تا هم از ترافیک وآلودگی هوا وصوتی جلوگیری شود وهم در مدیریت بهینه سوخت سهیم باشم.

سرتان را دردنیاورم قدم زنان تا سرخیابان آمدم خیس عرق شده بودم نگاهی به ساعتم کردم هنوز 20 دقیقه وقت بود محاسبه کردم اگر الان اتوبوس برسد و من سوار شوم وآرام آرام هم حرکت کندبازهم 20 دقیقه زمان مناسبی برای رسیدن من به محل کارم است .

خورشید کم کم اعلان موجودیت می کرد و هوا هم کمی گرم وتندی اشعه خورشید آزاردهنده که از اتوبوس خبری نبود و هرچه به دوردستها ومسیر پیدا شدن اتوبوس نگاه می کردم کمتر امیدوار می شدم و بیشتر ناامید تا اینکه بعداز 10دقیقه سروکله یک اتوبوس از دور پیدا شد و من خوشحال وشاد منتظر شدم تا جلوی پایم توقف کند .

 با نزدیک شدن اتوبوس ناامیدی وناراحتی تمام وجودم را فراگرفت اتوبس بدون کولر بود و جمعیت لبریز حدس می زدم چقدر سوار شدن دراین مرکب عذاب آور اما از آنجایی که با خود عهد بسته بودم امروز حتما با اتوبوس بروم و10دقیقه هم وقتم تلف شده بود بناچار سوار شدم .

چشمتان روز بد نبیند وگلاب به رویتان بسیار وضعیت اسفباری بود یاد فیلمهای سینمایی در ژانر وحشت قرون وسطا افتادم .

حرکت آهسته وآرام اتوبوس ، فشارهای بدنی مسافران از همه طرف بوی عرق وگرمای هوا وخورشید سوزان که از پنجره های نیمه باز آن به داخل و مستقیم روی سروصورت مسافران یم تابید اعصابم را حسابی اول صبح بهم ریخته بود و بناچار باید تا پایان مقصد انتظار می کشیدم و عجب انتظار طاقت فرسا و کشنده ای هم بود.

جالب تر اینکه در هر ایستگاه علیرغم اینکه اتوبوس مملو از مسافربود راننده بی توجه به وضعیت نامساعد موجود توقف می کرد و چندین مسافر سوار می کرد و هر چند دقیقه یکبار موج جمعیت فشرده تراز قبل می شد .

بالاخره با هر مصیبتی بود به مقصد رسیدم و یک اسکناس 500تومانی به کمک راننده دادم ومنتظر بقیه اش ماندم ، بعداز چند ثانیه 400بهم پس داد منتظر ماندم دیدم چیزی نگفت پرسیدم کرایه ام چقدر شد و او با جسارت جواب داد 100تومان گفتم چرا تا دیروز که 50تومان کرایه اتوبوس بود جوان خنده ای کرد و گفت اگر 500تومان بدهی 100 می شود اگر اسکناس 1000یا دوهزار تومانی بدهی 200 تومان وبلافاصله بدون اینکه حرف دیگری بزند دوید وسوار اتوبوس شد ورفت ومن را مات ومبهوت بدون اینکه قانع شده باشم برجای گذاشت .

باخود گفتم عوض اینکه برای جابجایی مسافران درون شهری از اتوبوسهای کولر دار استفاده شود و تعداد اتوبوسها بیشتر گردد تا جوابگوی نیاز شهروندان باشد هر روز علیرغم تبلیغات گسترده در خصوص اضافه کردن تعدادی اتوبوس و تاکسی به ناوگان شهری اما امروز خودم به عینه دیدم و لمس کرذم که معنای واقعی احترام به شهروندان و فراهم کردن امکانات رفاهی آنان چیست؟ وقتی شهروندان مالیات و عوارض پرداخت می کنند توقع دارند که خدمات مناسب وشایسته یک شهروند دریافت کنند نه اینکه از اتوبوسهای بدون کولر و با اعمال شاقه بهره مند شوندو هر کسی ساز خودرا کوک کند وهر ساعتی که خواست در خط حاضر شود واقدام به جابجایی مسافران کرده و هرگونه که زورشان رسید از مردم کرایه دریافت نمایند.