دريانيوز : صندليم مي چرخد و من از طبقه سوم به ساحل و خيابان نگاه مي كنم ، به ماشين هاي در حال عبور كه بر سبقت از يكديگر اصرار دارند ، به آدمهايي كه به سرعت تمام نگاه هاي اطرافشان را جا مي گذارند تا مبادا دير برسند يا اصلا‌ نرسند ! و كسي به لبخند  پسرك  گلفروش پاسخ نمي دهد ، لبخندي كه پيام  صلح آدمهاست ! و  پاسخش مي تواند تنها يك نگاه  لبريز از مهرباني تو باشد ، اين نگاه فرصتي براي  پاسخ دادن  و شنيدن پيام هر رهگذري  است كه از نگاه تو مي گذرد !نگاه كن و ببين ! كودكي دستان كوچكش را به دسته ي  يك گاري گره  زده  و به سرعت عرض خيابان را طي مي كند ، تو را به ياد چه خاطره اي مي اندازد؟
   شايد هيچ ! چون تو هرگز چنين عبوري را تجربه نكردي ! بينديش كه آرزوي آن كودك  چيست ؟ اين بار تو  مي داني! چون تو نيز دلهره ي آن  را داري كه مبادا رانندگان عجول تو را بترسانند يا قرباني بي دقتي موتور سوار شوي! اما اين در حالي است كه تو مجبور نيستي با كوله باري از دلتنگي  وصل به گاري ات ، از اين دلهره و مبادا ها بگذري !
   خوب به چهره اين رهگذران توجه كن ، خوب تماشايشان كن ‌‌،خودت را در نگاه آنان  پيدا كن ، بعضي از آنها شبيه دلتنگي تواند ، چرا دلتنگ  شدي ؟ شبيه غمهاي تواند ، چه چيزي تو را غمگين  ساخته  ؟  و بعضي هاشان  شبيه  مهرباني تو  و بخشش  تواند .
   اين مهرباني همان  فرصت نگاه  كردن  به  دريا  و ساحل دل انگيزش است ،‌دريايي كه  درست  روبروي من و توست ،  كنار خيابان  ! با سخاوت و به وسعت قطره قطره  هايش، بشمار! چگونه  مي توان از اين همه سخاوت چشم پوشيد ؟!
   مطمئن باش كسي تو را نگاه مي كند ، به دقت  حاصل از مهر تو پاسخ  مي دهد ، مثل تمام پسركهاي گل فروش ، كودكاني كه بدنبال خودشان در چهره ات  و در چهر هاي  ما  مي گردند ، بگذاريم ، آنچه  از سيماي ما مي يابند عشق باشد و محبت !
    اين  احساس شگفت انگيز را به هم  هديه  دهيم ، بي شك حال ، تو نيز مثل من موجود عظيم  و اسرار آميزي را  احساس مي كني كه  از  دريچه  اي  به  ما مي نگرد  و به دنبال  صفت  مهر  و بخشش  خود در ماست !  اين حيرت  انگيز است  ؛ موافق باش ‌؛ او تمام  مكثهاي زندگي مان  را مي زدايد .
از همان طبقه  سوم نگاه مي كنم به قايقهايي كه با بي تابي بر امواج  مي تازند ،  به  گمانشان  با تاختن به آنچه  صيد كردند ، زندگي مي دمند ! اما نه ! تو جزيي از اين  موجها باش كه زندگي مي دمند ‌، تو  خويشتن باش، " زيرا كه خويشتن دريايي ست بي كران و  بي بن " مي داني! درد ما ، نشكستن  پوسته اي  است  كه  فهم مان  را در بر دارد ! كافي ندانستن داشته هامان مانع از اين نگاهها است!
   حال تو نيز مثل من  روبروي اين  پنجره  نشسته اي، صندلي ات چرخ مي خورد و خيره  به نگاه هاي در حال عبوري ... با لبخندي كه از پسرك  گاريچي  وام گرفته اي!
   آرام  و مهربان،  تو نيز به  اين نشاني دعوت  شده اي! حق با شماست ! اينجا ساختمان ستايش است ؛ طبقه سوم ، مركز ساماندهي كودكان كار، خيابان بهادر جنوبي  و من  مي گويم : حق با توست !  خوش آمدي!
وارد مركز كه مي شويم ، بوي روياهاي  پا برهنه  مي آيد ! آپارتماني كوچك با سالني آذين  شده به  چند تا مبل چوبي رنگ پريده و تلويزيوني كه از گوشه اش آويز شده ! سمت راست  اتاق كوچكي است كه بوي  روياي شيرين يكي از آنان  را مي دهد در حاليكه آرام  خوابيده !كمي بالاتر اتاق ديگري كه ظاهرا كارگاه كامپيوتر شان است  ، با  چند رديف  صندلي سفيد رنگ و دو ميز غذا خوري خود نمايي مي كند .
   روبرويمان نيز اتاق مديريت است  ‌، اتاق  " سيد علي علوي" مدير مسئول مركز  كه ظاهرا  حضور ندارد . به داخل اتاق راهنمايي مي شويم ، با معين بارچه نژاد مربي بچه ها و به قول  خودش  دوست و رفيق بچه ها به صحبت  مي نشينيم ... دقايقي بعد هم  خانم  فيروزي مددكار مركز به جمع ما مي پيوندد كه ضمن معرفي خود ( خبرنگار دريا و همكارم )  با  او به گفتگو مي نشينيم .
‌  " اين مركز از سال 86 تحت نظارت  سازمان بهزيستي هرمزگان آغاز به كار كرده ، با هدف حمايت از كودكان كار در سطح شهر ، بچه هايي كه به كار فروش آب ، ماهي ، جمع آوري و فروش نان خشك و... مشغولند ." اين  را "پري سيما فيروزي" مي گويد ، مددكار  مركز  ساماندهي كودكان  كار ؛  چهره اش  محراب مهرباني است  با لبخندي كه  به تو مي گويد : نشاني را درست آمدي !
   خانم فيروزي ادامه مي دهد بچه هاي اين مركز به  اينجا  دعوت  مي شوند  تا ضمن مشاوره با آنان و در صورت ابراز تمايل آنان براي عضويت در مركز ، مهارتهاي اوليه زندگي  را آموزش ببينند .
  هم اكنون اين  مركز 23 عضو دارد ( البته ظرفيت  مركز ، 40050 نفر  مي باشد ) كه به خواست خود مشغول آموزش در كارگاه  كامپيوتر ‌، برق كاري و معرق كاري هستند .
   البته ناگفته  نماند  كه برخي از بچه ها از آمدن  به اينجا واهمه دارند و بعضي هم بدليل داشتن درآمد خوب در سطح شهر تمايلي براي حضور در اين مركز
ندارند !
   "پري سيما فيروزي" مي گويد :  در ابتدا اين مركز بعد از جمع آوري كودكان كار 133188 سال) ضمن حمايت از آنان ، كار فروش روزنامه را به آنان  محول نمود اما پس از مدتي ( با توجه  به  وجود خطراتي نظير  احتمال بروز صدمات  جسمي و روحي به بچه ها ) ضمن تجديد نظر در نحوه  كار بچه  ها ‌، اقدام به آموزش مهارتهاي شغلي به آنان نمود تا براي ورود به  اجتماع آمادگي لازم  را داشته باشند  .
   البته  در زمينه حرفه آموزي يكي از خيرين  متعهد شده با آمادگي بچه ها براي ورود به دنياي شغلي ، امنيت شغلي آنان را تامين خواهد كرد .
   اين مددكار اجتماعي در خصوص خدمات ارائه شده اين مركز براي كودكان و خانواده هاشان  يادآور مي شود : تامين نيازهاي اساسي بچه ها نظير تغذيه مناسب و  پوشاك ، تدارك اردوهاي تفريحي ، ارائه مشاوره روانشناسي ( هفته  اي سه جلسه ) ،حمايت  مالي از خانواده هاي ضعيف و كم درآمد  كودكان  كار در مركز ، بيمه نمودن  بچه ها  تا سقف پنج ميليون تومان، ارائه  خدمات  پزشكي به صورت رايگان ، بازديد از منزل بچه هاي مركز ، آموزش كامپيوتر و برق كاري
( هفته اي 2 روز ) از جمله  خدمات اين مركز به كودكان عضو مي باشد  كه در اين زمينه از سوي سازمان  بهزيستي  نيز حمايت  مي شويم .
   ( ماهانه به ازاء هر كودك  80 هزار تومان  پرداخت  مي كند  كه اگر  اين مبلغ  به موقع  پرداخت  شود  مشكل خاصي نخواهيم  داشت .)
   فيروزي با اشاره  به اينكه  هدف اصلي اين مركز، تحت  پوشش قرار دادن تمام بچه هاي اين منطقه  است، نقش همكاري خانواده ها را در اين زمينه  قابل توجه  مي داند  و معتقد است : اين حمايت مي تواند ياريگر ما در رسيدن به هدف ديگرمان ،يعني  حمايت و آموزش  مهارتهاي زندگي به بچه ها باشد .
   از خانم فيروزي اجازه  مي خواهيم  تا با چند نفر از بچه هاي مركز صحبت كنيم  و ايشان  نيز مي پذيرند .
نوجواني با قدي بلند ، سيه چرده با موهايي فر  و نگاهي مهربان  و مظلوم  ، با او  در كارگاه كامپيوتر  به گفتگو مي نشينيم :
چند  وقته كه اينجايي ؟
دو سالي مي شود كه اينجام ، از اينكه عضو اين مركز هستم ، راضي ام  .
برنامه روزانه تان به چه صورت است ؟
تا 12 ظهر كه مدرسه ايم ، از يك بعداظهر  هم براي آموزش كامپيوتر و برق كاري  به مركز مي آييم ، در مجموع  334 ساعتي  اينجا  هستيم .
در چه رشته اي درس مي خوانيد ؟
مكانيك
از خودتان بگوئيد؟
پسر بزرگ خانواده هستم  ‌، يك خواهر و سه برادر دارم  و با مادرم زندگي مي كنيم .
و پدرتون ؟
از سوم دبستان دعواهاي خانوادگي شروع شد ، بعدش هم كه  پدر و مادرم  از هم جدا شدند!!
الان  هم خيلي وقته  كه بيكاره و هيچ كمك مالي به ما نمي كند !
پس گذران زندگي تان از چه راهي است ؟
كميته امداد ، حمايت  مركز و گاهي هم از سوي فاميل؛ البته مادرم هم كار مي كند ...!

حرف آخرتان ؟
 "دوست دارم هر چه زودتر سر كار برم تا كمكي براي خانواده ام باشم ."علي 17 ساله ،عضو مركز ساماندهي كودكان كار ريز نقش و حاضر جواب با موهايي بور و سبزه گون ، از خودش مي گويد : دو سال است كه اينجام ،كلاس نهضت  مي خونم  ، يك برادر دارم ، پدرم سه ماهي است كه فوت  كرده ، مادرم  هم  چند سالي مي شود كه در يك شركت خصوصي كار مي كند .
    از  مركز و كارگاه هاي آموزشي آن  راضي ام  ، دوست دارم هرچه زودتر سركار برم ؛خالد - 18 ساله و عضو  مركز .
   "پري سيما فيروزي" از خودش مي گويد : كارمند بازنشسته  بهزيستي ام ، از كارم راضي ام  چون  كمك كردن به بچه هاي اين مركز را دوست دارم . در ابتداي  كار مشكلات زياد بود اما خوشبختانه  درحال حاضر، بچه ها از نظر رفتاري ، برنامه هاي كاري و درسي  پيشرفت  خوبي داشته اند  به طوريكه  هم اكنون براي زندگي شان برنامه و هدف خاصي دارند .موقع خداحافظي و  پيام  خانم  فيروزي : "براي حمايت  از كودكان  مركز و خانواده هاشان  نيازمند  حمايت بيشتري از سوي خيرين هستيم ."  او همچنين  از كمكها و حمايتهاي گروه مهندسين  هرمز آل نيز صميمانه قدرداني مي كند .
با شماره تماس 09376929714 ما را از نيات سبزياريتان با خبر سازيد .

زهرا بيگلري