انتقاداتي  كه برآن مترتب هست، هنوز استعداد و زمينه ي توسعه كمي و كيفي در شاخص هاي رفاهي را دارد كه متاسفانه آن را از مردم خود دريغ مي داريم . 
جان كلام ، اصل موضوع؛      
اگر نگاهي به يك محدوده شايد 10هزار هكتاري از ابتداي خيابان طلوع تا محدوده تيپ تفنگداران كه البته اين منطقه نيز مي تواند مشمول طرح باشد، بيندازيم ،اين پرسش ايجاد مي شود  كه اين محدوده وسيع كه گل شهر بندرعباس به لحاظ موقعيت جغرافيايي است ،در اختيار چند در صد مردم اين شهر است؟پاسخ روشن و بديهي است، به جز چند شهرك مسكوني ويژه ادارات   ، استقرار چند مهمانسرا و ويلاي مسكوني و تعداد كمي نيز دفتر اداري و ... استفاده ديگري از اين منطقه وسيع  نمي شود. در واقع دراين محدوده  بسيار وسيع ، اراضي زيادي  وجود دارد كه برغم استقرارعوامل ياد شده  باز هم  به وسعت زياد،  زمين هاي اطراف آن متروكه و خالي از هرنوع سكنه و بهره وري است، منطقه اي كه اگر چشم بسته كسي را درآن رها كنند كمتر اين فكر را به ذهن خود راه خواهد داد كه بگوييد اينجا مركز استان هرمزگان است.    شايد اولين پاسخ و نخستين هجمه ي مخالفان اين پيشنهاد  اين باشد  كه اي بابا، مگر نمي داني كه اين اراضي دولتي است ، سند يك كيلويي سيم سربي را با خود دارد ، حريم اختصاصي است و هزاران دليل و توجيه ديگر. بله ، اين را به خوبي مي دانيم  كه اين منطقه بلاصاحب و جزيره ناشناخته  نيست ، اما سوال اينجاست كه مگر دولت غير مردم است ؟ مگر نمي توان  باوجود استقرار هر آنچه كه هست باز استفاده بهينه تري از آن داشت ؟  آيا قابليت استفاده همگاني راندارد؟
   اصلا سخن اين نيست فلان اداره  را از ملك خود  بي نصيب گذاشت، بلكه  با همين ظرفيت ،صحبت از عمومي كردن اين محدوده وسيع است تا همگان از آن استفاده لازم را ببرند. ظريفي مي گفت: تعداد انگشت شماري اداره با قرق كردن اين منطقه وسيع از شهر براي خود چنان فضايي را اشغال كرده اند كه بي شك حتي يكبار هم فرصت گشت وگذار در همه محدوده را نداشته اند. آيا براستي رواست ،در حالي  كه مردم شهر درتنگناي شديد ناشي از كمبود يك وجب جا براي ساخت مدرسه و پارك و خيابان، گرفتار باشند و آن وقت اين منطقه وسيع كه 80درصد آن بلااستفاده است ،در انحصار چند اداره  و نهاد باقي بماند و تبديل به يك پارك به اصلاح خانوادگي شود؟!
   در حاليكه در غالب محلات شهر يك زمين 10متري  براي احداث يك پارك كودك  و بازي بچه ها  موجود نيست،  آيا نمي توان با ارائه يك طرح جامع، اين منطقه مهم شهر راتبديل به يك پارك بزرگ عمومي كرد كه همگان از آن بهره ببرند ،بدون آنكه  كمترين محدوديتي هم براي ساكنان قليل آن ايجاد شود ؟ بدون شك با بستر مناسبي كه اين منطقه دارد مي توان بزرگترين پارك تفريحي  خاورميانه را احداث كرد و چنان زيبايي به شهر داد كه در پيوند با جاذبه هاي ساحلي  از چشم انداز بي بديلي برخوردارباشد، و بر وسعت جاذبه هاي رفاهي تفريحي شهر بيفزايد.
  بديهي است  در صورت تحقق اين امر ،جا براي استقرار مهمانسراها و منازل ويلايي هم بقدري زياد است كه كمترين لطمه اي به آرامش آنها وارد نمي شود .اصلا ويلاها و مهمانسراها و حياط هاي  بزرگ و چند صد هكتاري براي خودشان محفوظ،همين اراضي باير و متروكه اي  كه بي گمان  تاكنون پاي بشر به آنها باز نشده را هم اگر آزاد نمايند و در اختيار عموم قرار دهند جاي شكرش باقيست. برفرض امتحان  اگر تقاضاي چند متر زمين براي ايجاديك پروژه عام المنفعه  را داشته باشي ،بلافاصله مي گويند يك وجب جاهم در شهر نيست وآدرس اراضي اطراف  كوه  گنو را مي دهند،  اما واقع امر اينكه اگر بخواهند ،صد پروژه رفاهي ،تفريحي  و... در اراضي بلااستفاده اين محدوده  مي توان ايجاد كرد .
  حتي  خود محدوه تيپ تفنگداران دريايي نيز مي تواند مشمول اين طرح باشد كه ظاهرا  در دور اول  سفر هيات دولت به استان، انتقال كليه پادگانها به خارج از شهرنيز مورد تصويب دولت قرار گرفته است.   يادم مي آيد دريكي از جلسات اداري استان ،استاندارهرمزگان  با توجه به احداث ساختمان جديد استانداري ، واگذاري استانداري قديم  براي استفاده عموم را مورد تاكيد قرار داد .وقتي اين طرز فكر در سطح مسوولان عالي وجوددارد  و رييس جمهور محترم در سفرهاي استاني نيز بر واگذاري هر آنچه كه ممكن است از اراضي دولتي، براي استفاده عمومي ( مصداق آن دستورعمومي كردن اراضي سواحل درياي شمال كه در انحصار چند اداره و نهاد بود، نظير همين محدوه در شهر بندرعباس )چه حجتي باقي مي ماند كه اين طرح رابراي مردم شهر بندرعباس كه از فقدان چنين اماكن در خور شان خود بي بهره هستند ،دريغ نماييم .
    اهميت توجه به رفاه مردم اولويت اول  هر امر توسعه اي است . اين مهم را براي مردم نجيب استان ،بيشتر بخواهيم .  بديهي است  شهر بندرعباس از يك معضل مزمن رنج مي برد . طي يك دهه اخير در سايه نگاه سطحي به توسعه شهر ، به يكباره چه بلايي بر مركز شهر و برخي محلات  كه  نيامده است. انگار وحي منزل بوده  كه هر چه مجوز تجاري و اقتصادي و .. بوده و هست ، بايد در يك شعاع 500متري مركز شهر بگنجد و هزاران مصيبت رابر مردم شهر تحميل كند. يا اينكه هر چه در توان داريم تراكم رادر يكي يا دومنطقه متمركز كنيم كه تصور آينده آن ، مو را براندام انسان سيخ مي كند كه تراكم بيش از حد جمعيت چه بر سر اين مناطق خواهد آورد .
  قلت تفرجگاه ها و اماكن تفريحي كه در هياهوزندگي شهري، حداقل التيامي بر مشكلات و تنگناهاي رفاهي  است يك نياز ضرورت  است. انگشت اتهام بسوي هيچ كس دراز نيست، حداقل در چنين وضعيت پيش آمده براي ايجاد بستر آسايش مردم فكري بكنيم. ظرفيت هاي بي شماري هنوز باقي است،نمونه اش را در اين گزارش آدرس داديم.از دست هركس كه بر مي آيد، كوتاهي نكند ...
تا بعد

علي نظري