اینکه یارانه های کشورباید در مسیر عادلانه و درست قراربگیرد خوب است،کشوری با منابع عظیم خدادادی هستیم انکار ناپذیر است، با هدفمند کردن یارانه ها می توانیم با دنیا رقابت کنیم بجاست، اینکه باید ثروتهای کشور عادلانه تقسیم بشود پسندیده است، اینکه باید منابع انرژی به نسبت عادلانه بین اقشار جامعه تقسیم شود وهرکس به نسبت نیازواقعی خود از آن بهره ببرد امری است متین ومورد تایید همگان، اما سئوال اینجاست به چه قیمتی وچگونه می توان این طرح را به مرحله کارشناسی وآسیب شناسی رساند؟
اجرای زودهنگام وشتاب زده این طرح می تواند فشارهای روانی و اقتصادی زیادی را برجامعه وارد نماید ؛ همانگونه که سهمیه بندی سوخت طی 2سال گذشته اثری برجا گذاشت و علیرغم کاهش سهمیه تدریجی خودروها، ایجاد بازار سیاه و قاچاق سوخت و... براساس واقعیتهای ملموس و عینی سیر نزولی در مصرف دیده نشد و هرکس "بامش بیش برفش بیشتر" بوده واغنیا با خرید بنزین آزاد لیتری 400 تومان نیازهای حملی ونقلی خودرا تامین کرده ودراین بین بیشترین فشار برگرده اقشار آسیب پذیر وارد شد.

این بار هم اگر این طرح بدون کارشناسی و شتاب زده به مرحله اجرا دربیاید علاوه براینکه سودی عاید دولت نخواهد کرد برعکس فشارهای زیادی را بردولت وارد کرده که بناچار مانند همان اجرای مالیات بر ارزش افزوده برای بعضی از اصناف اجرا نشده و درنهایت منجر به عقب نشینی خواهد شد که دراین میان تبعا هزینه های سرسام آوری را به بدنه اقتصادی کشور تحمیل خواهد کرد ( نمونه اش صدور کارتهای هوشمند سوخت ) .
بنابه اظهار نظرکارشناسان، نرخ تورم در حال حاضر حدود 18درصد بوده که پس از هدفمند کردن یارانه ها این میزان به 40درصد خواهد رسید چرا که با نگاهی به قبوض برق در استان هرمزگان که نه ماه از سال باید وسایل خنک کننده بی وقفه روشن باشد در می یابیم در صورت حذف یارانه انرژی برق ، قبض پرداختی یک خانواده 5-4 نفره که فعلا حدود 20-30 هزار تومان است پس از اجرای طرح، معادل 300هزار تومان خواهد بود .

به همین روال مابقی هزینه های زندگی افزایش یافته و این در حالی است که از افزایش دستمزدها خبری نیست و این افزایش در راستای نرخ تورم نخواهد بود . آنوقت باید حساب کرد کارمندی که ماهیانه 400هزار تومان دریافتی دارد چگونه می تواند هزینه های زندگی اش را تامین کند؟
در سایر زمینه های اقتصاد مانند: تولید – صنعت – کشاورزی و... هم به دلیل آماده نبودن زیرساختهای لازم در مهمترین بخشهای اقتصادی کشور اجرای زودهنگام وشتاب زده آن مقرون به صرفه نبوده واین بخشها را با افت ورکود بیشتر روبرو خواهد کرد، و ناهنجاریهای اجتماعی و بزهکاریها به تبع آن افزایش یافته و نسل جوان را در معرض بیشترین آسیبهای روحی و روانی قرار خواهد داد.
بنابراین جا دارد کارشناسان اقتصادی با مطالعه دقیق این طرح دولت را متوجه پیامدهای منفی وزیانبار آن کرده و از عدم آمادگی جامعه برای اجرای شتاب زده این طرح به وضوح سخن بگویند تا بیشتر از این فشاری بر مردم وارد نشده و اقتصاد شکننده عرصه آزمون وخطا نگردد .
چرا که همگان براین اعتقادیم که از هر دری که فقر وارد شود ایمان ازدر دیگر می گریزد .

سردبیر