دريانيوز :تمام 365 روز سال ، قلم ها بر كاغذ و انگشتان بر صفحه كليد مي دوند تا بنگارند از همه كس وهمه جا ،‌از كاستيها ، مشكلا‌ت ،‌شاديها و غمها و... اما آيا از خود پرسيده ايم  چه كسي بايد از دغدغه هاي اين قلم ها و انگشتان بنويسيد ؟!
     از تدوين  اولين قانون در حوزه مطبوعات  بيش از يكصد سال مي گذرد و تاكنون با وجود تدوين و اجراي  قوانين متعدد در اين باره،‌هيچيك از ماده ها و تبصره ها نتوانسته گره گشاي مشكلات و دغدغه هاي اقتصادي خبرنگاران باشد . خبرنگاران  اين تلاشگران  عرصه هاي رهايي بشر  از جهل و بي خبري ‌، يك قرن  است كه احساس مي كنند كسي نيست  تا به اين  دغدغه هاي تكراري شان پايان دهد !!براستي چرا در اين عرصه بعد از سالها قلم  زدن  نمي توان به فرداي خود اميداور و مطمئن بود ! چه كسي مي خواهد پاسخگوي علا‌مت  سوال بزرگ عدم امنيت شغلي و حرفه ي خبرنگاري و روزنامه نگاري باشد؟! اين ترس از بيكاري ،‌ترس از نداشتن درآمد  حداقل براي گذران زندگي برظهور چهر ه هايي درهم ريخته  و در عين حال متزلزل  از درون اين حرفه  دامن زده  است ، علل اين  ضعف و سستي را در كجا بايد حستجو كرد ؟ آري : متاسفانه اين ضعف و سستي وعدم امنيت شغلي ، خبرنگاران را به سمت  خشنودي هر چه بيشتر مديران  و مسئولان  سازمانهايي مي كشاند كه قدرت  رودر رويي با  انتقادات سالم و سازنده راندارند و با پنهان كردن ضعف ها و نمايش دادن بخش  كنترل شده ايي از عملكرد شان وتبديل خبرنگاران به خبر نويس صرف ،  قداست  آنان را زير سوال مي برند !از دست رفتن شجاعت  و استقلا‌ل خبرنگار ‌،او و رسانه را سخت وابسته و متكي به سازمانها و دستگاهها مي سازد ‌،بنوعي دولتي مي شود كه اين وابستگي روز به روز  به دور شدن هرچه بيشتر خبرنگاران از رسالت خويش  كه كشف حقايق، نقد و تحليل محتواي  اخبار است ، دامن مي زند !
به هر حال روز خبرنگار فرصت مناسبي براي نقد و بررسي مشكلات اين قشر از جامعه است ،قشري كه بيشتر وقت خود را صرف انعكاس مشكلات  و اخبار جامعه اش مي كند و كمتر فرصت رسيدگي به دغدغه هايش را دارد ،  البته ناگفته نماند كه اين فرصت نيز چون  باقي مسائل  و مشكلات در بوته بي تفاوتي وپر مشغلگي مسئولان به فراموشي سپرده مي شود! در حاليكه مرور و طرح اين مسائل گريبانگير دست اندركاران  رسانه ها و آسيب شناسي آن در اين عرصه مي تواند تاثير مثبتي در ارتقاء كمي و كيفي روند اطلاع رساني در كشور داشته باشد .
   يادمان باشد!كه نگارندگان خبر به  عنوان تلاشگران صديق عرصه ي فرهنگ و قلم  بدون هيچ چشم داشتي همواره در جبهه  اطلاع رساني خدمت كرده اند و مي كنند. اين در حالي است كه هنوز جايگاه واقعي خود را در بين مسئولان نيافته اند وكمتر مسئولي است كه از خبرنگاران به عنوان يك مشاور زبده در اطلاع رساني استفاده كند!!
   به هر روي اميد است باتغيير نگاه مسئولان،  انتظار  تلاشگران  عرصه خبري براي  روز 17 مرداد و تكرار فرصتي ديگر جهت رفع  دغدغه هاشان پايان يابد ...به اميد آن روز .
 17 مرداد ماه "روز خبرنگار "بر تمامي  قلم زنان عرصه خبر گرامي باد