دریا نیوز







كاشت مستقيم "چندل" در 200 هكتار از اراضي خور آذيني سيريك

دريانيوز : گونه چندل يكي از گونه هاي استثنايي گياهي و مقاوم به آب شور است كه از پوست آن مي توان تانن استخراج كرد، همچنين نقش اين گياه در تهيه مواد دارويي به اثبات رسيده است>>>
، 22:52   /   کد خبر: 9287   /   تعداد بازدید: 308


دريانيوز : گونه چندل يكي از گونه هاي استثنايي گياهي و مقاوم به آب شور است كه طبق گزارش سازمان جنگل ها از پوست آن مي توان تانن استخراج كرد، همچنين نقش اين گياه در تهيه مواد دارويي براي درمان بيماري هاي خوني و جذام به اثبات رسيده است .
    در راستاي حفظ و احياي جنگلهاي مانگرو در استان هرمزگان ، اداره كل منابع طبيعي استان در نيمه اول تير ماه اقدام به جمع آوري بذر گونه چندل در خور آذيني از توابع  شهرستان سيريك نموده كه كشت اين بذر ها نيز در سطح 200هكتاراز  نوارساحلي اين شهرستان بخصوص خور آذيني به صورت زنده ومستقيم نيز شروع شده است. 
   خور آذيني شهرستان سيريك يكي مكانهاي توريستي وگردشگري استان بوده كه ساليانه هموطنان زيادي از آنجا بازديد مي كنند .
   در اين تالاب هم گونه حرا وهم چندل رويش دارد وتنها رويشگاه چندل كشور دراين محل قرار دارد.
   مساحت جنگلهاي مانگرو خور آذيني سيريك    1500  هكتار مي باشد . 
    لازم به ذكر است :  تنها رويشگاه مانگرو از نوع اجتماعات طبيعي <چندل> است. اما اكنون به علت تردد شناورها و قايق هاي موتوري در داخل <خور آذيني> باعث ايجاد موج و برخورد آن به پاي ريشه هاي درختان چندل در دو طرف <خور> شده در نتيجه گل و رسوبات پاي ريشه ها شسته شده و درختان در حال خشك شدن و يا حتي سرنگون شدن هستند.> روند شتابناك خشك شدگي و سقوط درختان چندل در <سيريك> در حالي به وقوع مي پيوندد كه اين منطقه از سال 1354 به عنوان يكي از تالاب هاي بين المللي جهان در فهرست كنوانسيون رامسر به ثبت رسيده است.
    از سوي ديگر اين منطقه از سال 1380 به عنوان <منطقه حفاظت شده زوگاراندهو> و با مصوبه شوراي عالي محيط زيست تحت حفاظت سازمان محيط زيست قرار گرفته است.
   دبيرخانه كنوانسيون رامسر، 31 سال قبل با انتخاب اين منطقه به عنوان يكي از مهمترين تالاب هاي بين المللي ايران و جهان جنگل هاي مانگرو اين منطقه را در محدوده دلتاي <رودگز> دست نخورده ترين اجتماعات جنگلي ايران معرفي كرده كه اندازه درختان و تراكم آنها در ايران بي نظير است.
    اين جنگل ها كه در داخل گل هاي آبرفتي قرار دارند و حيات آنها شديدا وابسته به جزر و مد خليج فارس است به دليل متراكم بودن، همواره غيرقابل دسترس براي انسان ها بوده اند و تنها شرايطي را براي زيست انواع جانوران فراهم كرده اند.